tag:blogger.com,1999:blog-29314687451680979812012-02-17T05:26:17.567+02:00Οταν με παίρνεις αγκαλιά νιώθω σαν ένα μικρό παιδί που απλά ονειρεύεται...και τότε εκείνο το φως γίνεται αστέρι, και το αστέρι γίνεται ευχή..και η ευχή, πραγματικότητα!silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.comBlogger861100tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-21409892347601516032008-11-17T00:26:00.002+02:002008-11-17T00:28:10.353+02:00Νικολάκη μου, είχα να γράψει πολυ καιρό και συνέχεια με ρωτούσες γιατί δε γράφω...Η απαντηση είναι οτι δεν ένιωθα την ανάγκη να γράψω κάτι...Οπως τώρα...<br /><br />Απλά θέλω να σου πω ένα ευχαριστώ για πολλά πράγματα και να σου εκφράσω μια απορία που μου δημιουργήθηκε πριν μια ώρα περίπου...Αν μετάνιωσες ποτέ για τις ευκαιρίες που μου έδωσες να είμαι μαζί σου..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-2140989234760151603?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-32911051309159326242008-05-10T17:58:00.002+03:002008-05-10T18:05:45.394+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/SCW5vra-FdI/AAAAAAAAAW4/_Ox8w9srEJg/s1600-h/normal_roussis_ParaliaThessalonikis1024x768.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/SCW5vra-FdI/AAAAAAAAAW4/_Ox8w9srEJg/s400/normal_roussis_ParaliaThessalonikis1024x768.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198765573629941202" border="0" /></a><br />Κι επειδή τώρα τελευταία λόγω του καλού καιρού έχω νοσταλγήσει την ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ και τους μεσημεριανούς αραχτούς καφέδες στην παραλία.... ας πω και μερικά τραγουδάκια....<br /><br /><div class="te">Θα πάρω το αμάξι μου στη τσέπη χαρτζιλίκι</div> <div class="te">κι απόψε τα μεσάνυχτα θα ’ρθώ Θεσσαλονίκη</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Θεσσαλονίκη είσαι μια, στον κόσμο δεν είν’ άλλη</div> <div class="te">Θεσσαλονίκη μου γλυκιά, που νάχει τέτοια ομορφιά</div> <div class="te">και τα δικά σου κάλλη</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Θεσσαλονίκη μάγισσα, τραβάς σαν το μαγνήτη</div> <div class="te">Θεσσαλονίκη μάνα μου, γλυκιά Θεσσαλονίκη</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Θεσσαλονίκη είσαι μια...</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Θεσσαλονίκη είσαι όμορφη σ’ όλες τις γειτονιές σου</div> <div class="te">με τα γλυκά κορίτσια σου και τις παλιές γωνιές σου</div><br />*** *** *** *** *** *** ***<br /><div class="te">Είσαι το καμάρι της καρδιάς μου</div> <div class="te">Θεσσαλονίκη όμορφη γλυκιά</div> <div class="te">Κι αν ζω στην ξελογιάστρα την Αθήνα</div> <div class="te">για σένα τραγουδώ κάθε βραδιά</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Ω, ω, ω, ω, όμορφη Θεσσαλονίκη</div> <div class="te">Ω, ω, ω, ω, τα μαγικά σου βράδια νοσταλγώ</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Μέσα στα στενά σου τα σοκάκια</div> <div class="te">έζησα τις πιο γλυκές στιγμές</div> <div class="te">Καντάδες χίλιες νύχτες έχω κάνει</div> <div class="te">για όλες τις μποέμικες καρδιές</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Ω, ω, ω, ω...</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Πάντα με κρατάς στην αγκαλιά σου</div> <div class="te">Πάντα σε θυμάμαι και πονώ</div> <div class="te">Κι αν είμαι τώρα λίγο μακριά σου</div> <div class="te">με τον καιρό κοντά σου θα βρεθώ<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3291105130915932624?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-58564653802067250742008-04-02T13:11:00.002+03:002008-04-02T13:19:07.715+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R_NdkIjYltI/AAAAAAAAAWs/f65bEQo6aOw/s1600-h/1393081467_35ad4c62ec.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R_NdkIjYltI/AAAAAAAAAWs/f65bEQo6aOw/s400/1393081467_35ad4c62ec.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184590471386142418" border="0" /></a><br />Σε φοβάμαι...Άλλεσ φορές είσαι μια καταγάλανη θάλασσα, ήρεμη, γαλήνια κι άλλες φορές μοιάζεις με έναν ουρανό συννεφιασμένο, που κλείνει μέσα του όλες τις μπόρες και τους κεραυνούς, έτοιμος να ξεσπάσεις.<br />Σε φοβάμαι...είσαι τόσο εύθραυστος όταν σ'αγκαλιάζω σαν λενα νεογέννητο παιδί που φοβάσαι μη του κάνεις κακό απο την αγάπη σου, μα όταν συζητώ μαζί σου με τρομάζουν οι σκέψεις σου, αυτή σου η ωριμότητα που σε κάνει να μοιάζεις ατρόμητος, αήττητος έτοιμος να πάρεις τισ κααστάσεις στα χέρια σου.<br />Σε φοβάμαι..είσαι τόσο απρόβλεπτος.<br />Σε φοβάμαι...μέσα στην ηρεμία κρύβεις καλά ένα ξέσπασμα.<br />Υψώνεις τείχη γύρω σου...τους κλείνεις όλους απο έξω και μόνο τον εαυτό σου κρατάς. Και αυτόν πάλι τον κρατάς με δυσκολία.Λύγισε κι αυτός...μερα με τη μέρα όλο και πιο πολύ.<br />Μπήκε κι η 'ανοιξη...δεν λεχει χρώματα, μυρωδιές, ομορφιές.Ασπρόμαυρη...όπως εσένα.<br /><br />Σε φοβάμαι εαυτέ μου...σ΄έχω χάσει γι αυτό και φοβάμαι!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-5856465380206725074?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-82574505824119110462008-03-28T23:38:00.000+02:002008-03-28T23:40:02.643+02:00Ανάβω ένα τσιγάρο<br />απ’ τα απαγορευμένα<br />πάντα το σκασιαρχείο<br />αγαπούσα πιο πολύ<br />ανάβω κι άλλο ένα τσιγάρο.<br /><br />Στη δουλειά και στο σχολείο<br />στης αγάπης την αρένα<br />μια απόδραση ζητούσα<br />και μια άτακτη φυγή,<br />ώσπου φάνηκες εσύ!<br /><br />Πήραν φόρα οι μελωδίες<br />και του έρωτα οι χημείες<br />και γεννήθηκαν τραγούδια<br />για ένα όμορφο παιδί<br />που ούτε το 'χα φανταστεί.<br /><br />Είναι τώρα που μετράμε<br />κάπου δυο δεκαετίες<br />και κανένας πια δε θέλει<br />να το σκάσει από κει,<br />φτάνει δίπλα να είσαι εσύ.<br /><br />Σε μιαν ανάσα<br />τόσα χρόνια τα χωράω<br />τα φιλιά σου κι όσες γράψαν μουσικές,σε μιαν ανάσα ...<br />Σε μιαν ανάσα, ότι έγινα σε σένα το χρωστάω<br />στο χρωστάω κι ο δειλός<br />δε το ξεστόμισα ποτέ.<br /><br />Κι αν καμιά φορά με πιάνουν<br />κάτι ανόητες μανίες<br />και τα κάνω άνω κάτω<br />και τραβάω το σκοινί<br />του σκορπιού μου το κεντρί.<br /><br />Βγάζω ,μάτια μου, ισόβια<br />σε κρυμμένες μου φοβίες<br />μη ξυπνήσω κάποια μέρα<br />κι έχεις εξαφανιστεί<br />μια ζωή χωρίς ζωή.<br /><br />Σε μιαν ανάσα<br />τόσα χρόνια τα χωράω<br />τα φιλιά σου κι όσες γράψαν μουσικές, σε μιαν ανάσα...<br />Σε μιαν ανάσα, ότι έγινα σε σένα το χρωστάω<br />στο χρωστάω κι ο δειλός<br />δε το ξεστόμισα ποτέ. (δις)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8257450582411911046?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-48324713083949603132008-03-23T20:43:00.000+02:002008-03-23T20:44:03.359+02:00<p class="MsoNormal">Ζω τη ζωή που θα έπρεπε να ζει μια άλλη κοπέλα...ίσως να ήταν γραφτό να γίνει έτσι..όμως εγώ πολλές φορές δε το αποδέχομαι. Νιώθω οτι οι μερικές στιγμές ευτυχίας που έχω, τις έχω αρπάξει απο κάποια άλλη ψυχή.<br /><br />Σίγουρα θα ήταν, αν ζουσε, σε καλύτερη κατάσταση απο μένα...θα είχε στρώσει τη ζωή της..και θα είχε και το ιδανικό σπίτι...ίσως όμως και να μην ήταν έτσι όπως τα λέω...κανείς δε μπορεί να ξέρει.<br /><br />Δε ξέρω πολλά πράγματα για εκείνην...κι ούτε με νοιάζει να μα΄θω παραπάνω απο αυτά που ξέρω...ήταν ένα κορίτσι που χαμογελούσε συνέχεια..και είχε θάρρος και θράσος,ήταν δραστήρια, κι έκανε ένανάνθρωπο χαρούμενο...<br /><br />'Ερχονται στιγμές που οι σκέψεις και μόνο γι αυτήν την κοπέλα με στοιχειώνουν, με τρομάζουν...ψάχνω να βρω διεξόδους και τρόπους και λύσεις σύμφωνα με αυτά που ξέρω, χωρίς όμως να θέλω να πέσω σε μια παγίδα να της μοιάσω...και δεν γίνεται και ούτε θέλω να της μοιάσω...αλλά κάποια πράγματα που έκανε και που της άρεσαν (γιατί αλλιως δε θα τα έκανε), μου αρέσουν και μένα...και ο μόνος λόγος που δε τα κάνω, είναι για να μη νομίσει κανείς οτι προσπαθώ να τη μιμηθώ, για να καταφέρω κατί παραπάνω απο αυτό που έχω καταφέρει ήδη...<br /><br />Είναι δύσκολο να προσπαθεις να προσαρμοστείς σε μια ζωή και να την κάνεις να μη φαίνεται...κλεμμένη.</p><br /><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">Θα προστεθούν κι άλλοι παράγραφοι...</span><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-4832471308394960313?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-82454621387039075232008-02-17T21:50:00.002+02:002008-02-17T21:54:50.834+02:00Ζητάω να μου προτείνετε...<br />1)Αισθητικό (Για αποτρίχωση είτε με laser είτε την κλασσική κι επώδυνη μέθοδο του κεριού)<br />2)Κομμωτή-τρια (που να βάζει τρέσες στα μαλλιά)<br />3)Ψυχολόγο (κατα προτίμηση γυναίκα και όχι πολύ μεγάλη σε ηλικία)<br />4)Ράφτρια (Για να πηγαίνω τα παντελόνια μου για κόντεμα..... Υ.Γ Α ρε μάνα...όλο τον πλούτο, αλλού βρήκες να μου τον δώσεις...δε μου το έδωσες σε ύψος!!)<br /><br />Παρακαλείσθε, όσοι βοηθήσετε στην έρευνα μου, να μου λέτε και πάνω κάτω τιμές καθώς επίσης να φροντίσετε να είναι στα βόρεια προάστια.. (ακόμα δε μπορώ να κινηθώ σε όλο το λεκανοπέδιο.... )<br /><br />Ευχαριστώ πολύ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8245462138703907523?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-35085629321623007992008-02-16T08:31:00.002+02:002008-02-16T08:50:03.419+02:00Μου λένε πολλές φορές οτι είμαι προλητπική....Ε ναι λοιπόν είμαι!!!<br /><br />Απο την πρώτη στιγμή που μπήκαμε σε αυτό το σπίτι...όλα μας πάνε στραβά..Λίγο άρχισαν να στρώνουν τον τελευταίο μήνα...αλλα δε μου έφτανε μόνο αυτό..Ήθελα να είμαστε καλά σε όλους τους τομείς...Γι αυτό λοιπόν κι εμείς....πέρνουμε τις βαλίτσες μας και σας χαιρετάμε (*Για σένα το λέω αυτό παππού)<br /><br />Βρήκαμε καινούριο σπιτάκι...μεγαλύτερο, ομορφότερο....<br /><br />με 2 μπάνια... Αμεεεε...γιατί να κάθομαι και να πιέζομαι για το πότε θα τελειώσω το μπανάκι μου (με τα αιθέρια έλαια) και να έχω απο έξω τον Ν, να μου λέει "Αντε τελειώνεις...?"<br /><br />με 2 υπνοδωμάτια....το ένα θα το κάνουμε γραφείο....όχι που θα κάτσω να στριμώξω (όπως τώρα) σε ένα σαλόνι, καναπέ και γραφείο μαζί....<br /><br />με μια ΓΑ-ΜΑ-ΤΗ κουζίνα...που έχει πολλά και λειτουργικά ντουλάπια....όχι σαν και αυτά που στριμωχνα τα μπισκοτάκια μου στα γωνιακά ντουλάπια και δυσκολευόμουν σε ώρες υπογλυκαιμίας να τα βγάλω....<br /><br />βεράντα (καλά μη φανταστείτε και υπερβολικα μεγάλη) με μία μεγαααααλη ζαρντινιέρα για να βάλω λουλουδάκια που μου αρέσουν...και βλέπεις σχεδόν όλη την Αθήνα...!!<br /> όχι σαν τώρα που απο τη μία πλευρά είναι ακόμα με τσιμέντο (σα να ζώ σε παλιές αυλές δεκαετίας του 60 ακόμα με τα χαμόσπιτα, και απο την άλλη δε μπορείς να βγεις γιατί έχει φασαρία) και βλέπεις σχεδόν όλη την Αθήνα...!!<br /><br />Με ένα σαλόνι, που χωρίζεται απο την κουζίνα με πάσο...είναι μακρόστενο, χωράει τον υπέροχο (για μένα) καναπέ που *"κλείσαμε" εχθές στις 10 το βράδυ...τζάκι (για ρομαντικά βραδάκια)<br /><br />Με κλειστό γκαράζ για να μη μας παραβιάζουν το αυτοκινητάκι μας, (όπως έγινε πριν 2 βδομάδες), αλλα και να βάζουμε τα ποδήλατά μας.<br /><br />Η πολυκατοικία έχει ασανσέρ (ευτυχώς γιατί δε θα άντεχα άλλο ανεβοκατέβασμα και φόρτωμα στις σκάλες σα το γαιδούρι για να ανεβάσω τα ψώνια)<br /><br />Με μεγάλη είσοδο και διακοσμημένο κηπάριο...και δεν εννοώ τα μηχανάκια του Παύλου...<br /><br />Πετάω στον 7ο ουρανό....ή μάλλον καλυτερα ...στον 6ο όροφο!!!!<br /><br />Αντε επιτέλους...μπας και φύγει αυτή η γρουσουζιά που μας έπιασε με το που μπήκαμε σε αυτο που είμαστε τώρα...<br /><br />Θα ήθελα να ευχαριστήσω...<br />Την μούχλα, που εμφανίστηκε σε αυτό το σπίτι(αν και το αέριζα κάθε μέρα απο το πρωί μέχρι το μεσημέρι) και μας έκανε να πάρουμε την απόφαση για να φύγουμε...<br />*Τον παππού(νοικάρης), που κατάντησε κουραστικός και σπαστικός....<br />Τη μαμά μου, που δε μου μιλάει εδώ και μιάμιση βδόμαδα κι έτσι μου έδωσε αφορμή να κάτσω, να ψάξω σπίτι και δουλειά...και να κάνω την επόμενη βδομάδα την μετακόμιση<br />Τις εταιρίες που έχουν βαφές για τους τοίχους γιατί μου δίνουν την ευκαιρία να δημιουργήσω στο καινούριο σπίτι (το παλιό το έχει επιμεληθεί ο Ν)<br />*Τον τύπο που μας άνοιξε εχθές το βράδυ το μαγαζί στις 10 η ώρα (για μια ερώτηση μπήκαμε, με καναπέ βγήκαμε)<br /><br />Αναμείνατε φώτος απο παλιό και νέο σπίτι λίαν συντόμως...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3508562932162300799?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-31786148732211668192008-02-13T15:14:00.001+02:002008-02-13T15:14:59.309+02:00<span style="font-weight: bold;">Τη θλίψη απ' τα μάτια μου να πάρεις</span><br /><span style="font-weight: bold;"> και να τη ρίξεις στου πελάγου το βυθό</span><br /><span style="font-weight: bold;"> κι αν τύχει μες σ'ανέμους να χαθώ</span><br /><span style="font-weight: bold;"> μη μ'αρνηθείς, μη μ'αποπάρεις</span><br /> <br /><span style="font-weight: bold;"> Το πιο ακριβό σου χάδι να μου δώσεις</span><br /><span style="font-weight: bold;"> κι αν η λαχτάρα σου κουρσέψει το κορμί</span><br /><span style="font-weight: bold;"> αιτία, πρόφαση να γίνει κι αφορμή</span><br /><span style="font-weight: bold;"> ποτέ μη μ'αρνηθείς, μη με προδώσεις</span><br /><br />Σύννεφα του γυαλού θε ν'αρματώσω<br />θα'μαι στο πλάι σου και ας ματώσω<br />Σύννεφα του γυαλού θε ν'αρματώσω<br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"> θα'μαι στο πλάι σου και ας ματώσω</span></span><br />θα'μαι στο πλάι σου.....<br /><br /><span style="font-weight: bold;"> Την πιο βαθιά ανάσα μου να νιώσεις</span><br /><span style="font-weight: bold;"> σαν άρωμα φερμένο απ'τη βροχή</span><br /><span style="font-weight: bold;"> κι αν γίνει τ΄όνειρο ταξίδι και ευχή</span><br /><span style="font-weight: bold;"> που αγάπησες πολύ, μη μετανιώσεις</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3178614873221166819?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-52641534270624161532008-02-05T10:28:00.000+02:002008-02-05T10:29:17.811+02:00<span class="blogPostText"><span><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span class="blogPostText"><span>Ό,τι αγαπώ... είναι η ζωή που χουμε ζήσει μαζί...</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>και ας μην θυμάσαι τώρα τίποτα εσύ</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>Δε θα ξεχάσω εγώ...</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>Ότι ζητώ... είναι κρυμμένο σε ότι πήρες μαζί...</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>Μα όσα παράτησες κοντά μου εσύ</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>δε θα πειράξω εγώ...</span></span><br /><br /><span class="blogPostText"><span>Και θα μαι εδώ</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>μ' ένα παράπονο που πάει μακριά</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>και κουβαλάει την δική μου σκιά</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>μες στον δικό σου βυθό</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>Και θα μαι εδώ</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>γεμάτος όνειρα, γεμάτος φιλιά</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>να περιμένω μια δική σου αγκαλιά</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>για λίγο να αναστηθώ</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>μες στον δικό σου βυθό...</span></span><br /><br /><span class="blogPostText"><span>Ότι μισώ... είναι όσα αφήσαμε στην μέση μαζί...</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>Αυτά που έσβησες απότομα εσύ</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>και τα προσέχω εγώ...</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>Ότι κοιτώ θυμίζει όσα έχουμε κάνει μαζί</span></span><br /><span class="blogPostText"><span>και άλλα τόσα που θα κάνεις εσύ</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="blogPostText"><span>χωρίς να μάθω εγώ...</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-5264153427062416153?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-2554735364609129232008-01-26T00:26:00.000+02:002008-01-26T19:03:20.511+02:00<div class="te">Άλλο ένα βράδυ που είμαστε μακρυά...και πως να περάσει...<br />Είναι το τρίτο συνεχόμενο βράδυ που ξενυχτάω για να ετοιμάσω το δώρο σου για την επέτειο μας... Ήδη το ένα μέρος το έχω τελειώσει...αυτό θα το δεις πριν την Πέμπτη...το άλλο όμως...ίσως να είναι και το καλύτερο....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R5tno13jswI/AAAAAAAAAWE/kBAnAgGUE-M/s1600-h/bgg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R5tno13jswI/AAAAAAAAAWE/kBAnAgGUE-M/s400/bgg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159831749435568898" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Έλα για λίγο να σε δω και ύστερα φεύγεις πάλι</div></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"> είναι η βραδιά μεγάλη και εγώ μονάχος δεν μπορώ</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Είμαι εδώ και είσαι εκεί, χιλιόμετρα και μίλια</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Μέχρι τα δυο σου χείλια μοιάζει ο κόσμος φυλακή</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="no"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><br />Να ’ταν η απόσταση γυαλί με μια να το σπάσω</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Να’ ταν η απόσταση γυαλί με μια να το σπάσω</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Να ’ταν η απόσταση γυαλί με μια να το σπάσω</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">και ούτε μια στιγμή να μην σε ξαναχάσω, να μην σε ξαναχάσω</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Να ‘ταν η απόσταση γυαλί</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="no"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><br />Έλα για λίγο να σε δω, το άδειο μου κρεβάτι</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Σαν έρημο παλάτι, χωρίς βασίλισσα και εγώ</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Είμαι εδώ και είσαι εκεί, χιλιόμετρα και μίλια</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Μέχρι τα δυο σου χείλια μοιάζει ο κόσμος φυλακή</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-255473536460912923?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-88053327495923044142008-01-13T00:23:00.000+02:002008-01-26T00:26:27.260+02:00Κάθε "θελω" έχει και το τίμημά του... Άλλες φορές κάποια πράγματα σου δίνονται απλόχερα...και κάποιες άλλες, κοπιάζεις πολύ για να τα πετύχεις..<br /><br />Έπειτα απο 5 μήνες κατάφερα αυτό που μέχρι πριν μια βδομάδα θεωρούσα ακατόρθωτο...<br /><br />Να ακούσω το πολυπόθητο ΝΑΙ απο τη μαμά μου...<br /><br />Και τώρα που το άκουσα...τώρα νιώθω οτι έρχονται τα δύσκολα...όμως θα το παλέψω....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8805332749592304414?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-91696334370481751712008-01-10T23:55:00.000+02:002008-01-11T00:00:39.077+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R4aU6Dxd_MI/AAAAAAAAAUk/Yo0mAqNQxaY/s1600-h/348099643_2617d04ef3.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R4aU6Dxd_MI/AAAAAAAAAUk/Yo0mAqNQxaY/s200/348099643_2617d04ef3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153970548738227394" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;font-family:verdana;"><span style="font-size:180%;"><br /><br />Σε 48 ώρες......</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-9169633437048175171?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-46902324448121330762008-01-07T00:32:00.000+02:002008-01-07T00:54:31.696+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R4Fb7Dxd_HI/AAAAAAAAAT8/6c0W9pTwb64/s1600-h/love+will+tears+us+apart1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R4Fb7Dxd_HI/AAAAAAAAAT8/6c0W9pTwb64/s320/love+will+tears+us+apart1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152500518871759986" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Κλείνεις τα μάτια, κουρασμένη απο το κλάμα του αποχωρισμου...και μολις τα ανοίγεις συνειδητοποιεις οτι βρίσκεσαι σε κάποιο μέρος, που κάποτε ήταν φιλόξενο....<br /><br />4 ώρες μετα...βρίσκεσαι μακρυά του...χωρίς να ξέρεις τι θα γίνει παραπέρα...εξαντλημένη απο όλα αυτά...εξαντλημένη απο τις σκέψεις (που δε γίνονται πράξεις), απο τα νεύρα, το θυμό, την οργή...που στο τέλος γίνεται ένα απέραντο μίσος. Εξαντλημένη απο τον ίδιο σου το εαυτό που τον προδίδεις κάθε μέρα όλο και πιο πολύ...<br /><br />Δεν κλαις για τα όνειρα που μοχθείς να γίνουν πραγματικότητα. Κλαις για τα όνειρα που ξέρεις οτι δε θα γίνουν ποτέ πραγματικότητα...κι όμως το παλεύεις μέχρι τέλους. Μέχρι τα τελειώσουν τα όρια και τα περιθώρια σου. Οι αντοχές σου..<br /><br />Έπλυνες τα ρούχα, τα σιδέρωσες, άλλαξες τα σεντόνια, σφουγγάρισες το σπίτι, έπλυνες και τα πιάτα...για να είναι συμμαζεμένο το σπίτι τώρα που έφυγες... κι ας ξέρεις οτι όταν γυρίσεις θα είναι πάλι αχούρι... δε σε νοιάζει αυτό...σε νοιάζει το αν θα γυρίσεις για να το ξανασυμμαζέψεις..<br /><br />Αυτή η βδομάδα σου φάνηκε σαν να ήταν μία μέρα... δεν πρόλαβες να χαρείς σχεδόν τίποτα...δε τον χόρτασες...δε χάρηκες την αγκαλιά του, τα χάδια του...δε σας άφησαν οι δουλειές να το χαρείτε...<br /><br />Κάτι μέσα σου σε έτρωγε σα σαράκι...ήθελες να το πεις προς τα έξω, να βγάλεις τις σκέψεις σου... "Εεεε ίσως να είναι και η τελευταία φορά που είμαστε μαζί...κι εσύ κανονίζεις να έχεις δουλειές...?". Θύμωσες και με αυτόν, αλλα τον δικαιόλογησες... δε του το έδειξες, ίσα ίσα δέχτηκες και να τον βοηθήσεις...χάρηκες που τον βοήθησες...κι ας χάσατε ώρες απο το να είστε αγκαλιά...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R4FcBjxd_II/AAAAAAAAAUE/Tezsur0cK6s/s1600-h/love+will+tears+us+apart.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R4FcBjxd_II/AAAAAAAAAUE/Tezsur0cK6s/s320/love+will+tears+us+apart.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152500630540909698" border="0" /></a><br />4 ώρες μετά και προσπαθείς να βρεις που πατάς και που βρίσκεσαι..τι κάνεις,τι θα κάνεις...κι όμως απο αυτόν σε χωρίζουν μόλις 4 ώρες...4 ώρες πριν, είδες (ΙΣΩΣ) για τελευταία φορά τα μάτια του...<br /><br />Όσο δηλαδή μπόρεσες να τα δεις, πίσω απο τη δική σου θολή απο τα δάκρυα ματιά...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-4690232444812133076?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-53189459259806968872008-01-05T14:44:00.000+02:002008-01-05T14:48:19.700+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R398hDxd_DI/AAAAAAAAATc/cfoQBmN4hWg/s1600-h/399659643_ae36ed03bc.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R398hDxd_DI/AAAAAAAAATc/cfoQBmN4hWg/s400/399659643_ae36ed03bc.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151973406125456434" border="0" /></a><br />Γύρισες με μια βροχή στα μάτια<br />με όνειρα κομμάτια<br />θαρρώ κοντά μου γύρισες και μου ζητάς συγνώμη<br />για σένα μια ακόμη κρατώ<br /><br />Ακόμα μια φορά μαζί<br />μέσα μας η αγάπη ζει<br />φεύγεις και φεύγω μια ζωή<br />μα όταν χωρίζουμε πονάμε<br /><br />Ακόμα μια φορά μαζί<br />όπως το φως κι αστραπή<br />όπως γυρίζει αυτή η γη<br />έτσι κι εμείς εδώ γυρνάμε<br /><br />Σε άλλα χέρια δεν χωράμε<br />φίλα με απόψε ξεκινάμε ξανά<br />γύρισες σκυμμένο το κεφάλι<br />και στη καρδιά σου πάλι κενό<br />κοντά μου γύρισες δεν ψάχνω για ευθύνες<br />μακριά σου τόσους μήνες δε ζω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-5318945925980696887?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-83105870240002762972008-01-03T12:26:00.001+02:002008-01-03T12:35:21.001+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R3y6Xzxd_BI/AAAAAAAAATI/rqF-a0doxdw/s1600-h/407649370_b13c06ebb6.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R3y6Xzxd_BI/AAAAAAAAATI/rqF-a0doxdw/s400/407649370_b13c06ebb6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151196992002456594" border="0" /></a><br />Πες μου αυτά που αγαπάς να τα θυμάμαι<br />όταν θα ζει με αναμνήσεις η καρδιά<br />να 'ρχεσαι πάντα μες στον ύπνο που κοιμάμαι<br />σαν πεταλούδα με φτερά μενεξεδιά<br /><br />Πες μου αυτά που αγαπάς να τα φυλάξω<br />σ' ένα πηγάδι της ψυχής μου σκοτεινό<br />όταν θα σκύβω τη ζωή μου να κοιτάξω<br />να 'σαι φεγγάρι στου βυθού τον ουρανό<br /><br />Μη μου μιλάς γι' αυτά που πρόκειται να γίνουν<br />όσα φοβάμαι και να διώξω πολεμώ<br />κι όσα μου πεις πως αγαπάς αυτά θα μείνουν<br />να τα θυμάμαι μ' έναν κόμπο στο λαιμό<br /><br />Πες μου αυτά που αγαπάς να τα φορέσω<br />πάνω στο στήθος μου σαν άγιο φυλαχτό<br />και με την πρώτη μαχαιριά να μην πονέσω<br />όταν με βρει η μοναξιά να φυλαχτώ<br /><br />Μη μου μιλάς γι' αυτά που πρόκειται να γίνουν<br />όσα φοβάμαι και να διώξω πολεμώ<br />κι όσα μου πεις πως αγαπάς αυτά θα μείνουν<br />να τα θυμάμαι μ' έναν κόμπο στο λαιμό<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8310587024000276297?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-73214352251973115852007-12-28T15:32:00.000+02:002007-12-28T15:35:17.797+02:00Δέντρα στολισμένα στους δρόμους<br />στις βιτρίνες,στρίβω μια γωνία<br />βιαστικά<br />Ολα μου θυμίζουν τις μέρες μας<br />εκείνες,που μές στο κρύο μ΄είχες<br />αγκαλιά<br /><br />Τα Χριστούγεννα χωρίς εσένα<br />δεν είναι πια γιορτή<br />αναμνήσεις απ΄τα περασμένα<br />μου καίνε τη ψυχή<br />Μακάρι να γινόταν έστω<br />μόνο μια στιγμή<br />τα Χριστούγεννα να ήμασταν<br />μαζί<br /><br />Εξω από το σπίτι,στέκομαι για λίγο<br />φτιάχνω μες στο χιόνι μια καρδιά<br />κι έτσι όπως νυχτώνει φοβάμαι πως τελειώνει<br />κάθε μου ελπίδα να σε δω ξανά<br /><br />Τα Χριστούγεννα χωρίς εσένα<br />δεν είναι πια γιορτή<br />αναμνήσεις απ΄τα περασμένα<br />μου καίνε τη ψυχή<br />Μακάρι να γινόταν έστω<br />μόνο μια στιγμή<br />τα Χριστούγεννα να ήμασταν<br />μαζί<br /><br /><span style="font-style: italic;">Αφιερωμένο, σε αυτόν που με τη φυγή του μαύρισε τις ωραιότερες μέρες του χρόνου (τον μπαμπά μου)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-7321435225197311585?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-58702808618214862672007-12-27T21:31:00.000+02:002007-12-27T21:43:04.699+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R3QAHTxd_AI/AAAAAAAAATA/9Z90bl6BqWc/s1600-h/dead_love.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R3QAHTxd_AI/AAAAAAAAATA/9Z90bl6BqWc/s400/dead_love.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148740399558163458" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Χρυσός και ασήμι αγρίμι μεσ' στη νύχτα<br />ουρλιάζεις δυνατά<br />δακρυά σου στα μαλλιά μου τα γέλια σου χαρά μου<br />μα μου στερείς κι αυτά<br />ποιός να 'ναι ο λόγος που ένας θαρραλέος να κλαίει τόσο πολύ<br />ποιά να ' ναι η αιτία που αντί να λες αστεία<br />ξεσπάς παντού μ' οργή<br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;"> Δείξε μου τον τρόπο</span> </span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;"> κι αν θέλει κι άλλο κόπο</span> </span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;"> εγώ θα προσπαθώ</span> </span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;"> μόνο θέλω ακόμα </span></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">απ' το δικό σου στόμα</span> </span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;"> ν' ακούσω σ' αγαπώ</span></span><br /><br />Πιάνω ένα τόνο ίσως να 'ναι το μόνο<br />που με πάει μακρυά<br />λέω μια λέξη χιονίσει είτε βρέξει<br />το μέλλον με κοιτά<br />θέλω να ζήσω μα αν δεν σ' αγαπήσω<br />δεν ξέρω αν θα μπορώ<br />θέλω να υπάρχω φιλία μαζί σου να' χω<br />για πολύ καιρό<br /><br />Δείξε μου τον τρόπο<br />κι αν θέλει κι άλλο κόπο<br />εγώ θα προσπαθώ<br />μόνο θέλω ακόμα απ' το δικό σου στόμα<br />ν' ακούσω σ' αγαπώ<a href="javascript:void(0)" tabindex="10" onclick="return false;"><span></span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-5870280861821486267?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-39012480025164966912007-12-26T16:38:00.000+02:002007-12-26T16:44:43.911+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R3JosTxd--I/AAAAAAAAASw/P3XLPv7yCj8/s1600-h/new+beging.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/R3JosTxd--I/AAAAAAAAASw/P3XLPv7yCj8/s400/new+beging.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148292434469190626" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-family: times new roman;"><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br /><br />Ξαναχτίζω την ελπίδα πάλι από την αρχή<br /><br />Όσα μου ‘ταξαν τα έπνιξε στο πέρασμα η βροχή<br /><br />Όσα όνειρα είχα κάνει μου τα έκαψ’ η φωτιά<br /><br />Τη Δευτέρα ξεκινάω απ’ την αρχή άλλη μια φορά</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3901248002516496691?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-6110337917304343802007-12-24T18:02:00.000+02:002007-12-24T18:12:39.062+02:00Δε θα γυρίσω πίσω μου<br />δε θα γυρίσω να σε δω<br />μες το σκοτάδι θα χαθώ<br />κι ούτε ένα αντίο δε θα πω<br />και έτσι δε θα σε δω αν κλαις<br />ξέρεις τον τρόπο να με καις<br />νομίζω πως και συ το θες<br />να μη γυρίσουμε στο χθες<br /><br />Άμα θα δω κάποιο γνωστό<br />δε θα ρωτήσω δεν θα πω<br />αν ξέρει κάτι αν σε 'χει δει<br />δε θα μου καίγεται καρφί<br />ούτε και θα παραδεχτώ<br />πως σ' αγαπώ αλλά θα πω<br />τι σχέση έχω εγώ μ' αυτή<br />ήταν μια φίλη μου απλή.<br /><br />Όταν θα έρθει το πρωί<br />αν είναι μέρα βροχερή<br />αν κάτι νοιώσεις στο λαιμό<br />κάποιο παράπονο πικρό<br />μη με ζητήσεις να με δεις<br />μόνο να κάτσεις να σκεφτείς<br />πόσο στ' αλήθεια μ' αγαπάς<br />πρέπει να μάθεις να ξεχνάς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-611033791730434380?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-12813916062790475122007-12-21T00:11:00.000+02:002007-12-21T00:41:42.922+02:00Και φτάνει εκείνη η στιγμή που νιώθεις οτι ο μόνος σύμμαχος είναι ο εαυτός σου..Ακόμα κι εκείνα τα άτομα στα οποία σαν παιδί στήριζες την ασφάλεια σου και τους εμπιστευόσουν ασυνείδητα τη ζωή σου σου στρέφουν την πλάτη και σου φέρνουν δυσκολίες...<br />Και υπάρχουν οι στιγμές που περιμένεις σε έναν σταθμό το τρένο της επιστροφής και σε πνίγει το παράπονο και τα πολλά "γιατί"..<br /><br />Γιατί το να θες να κάνεις κάτι δικό σου,το οποίο στο κάτω κάτω ρε αδερφέ σου αρέσει, το γουστάρεις, σε ζωντανεύει, να δυσαρεστεί τους κοντινούς σου?<br />Γιατί να πρέπει να θυσιάζεις τη δική σου ευτυχία, για να κάνεις τους άλλους χαρούμενους?<br />Γιατί να μη μπορείς να τους πας κόντρα ωστε να μη σου πουν οτι είσαι εγωιστής/τρια και οτι κοιτάς την πάρτη σου..?<br />Γιατί να πρέπει να καταλαβαίνεις μόνο εσύ τα συναισθήματά τους και να τα αποδέχεσαι και όταν τους ζητάς να μπουν λίγο στη θέση σου να μην το κάνουν ούτε στο απειροελάχιστο?<br />Γιατί όταν τους λες τα όνειρα σου, τα θέλω σου, τις προσδοκίες σου, οτι θες να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου να σε κοροιδεύουν με τον τρόπο σου και να σου έχουν έτοιμη την απάντηση που έχουν εύκολη οι μεγάλοι στο στόμα τους "Είσια μικρός/ή ακόμα." "Τώρα εσύ τα βλέπεις έτσι γιατί είσαι ενθουσιασμένος/η απο αυτή τη σχέση" και τα υπόλοιπα χαζά που βρίσκουν σαν δικαιολογίες.<br /><br />Να δεχτώ μέχρι κάποιο βαθμό το γεγονός οτι η μαμά μου φοβάται το να είμαι μακρυά της (500χλμ)..και είναι και λογικό έως ένα σημείο...<br />Να δεχτώ (και πάλι μέχρι ένα οριο) το γεγονός οτι είμαι μικρή...<br />Να δεχτώ το οτι έχει κάποιο πρόβλημα υγείας (όπως και πολλοί άλλοι γονεις) με την πίεση της..<br /><br />Δε μπορώ όμως να δεχτώ την απαιτήτική της φωνή, όταν με παίρνει τηλ και με ρωτάει "Πότε θα έρθεις απο Αθήνα"<br />Δε μπορώ να δεχτώ το οτι δε με καταλαβαίνει..<br />Δε μπορώ να δεχτώ το οτι δε μ'αφήνει ούτε καν να δοκιμάσω και να της αποδείξω οτι εγώ μπορω..<br />Δε μπορώ να δεχτώ το οτι προκειμένου να είναι εκείνη ήσυχη και να μη με χάσει, προτιμάει να χάσω εγώ έναν άνθρωπο που σημαίνει πολλά για μένα..<br />Δε μπορώ να δεχτώ οτι στα σημερινά χρόνια, υπάρχουν μανάδες που θα αρνηθούν κάποιες ευκαιρίες που δίνονται στα παιδιά τους, προκειμένου να τα έχουν απο κοντά τους..<br /><br />Έχω φτάσει πολλές φορές σε σημείο να σηκώσω το τηλ και να πω στον ανθρωπο μου "Ερχομαι για να μαζέψω τα πραγματά μου και τέλος".<br />Εχω φτάσει πολλές φορές να σκεφτώ να γυρίσω στον πρώην μου μόνο και μόνο επειδή δέχομαι πιέσεις απο τον ίδιο στην ιδιωτική μου ζωή, και επειδή τον συμπαθεί η μάνα μου.. Και δε θα το κάνω για να τους χαρωποιήσω και τους δύο αλλα και γιατί δεν φταίει ο άνθρωπος που είναι μαζί μου τώρα να τραβάει , ο,τι τραβάει.<br /><br />Πότε πρέπει το παιδί να βάζει και τα δικά του όρια σε ο,τι αφορά τη ζωή του?<br /><br />Γιατί να πρέπει κάθε φορά που είναι να φύγω απο Αθήνα να σκέφτομαι πότε και ΑΝ θα ξαναγυρίσω...και ΠΩΣ...<br /><br />Πόσο ακόμα να αντέξω αυτόν τον ψυχολογικό πόλεμο..<br /><br />Πότε θα φτάσει εκείνη η στιγμή που θα λυγίσω τόσο πολύ ωστε να μαζέψω τα πράγματα μου και να τα φέρω πίσω?<br /><br />Γιατί αυτά τα Χριστούγεννα να μην είναι όπως τα ονειρεύτηκα?<br /><br />Γιατί να νιώθω ξένη στο ίδιο μου το σπίτι και να θέλω να ξημερωβραδιάζομαι στο σπίτι της φίλης μου της Μαρίας επειδή πολύ απλά εκεί υπάρχουν άτομα που με καταλαβαίνουν;<br /><br />Γιατί να μη μπορώ να κοιμηθώ ένα βράδυ- ενώ είμαι στην Αθήνα- με την ησυχία μου..και να μη φοβάμαι κάθε φορά που χτυπάει το τηλέφωνό μου, μήπως είναι η μάνα μου..<br /><br />Γιατί στα 22 μου η ζωή μου κατευθύνεται και να ορίζεται απο ένα πρόσωπο που την λέμε..Μάνα, μητέρα, μαμα....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-1281391606279047512?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-76454357340322830642007-11-14T11:02:00.000+02:002007-11-14T11:04:35.128+02:00Να και ένα τραγουδάκι που το άκουγα πολύ καιρό αλλά δεν ήξερα πως το λένε...το ξετρύπωσα μέσα απο τα mp3 του αδερφού μου..<br /><br />Μου φτιάχνει τη διάθεση...<br /><br />We drink tea for two<br />The sky is blue and I love you<br />It's in your eyes you love me too<br />Where it never rains<br />We take a shower of champagne<br />Let's dance away let's go insane<br /><br />Crying when I empty<br />My last bottle of chablis<br />I'll survive the winter of Paris<br /><br />Car à la plage de Saint Tropez<br />A summer day I meet you there<br />I take your hand I say mon chere<br />And we're in love<br />Cars a la plage de Saint Tropez<br />We have a dirty love affair<br />And there is musique in the air<br />When we're in love<br /><br />We drink lemonade<br />At the casino we get paid<br />Attend a midnight masquerade<br />Playboys on the run<br />We meet Khashoggi with a gun<br />They say the two of us are one<br /><br />Crying when I empty<br />My last bottle of chablis<br />I'll survive the winter of Paris<br /><br />Car à la plage de Saint Tropez<br />A summer day I meet you there<br />I take your hand I say mon chere<br />And we're in love<br />Cars a la plage de Saint Tropez<br />We have a dirty love affair<br />And there is musique in the air<br />When we're in love<br /><br />Crying when I empty<br />My last bottle of chablis<br />I'll survive the winter of Paris<br /><br />Car à la plage de Saint Tropez<br />A summer day I meet you there<br />I take your hand I say mon chere<br />And we're in love<br />Cars a la plage de Saint Tropez<br />We have a dirty love affair<br />And there is musique in the air<br />When we're in love<br /><br />Car à la plage de Saint Tropez<br />La la la la la la la la<br />La la la la la la la la<br />La la la la<br /><br />Car à la plage de Saint Tropez<br />La la la la la la la la<br />La la la la la la la la<br />La la la la<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-7645435734032283064?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-11219355458095289982007-11-11T10:41:00.000+02:002007-11-11T10:56:35.539+02:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Times New Roman;font-size:180%;" greek="" roman="" new="" ><b>Πουθενά δέν πάω ,μ’ακους</b></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-family:courier new;font-size:180%;" ><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Times New Roman;font-size:180%;" greek="" roman="" new="" ><b><br /><br />Ή κανείς ή κι οί δύο μαζί,μ’ακούς</b></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Times New Roman;font-size:180%;" greek="" roman="" new="" ><b></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-1121935545809528998?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-14418329761386017522007-11-10T00:17:00.000+02:002007-11-10T00:52:18.793+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RzTkk38leoI/AAAAAAAAASo/zJy3VImevBM/s1600-h/hotstuff.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RzTkk38leoI/AAAAAAAAASo/zJy3VImevBM/s400/hotstuff.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5130977197626325634" border="0" /></a><br />Όλο το βράδυ σαν σκυλί σε καρτερώ<br />Το ρημαγμένο μου κορμί να ζωντανέψεις<br />Κόντρα στο ψέμα σου παλεύω με τις λέξεις<br />εισ' ένας διάβολος, είσ' ένας διάβολος<br />Με την αγάπη μου σου κάπνισε να παίξεις<br />είσ' ένας διάβολος που ροκανίζει το φτωχό μου το μυαλό<br /><br />Σκαρφαλωμένη στο ψηλό σου το σκαμνί<br />το φιλντισένιο σου τσιγάρο σ' ένα τάσι<br />σ' όποιον νομίζεις πως μπορεί να σε χορτάσει<br />το μάτι παίζεις, το μάτι παίζεις<br />κι όταν στο σώμα σου γυμνός θα ξαποστάσει<br /><br />σαν αμαζόνα του λογχίζεις το κορμί<br />Ω! Πως φοβάμαι τον ψηλό με τα γυαλιά<br />Υπνωτισμένος σε κοιτούσε χίλια βράδια<br />Λεφτά και ρούχα ξεφορτώθηκε στα ζάρια<br />Για το χατήρι σου, για το χατίρι σου<br />Από τα κρύσταλλα του νου ως τα σκοτάδια<br /><br />Απογειώθηκε και μπήκε σε τροχιά<br />Μα όμως πρόσεξε κι εσύ να μη βρεθείς<br />Στην εξορία που με δίκασες να ζήσω<br />Πόρτες θα κλείνουνε καθώς θα μένεις πίσω<br />Χωρίς αγάπη, χωρίς αγάπη<br />Τα ανεξίτηλα σημάδια σου θα σβήσω<br />Σα χαλικάκι μες στο ρεύμα θα χαθείς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-1441832976138601752?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-37693144269541474572007-11-07T03:17:00.000+02:002007-11-07T21:42:30.720+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RzIVGKn0lHI/AAAAAAAAASg/fn8lHhDtVoI/s1600-h/192491131_ba6f4c809f.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RzIVGKn0lHI/AAAAAAAAASg/fn8lHhDtVoI/s400/192491131_ba6f4c809f.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5130186121203192946" border="0" /></a><br />Ο μ' αγαπάς κι η σ' αγαπώ<br />σ' ένα κρεβάτι είναι κρυμμένοι<br />κι αγκαλιασμένοι έχουν σκοπό<br />να μείνουν έτσι εκεί χωμένοι<br />στόμα με στόμα κολλημένοι<br /><br />Μέρες και νύχτες μήνες χρόνια<br />ώσπου πια γέροι στα εκατό<br />να ξεψυχήσουν ξαπλωμένοι<br />σφιχτά-σφιχτά αγκαλιασμένοι<br />να δίνουν να δίνουν ξαφνικό φιλί<br /><br />Ένα αγγελούδι τους ταΐζει<br />τους πλένει και τους ξεσκονίζει<br />μα ο μ' αγαπάς κι η σ' αγαπώ<br />δεν βρίσκουνε καθόλου ώρα<br />δεν σταματούν ποτέ πια τώρα<br />γιατί έχουν στόχο και σκοπό χίλια φιλιά<br />κάθε λεπτό κάθε λεπτό<br /><br />Ο μ' αγαπάς κι η σ' αγαπώ<br />εχουν πεθανει πια απο χρονια<br />και στο κρεββατι αγκαλιασμενοι<br />εχουνε μεινει ξεχασμενοι<br />στομα με στομα κολλημενοι<br /><br />Μα δεν τους βλέπει ανθρώπου μάτι<br />γιατί είχαν κρύψει το κρεββάτι<br />για να μπορούνε κάπου-κάπου<br />ξεφεύγοντας που του θανάτου<br />να δίνουν να δίνουν ξαφνικό φιλί<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3769314426954147457?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-8102897589576431452007-10-27T15:32:00.000+03:002007-10-27T15:52:53.456+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RyM0nan0lGI/AAAAAAAAASY/3I9GpCP-Zs0/s1600-h/untitled.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RyM0nan0lGI/AAAAAAAAASY/3I9GpCP-Zs0/s400/untitled.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125998652643644514" border="0" /></a><br /><div class="te">Θα ’θελα να ’ξερα τουλάχιστον που πας</div> <div class="te">πώς είναι τώρα δίχως τη δική μου αγάπη</div> <div class="te">Πώς είναι όταν στο σπίτι σου γυρνάς</div> <div class="te">και ψάχνεις να πιαστείς ξανά από κάτι</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Μονάχη σου διαλέγεις τι θα πεις</div> <div class="te">μονάχη σου διαλέγεις τι θα κάνεις</div> <div class="te">Ακόμα μια φορά αν το σκεφτείς</div> <div class="te">για μένα δεν μπορείς να αμφιβάλλεις</div> <div class="no"> </div><div style="font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">Για 'σένα λιώνω μια ζωή, για 'σένα λιώνω</span></div> <div style="font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">μη με αφήνεις στη βροχή γιατί παγώνω</span></div> <div style="font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">Κι αν δε με παίρνεις αγκαλιά εγώ θυμώνω</span></div> <div style="font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">για σένα μένω στη ζωή, για σένα μόνο</span></div> <div style="font-weight: bold;" class="te"><span style="font-size:130%;">για σένα μόνο</span></div> <div class="no"> </div> <div class="te">Θα ’θελα να 'ξερα τουλάχιστον τι θες</div> <div class="te">έτσι που κάνει η ματιά σου ένα γύρο</div> <div class="te">Να με κοιτάξεις, μια κουβέντα να μου πεις</div> <div class="te">να με φωνάξεις και στον ώμο σου να γύρω</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Αβάσταχτο να βρίσκεσαι αλλού</div> <div class="te">αβάσταχτο να είσαι μακριά μου</div> <div class="te">Κι αν χάθηκαν τ’ αστέρια από παντού</div> <div class="te">να έρθεις να σου φτιάξω εγώ δικά μου</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-810289758957643145?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-88926558464600617392007-10-27T00:49:00.000+03:002007-10-27T00:55:33.753+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RyJiS6n0lFI/AAAAAAAAASQ/rKBHAKMgapw/s1600-h/230377281_0680c8b0af.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RyJiS6n0lFI/AAAAAAAAASQ/rKBHAKMgapw/s400/230377281_0680c8b0af.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125767403014493266" border="0" /></a><br />Δεν θέλω κανείς να μου σταματήσει τη φόρα που έχω πάρει..<br /><br />Δε θέλω κανείς να μου σταματήσει το όνειρο..<br /><br />Δε θέλω κανείς να μου το κλέψει..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8892655846460061739?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-31373317880456890262007-10-26T17:18:00.000+03:002007-10-26T19:32:44.772+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RyIU-an0lEI/AAAAAAAAASI/6BFPcTNN6Gs/s1600-h/DSC00393.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RyIU-an0lEI/AAAAAAAAASI/6BFPcTNN6Gs/s400/DSC00393.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125682388431836226" border="0" /></a><br /><div class="te">Θέλω ν' αλλάξεις το εισιτήριο</div> <div class="te">μ' έπιασαν πάλι οι μοναξιές μου</div> <div class="te">Ποιο είναι το θέμα σου το κύριο</div> <div class="te">μείνε και σήμερα και πες μου</div> <div class="no"> </div> <div class="te"><br />Στης αγκαλιάς σου το μυστήριο</div> <div class="te">ανακαλύπτω τη φωτιά μου</div> <div class="te">Άλλαξε τώρα το εισιτήριο</div> <div class="te">κι έλα στη θέση τη δικιά μου</div> <div class="no"> </div> <div class="te"><br />Είναι η ζωή μικρές στιγμές και τίποτ' άλλο</div> <div class="te">μείνε και το αίσθημά μου δες που είναι μεγάλο</div> <div class="te">Είναι η ζωή μόνο στιγμές και δεν μπορώ να σταματήσω</div> <div class="te">να ονειρεύομαι. Δε μπορώ να σταματήσω</div> <div class="te">να ονειρεύομαι. Σ' ονειρεύομαι</div> <div class="no"> </div> <div class="te"><br />Θέλω ν' αλλάξεις το εισιτήριο</div> <div class="te">να μην πετάξεις χωριστά μου</div> <div class="te">Το αυριανό θα 'ναι μαρτύριο</div> <div class="te">χωρίς τα μάτια σου μπροστά μου</div> <div class="no"> </div><br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-size:85%;" >Αυτα είναι κάποια απο τα εισητήρια που έχω βγάλει εδώ κι ένα χρόνο..είναι όλα Θεσσαλονίκη-Αθήνα κι επιστροφή...<br />Οσο για το τραγούδι, το ακουγα το πρωί πριν φύγω απο το Chris..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3137331788045689026?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-10185160738849055852007-10-24T23:26:00.001+03:002007-10-24T23:32:31.713+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rx-rzu6pE6I/AAAAAAAAASA/yCBjP5y7Lcs/s1600-h/need.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rx-rzu6pE6I/AAAAAAAAASA/yCBjP5y7Lcs/s400/need.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125003806226584482" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:130%;">When I need you<br /> Just close my eyes and I'm with you<br /> And all that I so want to give you<br /> It's only a heart beat away<br /> <br /> When I need love<br /> I hold out my hands and I touch love<br /> I never knew there was so much love<br /> Keeping me warm night and day<br /> <br /> Miles and miles of empty space in between us<br /> A telephone can't take the place of your smile<br /> But you know I won't be traveling forever<br /> It's cold out, but hold out and do like I do<br /> <br /> When I need you<br /> Just close my eyes and I'm with you<br /> And all that I so want to give you babe<br /> It's only a heartbeat away<br /> <br /> It's not easy when the road is your driver<br /> Honey, that's a heavy load that we bear<br /> But you know I wont be traveling a lifetime<br /> It's cold out but hold out and do like I do<br /> Oh I need you<br /> <br /> When I need you<br /> I hold out my hands and I touch love<br /> I never knew there was so much love<br /> Keeping me warm night and day<br /> <br /> When I need you<br /> Just close my eyes and I'm with you<br /> And all that I so want to give you<br /> It's only a heart beat away</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-1018516073884905585?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-61352570221281065572007-10-24T00:42:00.000+03:002007-10-24T01:58:17.914+03:00<span style="font-size:100%;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rx568u6pE5I/AAAAAAAAAR4/NdxUcE1iFH4/s1600-h/ouranio+toxo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rx568u6pE5I/AAAAAAAAAR4/NdxUcE1iFH4/s400/ouranio+toxo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124668609798935442" border="0" /></a><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >Και πάνω που έλεγα να κλείσω τα μάτια μου να ξεκουραστώ...μιας και είχα αλλες 4 ώρες ταξίδι..τσουπ κοίταξα έξω απο το παράθυρο και είδα κάτι που με ενθουσίασε...και με ξύπνησε!!</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >...Ένα ουράνιο τόξο.<br /><br />Απο μικρή μου άρεσαν πάρα πολύ. Θυμάμαι πότε είδα το πρώτο ουράνιο τόξο στη ζωή μου. Ηταν στην Ειδομένη σε ηλικία 4 ετών. Ηταν τόσο ωραίο!!!<br /></span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >Καθώς το κοιτούσα, και απολάμβανα τη θέα, ερχόντουσαν στο μυαλό μου διάφορες σκέψεις..<br /></span><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rx552u6pE4I/AAAAAAAAARw/gZaJmYdMgz8/s1600-h/ouranio+tokso.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rx552u6pE4I/AAAAAAAAARw/gZaJmYdMgz8/s400/ouranio+tokso.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124667407208092546" border="0" /></a></span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >Σκέψη Νο1<br />Τι όμορφο που είναι...!!!</span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><br />Σκέψη Νο2</span><br /><span style="font-weight: bold;">Ατμοσφαιρικό, οπτικό φαινόμενο, το ουράνιο τόξο, που προκαλείται από την ανάκλαση, διάθλαση και ανάλυση του ηλιακού φωτός, όταν αυτό πέφτει σε μικρές σταγόνες βροχής. Το ουράνιο τόξο μπορεί να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια βροχής σ’ ένα τόπο μπροστά από έναν παρατηρητή, όταν πίσω του βρίσκεται ο ήλιος ή σ’ ένα καταρράκτη, ή ακόμη στην εργασία του ραντίσματος</span></span><span style="font-size:100%;"> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />Σκέψη Νο3</span> <span style="font-weight: bold;"><br />Απο που ξεκινάει και που καταλήγει;</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />Σκέψη Νο4<br /></span> <span style="font-weight: bold;">Απο τη στιγμή που λέγεται τόξο, γιατί εγώ ποτέ ως τώρα όσες φορές και να είδα, δεν είδα τόξο, αλλα μια πολύχρωμη λωρίδα η οποία χάνεται στα σύννεφα;</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Σκέψη Νο5</span><br /><span style="font-weight: bold;">Πόσο κρατάει ένα ουράνιο τόξο;</span> </span><br /><span style="font-size:100%;"><br /><span style="font-weight: bold;">Σκέψη Νο6</span> <span style="font-weight: bold;">Πως γίνεται ενώ το κοιτάω να μου δημιουργεί ευχάριστα συναισθήματα και να με γεμίζει αισιοδοξία;</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Το κοιτούσα περίπου 20 με 30 λεπτά... το θεώρησα ένα πολύ καλό σημάδι έπειτα απο κάποιες περιπέτειες και στεναχώριες που έχω τον τελευταίο καιρό. Αναθάρρεψα..</span> </span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><br />Και όπως το παρατηρούσα και το έβγαζα και φωτογραφίες...είδα τελικά οτι είναι όντως τόξο. Εχει αρχή και τέλος!!! Όπως και όλα στη ζωή έχουν αρχή και τέλος. Όπως και τα προβλήματα...<br /><br /></span><span style="font-weight: bold;">Έτσι και τα δικά μας προβλήματα... μπορεί τώρα να βρίσκονται στην κορυφή του τόξου..αλλα πέρνουν την κατηφόρα...τελειώνουν!! Ναι τελειώνουν. Και βγαίνει ο ήλιος μετά την βροχή..πάντα είναι κρυμένος πίσω απο τα σύννεφα, αλλά όταν αυτά φύγουν, εμφανίζεται..και μας χαμογελάει!!!</span> </span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><br />Στο ουράνιο τόξο, λείπει το πορτοκαλί το χρώμα. Ή μπορεί να υπάρχει αλλά να μη το διακρίνουμε εμείς...</span> <span style="font-weight: bold;">Εμείς το έχουμε!! Στον τοίχο...και δε θέλω να ξαναβαφτεί άσπρος ο τοίχος!!</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Το ουράνιο τόξο κρατάει μέχρι να διαλυθούν οι υδρατμοί απο την ατμόσφαιρα..τα προβλήματα διαρκούν μέχρι να διαλυθούν οι άσχημες σκέψεις απο το μυαλό μας.</span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />Κανείς δε μπορεί να το κρατήσει στα χέρια του, όπως και κανείς δε μπορεί να φυλακίσει τα όνειρα μας.</span> </span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><br />Το τόξο, εκτείνεται σε έναν πολύ μεγάλο και ανοιχτό χώρο... όμως πολλά μεγάλα όνειρα μπορούν να φιλοξενηθούν σε ένα μικρό σπίτι.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Το κοιτάς και ξεχειλίζεις απο αισθήματα...σε κοιτώ και ξεχειλίζω απο αγάπη.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Έχει όλα τα χρώματα...κι εσύ με κάνεις να έχω όλα τα συναισθήματα.</span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />Το χάζευα σα μικρό παιδί...σ'αγαπάω σαν μικρό παιδί.</span> </span><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rx55iu6pE3I/AAAAAAAAARo/5CQxLr9MLyM/s1600-h/DSC00381.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rx55iu6pE3I/AAAAAAAAARo/5CQxLr9MLyM/s400/DSC00381.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124667063610708850" border="0" /></a></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><br />Μπήκαμε σε ένα τούνελ και όταν βγήκαμε, δε το βρήκα. Μπήκα σε έναν λαβύρινθο και όταν βγήκα, σε είδα μπροστά μου.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Και να σου πω κάτι...ξέρω γιατί χαίρεται κάποιος όταν βλέπει ουράνιο τόξο...γιατί το βλέπει σπάνια. Ξέρω και γιατί χαίρομαι που έχω εσένα...γιατί άτομα σαν κι εσένα..σπάνια έχω συναντήσει στη ζωή μου...</span><br /></span><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;"><br />Άσε με να σε λέω κόκκινο</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">όπως το χρώμα της φωτιάς</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">όπως το αίμα της καρδιάς</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">και η ματιά η μεθυσμένη τα μεσάνυκτα</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">Κόκκινο σαν τον ουρανό</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">στου πυρετού το δειλινό</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">σαν το φιλί πάνω απ' τα χείλη τα μισάνοιχτα</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="no"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">Άσε με ουράνιο τόξο να σε πω</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">σημάδι θείο που θα πει</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">η βροχή πως τέλειωσε</span></div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">Άσε με να σου φωνάξω σ’ αγαπώ</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">ο πάγος γύρω απ’ την καρδιά μου πάει έλιωσε</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">Άσε με ουράνιο τόξο να σε πω</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="no"> </div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">Άσε με να σε λέω θαλασσί</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">σαν μια θάλασσα αγκαλιές</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">ένα ποτάμι αφορμές</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">για να σου δείξω την αγάπη που ξεχύνεται</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">Σαν μια αόρατη πηγή που ανασταίνει όλη την γη</span></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te"><span style="font-size:100%;">σαν το κορμί που στο κορμί με πάθος χύνεται</span></div><span style="font-size:100%;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-6135257022128106557?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-34998438923770867002007-10-20T00:03:00.001+03:002007-10-20T00:44:56.215+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RxklTu6pE2I/AAAAAAAAARg/cz790gMskK8/s1600-h/empty+house.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RxklTu6pE2I/AAAAAAAAARg/cz790gMskK8/s400/empty+house.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5123167072052384610" border="0" /></a><br />Κάθε γκρεμός έχει την άκρη του<br />Κάθε αντίο θέλει το δάκρυ του<br />Για να λυτρωθεί<br />Κάθε καημός έχει τον πόνο του<br />Κι ο χωρισμός θέλει το χρόνο του<br />Για να ξεχαστεί<br /><br />Και δε φοβάμαι αυτό το άδειο μου το σώμα<br />Που μόλις φύγεις θα κοπεί σε δυο κομμάτια<br />Δε λογαριάζω το δικό μου το χειμώνα<br />Για σένανε φοβάμαι<br /><br />Πως θα γυρίζεις στ'άδειο σπίτι αργά τη νύχτα<br />Ποιός θα σου φτιάχνει με φιλιά μια καληνύχτα<br />Πως θα ξεχάσεις όλα εκείνα που πονάνε<br />Για σένανε φοβάμαι<br /><br />Κάθε σιωπή έχει το λόγο της<br />Κάθε ματιά κρύβει το φόβο της<br />Να μην προδοθεί<br />Κάθε καρδιά βρίσκει το δρόμο της<br />Σε μια αγκαλιά ή ψάχνει μόνη της<br />Κάπου να πιαστεί<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3499843892377086700?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-44583517600970858162007-10-20T00:00:00.000+03:002007-10-20T00:02:29.550+03:00Ποια στιγμή θα γίνουν τα θαύματα<br />ποια ζωή δε θα υποφέρω<br />ποια στιγμή θ΄αλλάξουν τα πράγματα<br />ποια στιγμή...<br />Ποιο πρωί θ΄ανοίξω τα μάτια μου<br />κι ό,τι πω θα το καταφέρω<br />με φιλί τα χίλια κομμάτια μου θα γίνουν ένα<br /><br />Ποια στιγμή θα γίνουν τ΄αδύνατα<br />ποια καρδιά στα δύο θα σπάσει<br />ποια στιγμή δε θα΄χω διλήμματα ποια στιγμή<br /><br />Ποια στιγμή θα έρθεις στην πόρτα μου<br />ποιο κορμί θ΄αρχίσει να τρέμει<br />ποια στιγμή θ΄ανάψω τα φώτα μου ποια στιγμή<br />ποια στιγμή θα πιάσεις το χέρι μου<br />ποια φωνή θα πει σ΄αγαπάω<br />ποια στιγμή θα γίνεις τ΄αστέρι μου ποια στιγμή<br /><br />Ποια στιγμή θα γίνουν τ΄αδύνατα<br />ποια καρδιά στα δύο θα σπάσει<br />ποια στιγμή δε θα΄χω διλήμματα ποια στιγμή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-4458351760097085816?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-6185299196102709042007-10-19T20:30:00.000+03:002007-10-19T20:31:52.957+03:00Πως κάθησες μόνη , εσύ που γεμάτη ήσουν...<br />Την νύχτα ακατάπαυστα κλαίς και τα δάκρυα σου τα σεντόνια βρέχουν...<br />Όλοι οι φίλοι άπιστα σου φέρθηκαν , και έγιναν εχθροί σου...<br />Και απο εσένα όλη η δόξα έφυγε , και οι χαρές σου....<br />Και απ'όλους αυτούς που σε αγάπησαν , αυτός που σε παρηγορούσε δεν υπάρχει....<br />Και ακούω τον θρήνο σου μέσα στην νύχτα , τους ήχους της πόλης να σκεπάζει....<br />Αγγελος θανάτου καθώς γυρνώ ανάμμεσα στα σταυροδρόμια...<br />" Μήπως είδατε αυτόν που η ψυχή μου αγαπάει....?<br />Επάνω στο κρεβάτι τον ζήτησα και δεν τον βρήκα ,<br />Σας ορκίζω να τον βρείτε και ότι πληγωμένη απο αγάπη είμαι να του πείτε....." <br />και κλείνω τα αφτιά μου σε ότι ακούω , τα μάτια μου σκεπάζω σε αυτό που βλέπω<br />τον χρόνο καταριέμαι και την επιθυμία θάβω,<br />και εκεί στο σταυροδρόμι όπως στέκομαι μια γρήγορη ματιά<br />στο παραθύρι σου επιθυμώ να ρίξω<br />πόση φυλακή να αντέξω ακόμα...<br /><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 102);">Ευχαριστώ τον χρήστη Sammael που μου επέτρεψε να δημοσιεύσω αυτό το κείμενο</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-618529919610270904?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-1693978190449262602007-10-19T20:22:00.000+03:002007-10-19T20:29:36.941+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rxjpc-6pE1I/AAAAAAAAARY/V19kLF1xj3A/s1600-h/i%27ll+be+there.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rxjpc-6pE1I/AAAAAAAAARY/V19kLF1xj3A/s400/i%27ll+be+there.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5123101260268507986" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;"><br /><br /></span><table border="0" cellpadding="5" cellspacing="0" width="100%"><tbody><tr><td class="row1" width="45%">Έλα κοντά μην κάνεις πίσω<br />το χέρι κράτα μου στα σκοτεινα<br /><br />Έλα κοντά να σου μιλήσω<br />γι'αυτά που μέσα δεν χωράνε πια<br /><br />Να με προσέχεις<br />γιατί έχω πέσει χαμηλά,έχω πέσει χαμηλά<br />μάτια μου γλυκά να με αντέχεις<br />να με προσέχεις<br />μέχρι να σηκωθώ ξανά<br />λίγο ακόμα μοναχά<br />μάτια μου γλυκά να με αντέχεις<br />να με προσέχεις<br /><br />Έλα κοντά το κόσμο κρύψε<br />τον κόσμο αυτό που μου ζητά πολλά<br /><br />Έλα κοντά μια σπίθα ρίξε<br />να βγει απ΄την στάχτη μου ξανά φωτιά<br /><br />Να με προσέχεις<br />γιατί έχω πέσει χαμηλά,έχω πέσει χαμηλά<br />μάτια μου γλυκά να με αντέχεις<br />να με προσέχεις<br />μέχρι να σηκωθώ ξανά<br />λίγο ακόμα μοναχά<br />μάτια μου γλυκά να με αντέχεις<br />να με προσέχεις<br /><br /></td><td class="row1" align="center" width="5%"><br /></td><td class="row1" width="45%"><br />Vieni vicino a me nonstar indietro<br />tienimi la mano nel buio<br /><br />Vieni vicino a me che ti possa parlare<br />di quello che non riesce piu' a star dentro di me<br /><br />Prenditi cura di me<br />perche' son caduta in basso, son caduta in basso<br />occhi miei dolci, pazienta<br />prenditi cura di me<br />sino a quando riesco a rialzarmi<br />solo ancora per un po'<br />occhi miei dolci pazienta<br />prenditi cura di me<br /><br />Vieni vicino nascondi il mondo<br />questo mondo che esige troppo da me<br /><br />Vieni vicino buttami una scintilla<br />che dalla mia cenere faccia di nuovo guizzare il fuoco<br /><br /><br />Prenditi cura di me<br />perche' son caduta in basso, son caduta in basso<br />occhi miei dolci, pazienta<br />prenditi cura di me<br />sino a quando riesco a rialzarmi<br />solo ancora per un po'<br />occhi miei dolci pazienta<br />prenditi cura di me<br /></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-169397819044926260?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-32641630774267333252007-10-19T20:18:00.001+03:002007-10-19T20:18:53.523+03:00Μες τα μάτια σου γυρεύω την πατρίδα μου να βρω<br />μια ζωή περιπλανιέμαι απ'το νότο ως το βορρά σου<br />την κακούργα μοναξιά μου να νικήσω δεν μπορώ<br />και σε ψάχνω σε μια πόλη που 'χει ακομα το άρωμα σου.<br /><br />Μια βραδιά στη Σαλονίκη μεθυσμένοι και οι δυο<br />μου 'πες ό,τι κι αν σου τύχει θα 'μαι πλάι σου εγώ<br />και μετά χαθήκαμε δεν ξαναβρεθήκαμε<br />τη ζωή τη φοβηθήκαμε.<br /><br />Βουρκωμένη μες'τα μάτια μου και απόψε η βραδιά<br />η ζωή μας σου φωνάζω λάθος δρόμο έχει πάρει<br />ένας άνεμος αλήτης μου παγώνει την καρδιά<br />ένας άνεμος που κάποτε τον έλεγες βαρδάρη.<br /><br />Μια βραδιά στη Σαλονίκη μεθυσμένοι και οι δυο<br />μου 'πες ό,τι κι αν σου τύχει θα 'μαι πλάι σου εγώ<br />και μετά χαθήκαμε δεν ξαναβρεθήκαμε<br />τη ζωή τη φοβηθήκαμε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3264163077426733325?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-31876924620601389102007-10-18T10:20:00.001+03:002007-10-18T10:22:02.178+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RxcJa-6pE0I/AAAAAAAAARQ/MOhdBvtec9I/s1600-h/peak2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RxcJa-6pE0I/AAAAAAAAARQ/MOhdBvtec9I/s400/peak2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5122573460327437122" border="0" /></a><br />Να τη!!! Εμεις ομως να ανέβουμε πάνω απο τα σύννεφα..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3187692462060138910?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-68364907663337771722007-10-17T21:30:00.000+03:002007-10-17T22:04:11.085+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RxZcke6pEzI/AAAAAAAAARI/qdlIXoZyfe4/s1600-h/shutter.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RxZcke6pEzI/AAAAAAAAARI/qdlIXoZyfe4/s400/shutter.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5122383408024589106" border="0" /></a><br />Και θα παραμείνουν κλειστα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-6836490766333777172?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-39356395664424650252007-10-16T11:42:00.000+03:002007-10-16T11:43:28.650+03:00<div style="text-align: center;" class="te">Κι αν δεν ανέχεσαι τα βουρκωμένα μάτια</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="ch"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Κι αν δεν μπορείς τις μακρινές διαδρομές</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="ch"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Στη Σαλονίκη να μην έρχεσαι ποτέ</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="ch"><br /></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;" class="te">Τις Κυριακές, τις Κυριακές</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3935639566442465025?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-65452863089838028732007-10-16T11:18:00.000+03:002007-10-16T11:22:18.135+03:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;">τα αινιγματα τωρα λυνονται<br />οσα ειχα στην καρδια τα ελυσες με μια ματια<br />κι οσα πιστευα φυλλα γινονται<br />που τα περνει ο βοριας και τα παει οπου πας<br /><br />μαζι σου αλλαξα,<br />μαζι σου αναψα το φως που ειχα μεσα μου σβηστο,<br />μαζί σουτολμησα<br />μαζι σου μπορεσα στους δρομους της αγαπης να πετω</span><br /></div><br /><br /><br /><span style="font-size:78%;">Υ.Γ: Ακούω ερωτικό fm μη με παρεξηγεις..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-6545286308983802873?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-40354069128122055552007-10-16T11:02:00.000+03:002007-10-16T11:03:33.536+03:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 153);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">Δεν αντέχω άλλο έλα,</span></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">έλα πάρε με αγκαλιά,</span></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">να πεθάνουμε στα γέλια,</span></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 153);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">να'ναι πάλι όπως παλιά..</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-4035406912812205555?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-12137846126732258252007-10-16T10:58:00.000+03:002007-10-16T11:02:04.954+03:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 51, 102); font-weight: bold;font-size:180%;" >Δεν πειραζει που γυρναμε κάθε βραδυ<br />αγκαλια στης Σαλονικης τα στενά,<br />εγω πινω να ξεχασω κι εσυ λες πως ειναι αργα<br />κι αν κοιταζουμε κι οι δυο μας το φεγγαρι<br />και τα ματια μας δακρυζουν ξαφνικα<br />θα σου πω κατι ρε φιλε<br />η αγάπη δεν περνά..</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-1213784612673225825?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-32744528498638245702007-10-16T10:53:00.000+03:002007-10-16T10:58:11.775+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RxRvAO6pExI/AAAAAAAAAQ4/gnN1V0qXto0/s1600-h/391086293_a81697a4c5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RxRvAO6pExI/AAAAAAAAAQ4/gnN1V0qXto0/s400/391086293_a81697a4c5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5121840726021837586" border="0" /></a><br />Θ΄ αλλάξω ζωή<br />όνομα και πατρίδα<br />απ΄ την αρχή<br />θ΄ αρχίσω την παρτίδα<br />Στη διαδρομή<br />το παρελθόν σκορπάω<br />μια μουσική<br />καινούργια σου χρωστάω<br /><br />Μην τρομάξεις αν χαθώ<br />μη με ψάξεις, θα σε βρω εγώ<br />μη με ψάξεις, θα σε βρώ<br />μην ψάξεις<br />μην τρομάξεις<br />θα σε βρω εγώ<br /><br />Κάνε μια ευχή<br />να μη χαθώ όπου πάω<br />μια προσευχή<br />να μάθω τι ζητάω<br />Στη διαδρομή<br />θα σβήσω ό,τι ξέρω<br />μια μουσική<br />καινούργια θα σου φέρω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3274452849863824570?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-38333650967706935672007-10-15T23:10:00.000+03:002007-10-15T23:41:21.270+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RxPQZu6pEwI/AAAAAAAAAQw/yiGhdIvrb4Q/s1600-h/dishes.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RxPQZu6pEwI/AAAAAAAAAQw/yiGhdIvrb4Q/s400/dishes.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5121666341759685378" border="0" /></a><br />"Κι αν δε σ'αφήσει να πας τότε τι θα κάνεις?"<br />"(Απλά σιωπή)"<br /><br />Θα έρθω με το έτσι θέλω. Ακόμα και να αργήσω κάποιους μήνες (2-3) εγώ θα έρθω. Θα μου πεις βέβαια "Εγώ σήμερα είμαι, αύριο δεν είμαι" κι εγώ θα σου απαντήσω "Σήμερα ζω, αύριο δε ζω" κι εγώ μαζί σου ζω. Κι αυτό δε θέλω να το χάσω ή να το αλλάξω με τίποτα. Ακόμα κι αν αυτό κρατήσει για πολύ ή λιγο εγώ θέλω να το ζήσω.<br /><br />Σήμερα το βράδυ δε κοιμήθηκα και πολύ καλά. Με είχε πιάσει ταχυκαρδία κι ένα αγχος. Ένα κακό προαίσθημα. Ξυπνούσα και το μόνο που ήθελα ήταν να σε δω να κοιμάσαι δίπλα μου. Μου έφτανε, με ηρεμούσε.<br /><br />Όταν είμαι μαζί σου η ώρα περνάει γρήγορα. Κι αυτό με τσατίζει, με στεναχωρεί. Και πάντα, μα παντα όταν αποχωριζόμαστε για να γυρίσω πίσω, μόλις γυρνώ την πλάτη σκέφτομαι οτι πάλι δε σου είπα όσα ήθελα κι όσα είχα να σου πω.<br /><br />Έτσι που λές, θα κατέβω πάση θυσία. Ναι, γιατί μου αρέσουν πολλά πάγματα που κάνουμε. Που κάνεις. Μου αρέσει όταν έρχομαι και είσαι στον σταθμό να με περιμένεις. Μου αρέσει όταν πάμε μαζί στο σούπερ μάρκετ, μου αρέσει όταν μαγειρεύουμε μαζί, όταν ξυπνάς και σου κάνω καφέ και κάθεσαι στο γραφείο, μου αρέσει όταν φεύγεις απο το σπίτι κι εγώ σε περιμένω, μου αρέσει να χώνω τα χέρια μου στα απορρυπαντικά και στα λάδια-γιατί απλά πρόκειται για το σπίτι μας, μου αρέσει ακόμα και να πλένω στίβες πιάτα-γιατί απλά πρόκειται για τα δικά μας, μου αρέσει να περιφέρομαι στο σπίτι φορόντας μόνο το φούτερ σου και τα παπούτσια σου, μου αρέσει όταν παιδιαρίζουμε στο μπάνιο..<br /><br />Απόλασα αυτά τα 2 πρωινά, χουζούρεμα και αγκαλίτσες και χουχούλιασμα κάτω απο την κουβέρτα και πειράγματα. Απόλαυσα μέχρι και τον πονοκέφαλο μου, που μου έδινες φιλάκια στο μάγουλο για να μου περάσει.Απολαυσα και τα βράδια που ενώ κοιμόσουν ξυπνούσες και ήθελες να μου κάνεις αγκαλίτσα.Ακόμα και οι πιο ανήσυχοι ύπνοι σου έχου κι αυτοί την γλύκα τους.<br /><br />Κι εγώ δε θέλω να τα χάσω αυτά, μ'ακούς?Δε θέλω.<br /><br />Θα το παλέψω μέχρι το τέλος, θα κάνω ό,τι χρειαστεί ωστε να μη τα χάσω. Ακόμα και στο τηλέφωνο να σου μιλάω όλη μέρα και να ακούω τις φωνές σου. Ακόμα κι αν τα αυθημερών μου καταντήσουν σα τον καθημερινό μου καφέ. Και που'σαι..κάθε φορά που θα αγχώνομαι θα κατεβαίνω κάτω να αγχωνόμαστε μαζί.<br />Αλλά δε θέλω να τα χάσω όλα αυτά, σε παρακαλώ!!!<br /><br />Ναι, λάμπω όταν είμαι κάτω, όταν είμαι στο σπίτι μας.<br /><br />Και το πρωί που με ρώτησες αν ήμουν κάπως επειδή έφευγα, δεν ήταν αυτός ο μόνος λόγος. Ήταν και γι αυτό το προαίσθημα που είχα. ΟΤι έβλεπα εσένα και το σπίτι για τελευταία φορά. Το ίδιο συναίσθημα είχα και όταν περνούσα απέναντι το δρόμο και έβλεπα το μπαλκόνι μας που είχε κλειστά τα παντζούρια. Κι αν σου είπα να με πας στον Αγιο Στέφανο, δεν ήταν γιατί απο εκεί είνια ο δρόμος σου, αλλά γιατί ήθελα να κερδίσω χρόνο κι άλλο με σένα.<br /><br />Θέλω να έρθεις και να με πάρεις απο εδώ. Να κατεβούμε στο σπίτι μας με το αυτοκίνητο και στο δρόμο να σταματήσουμε σε χωριουδάκια που τα βλέπω τόσο καιρό απο το τρένο. Κι όταν φτάσουμε στο σπίτι μας, να μπω μέσα και να ανοίξω τα παντζούρια για πάντα!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3833365096770693567?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-79730721086351648362007-10-12T00:11:00.000+03:002007-10-12T00:38:46.162+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rw6XxO6pEvI/AAAAAAAAAQo/aY1BfuLz-XQ/s1600-h/242984548_d5485d9e5e.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rw6XxO6pEvI/AAAAAAAAAQo/aY1BfuLz-XQ/s400/242984548_d5485d9e5e.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5120196698440274674" border="0" /></a><br />Δεν μας ακούει κανείς όλος ο κόσμος κοιμήθηκε<br />σε άλλο κόσμο εμείς την ώρα της επαφής<br />δεν θέλω να κρατηθείς ο κόμπος μέσα σου λύθηκε<br />θέλω ν΄απογειωθείς δε μας ακούει κανείς<br />μην ανησυχείς<br /><br />Φώναξε πιο δυνατά και βγάλε όλη σου την ένταση<br />μη σταματάς πουθενά έλα να φτάσουμε στην έκσταση<br />φώναξε πιο δυνατά εκφράσου αγάπη μου ελεύθερα<br />στον ουρανό πιο κοντά θέλω να νιώσεις ότι σ΄έφερα<br /><br />Δεν μας ακούει κανείς κι αν μας ακούσει τι έγινε<br />εγώ μωρό μου κι εσύ στην κορυφαία στιγμή<br />στου έρωτα την ορμή τίποτα όρθιο δεν έμεινε<br />κι αν μας ακούει κανείς αυτό που νιώθεις να πεις<br />να μη κρατηθείς<br /><br />Φώναξε πιο δυνατά και βγάλε όλη σου την ένταση<br />μη σταματάς πουθενά έλα να φτάσουμε στην έκσταση<br />φώναξε πιο δυνατά εκφράσου αγάπη μου ελεύθερα<br />στον ουρανό πιο κοντά θέλω να νιώσεις ότι σ΄έφερα<br /><br />Φώναξε πιο δυνατά και βγάλε όλη σου την ένταση<br />μη σταματάς πουθενά έλα να φτάσουμε στην έκσταση<br />Φώναξε πιο δυνατά, θέλεις αγάπη μου εκτόνωση<br />Κι έδωσα τόσα λεφτά για την καινούργια ηχομόνωση<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-7973072108635164836?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-61566293047602400262007-10-09T09:20:00.000+03:002007-10-09T09:22:51.746+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RwseB-6pEuI/AAAAAAAAAQg/fjwDoAlhSCw/s1600-h/1158779642_ninja.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RwseB-6pEuI/AAAAAAAAAQg/fjwDoAlhSCw/s400/1158779642_ninja.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119218420854362850" border="0" /></a>Ninja!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-6156629304760240026?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-79324378471445048002007-10-07T00:24:00.000+03:002007-10-07T01:30:20.755+03:00Πλέον είμαστε μόνοι μας, παλεύουμε μόνοι μας, τρέχουμε μόνοι μας..<br /><br />Ονειρευόμαστε μόνοι μας, σχεδιάζουμε μόνοι μας, δημιουργούμε μόνοι μας..<br /><br />Εχω πιάσει πάτο, πιο κάτω δεν πάει, κι εγώ που ήμουν αυτή που σου είχα υποσχεθεί τότε "Αν δεν έχεις αντοχές να προχωρήσεις, να συνεχίσεις, έχω εγώ και για τους δύο" είμαι αυτή που το βάζει κάτω αυτή τη στιγμή.<br /><br />Ναι, μπορεί να είμαστε προς το τέλος και να βγαίνουμε σιγά σιγά νικητές, αλλά ακόμα δε το είδαμε το τέλος..<br /><br />Και φυσικά δε θα ήθελα να είναι αυτό που σου έλεγα το μεσημέρι.<br /><br />Δε θα ήθελα να τα παρατήσουμε, δε θα ήθελα να το βάλουμε κάτω, δε θα ήθελα να δικαιώσω εκείνους που είπαν τις δικές τους κριτικές. Ποτέ δε το έβαλα κάτω, ούτε όταν πέθανε ο κυρ-Γιάννης και θα το βάλω τώρα? Τώρα που πάω να κάνω το δικό μου σπίτι?<br /><br />Τώρα, που σε βλέπω να μάχεσαι, να ονειρεύεσαι για δύο, να προσπαθείς και να μου δίνεις κουράγιο, ακόμα κι αν έχεις κι εσύ απογοητευτεί?<br /><br />Και δεν κατάλαβα δηλαδή? Τι σκατά περισσότερη δύναμη είχα το καλοκαίρι και δεν την έχω τώρα?<br /><br />Ναι, έχω να κοιμηθώ μέρες..έχω ξεχάσει πως είναι τα ήρεμα, γαλήνια όνειρα, αλλα αυτή τη στιγμή σκέφτομαι τα όνειρα που θα κάνω ΜΑΖΙ ΣΟΥ, όταν τελειώσουν όλα αυτά.<br /><br />Και τι στο διάολο...θα κουμαντάρουν τη ζωή μου και τα θέλω μου, 2 άνθρωποι και κάποια ευρουδάκια?<br /><br />Εγώ ήμουν εκείνη που σε παρακίνησε τότε με το ποδήλατο, εγώ ήμουν εκείνη που σε παρακίνησε τότε που ήθελες να βάλουμε ένα τέλος στη σχέση μας, εγώ ήμουν εκείνη που στις αρχές σε παρακίνησα στις όποιες δυσκολίες αντιμετωπίσαμε με το σπίτι... εγώ πρέπει να είμαι αυτή που θα σε παρακινήσω για να αντέξουμε, αλλά μάλλον τελείωσε η αντοχή μου.<br /><br />Το μεσημέρι ήθελα να σου δείξω οτι δε με νοιάζει το σπίτι και πως δε με νοιάζει τι θα γίνει με εμάς, αν και ήξερα πως θα ήταν μάταιη η προσπάθεια. Εννοείται οτι δε θα με πίστευες. Αλλά ήθελα να το κάνω για να με μισήσεις, να φανώ αχάριστη κι αναίσθητη μόνο και μόνο γιατι δε μπορώ να νιώθω οτι εγώ σε έχω βάλει σε αυτήν την διαδικασία. Οτι εγώ σε έχω κάνει να χάσεις τον ύπνο σου, οτι εγώ σε ταλαιπωρώ. Δε το θέλω αυτό.<br /><br />Εγώ ονειρεύτηκα πολλά πράγματα γι αυτό το σπίτι και για μας. Ονειρεύτηκα απογεύματα συννεφιασμένου Σαββατου, ξαπλωμένοι στον καναπέ σκεπασμένοι με μια κουβερτούλα και βραδιές με παρέα στο σπίτι. Ονειρεύτηκα Κυριακάτικα χουζουρέματα και χαλλλλλαρους πρωινούς καφέδες. Ονειρεύτηκα ακόμα και πρωινά βιαστικά, που δε θα προλαβαίνουμε να λέμε ούτε ένα καλημέρα (έχει κι αυτό τη γλύκα του). Μεσημέρια που θα λέμε πως πέρασε η μέρα μας. Ονειρεύτηκα, όσο χαζό κι αν ακούγεται, στίβες πλυντηρίων να περιμένουν για σιδέρωμα. Γιορτές που να ανοίγει το σπίτι μας για φίλους και συγγενείς. Πολύ μου αρέσει να ανοίγω το σπίτι μου και να υποδέχομαι κόσμο.<br /><br />"Κάτι απογεύματα, με καφέ και τσιγάρο..."<br /><br />Και να έρχονται κι εκείνα τα Σαββατοκύριακα που θα κλειδώνουμε πόρτες και παράθυρα, για να φεύγουμε εκδρομές.<br /><br />Έχω καιρό να χορέψω στο σπίτι μου, δε μου βγαίνει. Εχω νοσταλγήσει το να κάτσω για καφέ με την ησυχία μου και να λέω μαλακίες, εκτός απο το να σκέφτομαι για το σπίτι και για μας. Εχω καιρό να γελάσω απο την καρδιά μου. Να κάνω χαζομάρες, να πειράξω την Ελένη. Οι περισσότεροι σχεδιάζουν τι θα κάνουν το τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου και τα Χριστούγεννα κι εγώ δεν ξέρω αν μπορώ να σχεδιάζω την επόμενη μέρα. Δεν παραπονιέμαι, δε γκριανιάζω..τα είχα τόσα χρόνια, δε με πειράζει να τα στερηθώ για λίγο, αλλα ρε γαμώτο θα μπορούσα και θα μπορούσαμε να μη τα είχαμε στερηθεί.<br /><br />Είμαι και ανάποδο κεφάλι. Ενώ οι περισσότερες κοπέλες στη θέση μου θα χαιρόντουσαν γι αυτό που τους συμβαίνει, εγώ δε μπορώ να το χαρώ. Γαμώτο!! Γιατί να μη μπορώ να το χαρώ?<br /><br />Γιατί να νιώθω οτι υπάρχει μόνο το παρελθόν, κι ένα αβέβαιο μέλλον και να μη μπορώ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ να ζήσω το παρόν??<br /><br />Θα προσπαθήσω να παλέψω, στο υπόσχομαι, θα προσπαθήσω...όπως τότε που σου υποσχέθηκα οτι θα αλλάξω και το έκανα...<br /><br />Τι κι αν σήμερα ήθελα να τα παρατήσω όλα..όχι μόνο το σπίτι μας, όχι μόνο τη σχέση μας, αλλα και τον ίδιο μου τον εαυτό...μου έδωσες κουράγιο, με "χτύπησες"....<br /><br />Θέλω το σπίτι μας, το σαλόνι μας, το τραπέζι μας, την κουζίνα μας, το μπάνιο μας, το κρεβάτι μας...<br /><br />Θέλω τα όνειρα μας, τη ζωή μας...<br /><br />Θέλω εσένα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-7932437847144504800?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-16577721242958463272007-10-06T01:40:00.000+03:002007-10-06T01:44:43.587+03:00Στο είπα πως θα 'ρχομουνα ξανά Θεσσαλονίκη<br /><br />στο είπα πως δεν τέλειωσε η αγάπη μας εδώ<br /><br />στο είπα πως θα 'ρχόμουνα ξανά Θεσσαλονίκη<br /><br />να φτιάξω ό,τι χαλάσαμε<br /><br />μακριά σου εγώ δε ζω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-1657772124295846327?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-81332918211469315282007-10-05T23:47:00.000+03:002007-10-05T23:56:03.396+03:00Μη μ'αφήνεις στο σκοτάδι<br />άναψε μου το <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">φως</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">Φως</span> να εισαι στη ζωή μου<br />κι ασε την καρδιά σου να ειναι<span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);"> οδηγός.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">Οδηγός</span> σε ανεξερεύνητα μέρη<br />κι ας χαθούμε και <span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;">οι δυο</span>.</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">Οι δυο</span> μας ειμαστε ψυχή μου<br />και μόνοι πορευόμαστε στον κόσμο <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">αυτό.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">Αυτο</span> είναι το μόνο που σου ζητάω,<br />μόνο αυτό.<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">Μη μ'αφήνεις στο σκοτάδι,</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">έλα άναψε μου το φως</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">Πιάσε μου το χέρι</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">και που ξέρεις...</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">Ισως βρούμε ένα αστέρι να γίνει ο οδηγός.</span><br />Τι κι αν είμαι μακρυά σου,<br />τι κι αν λεν πως απόσταση σημαίνει<span style="color: rgb(153, 153, 153);"> χωρισμός.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8133291821146931528?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-21085741361382104402007-10-03T12:46:00.000+03:002007-10-03T14:11:34.926+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Στάθηκα για λίγο εκεί που με άφησες. Έστριψα το κεφάλι για να μη σε δω που φεύγεις, δε θα ξανάκανα το ίδιο λάθος με την προηγούμενη φορά.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Άρχισα να περπατάω, μόνο έτσι θα ξεσπούσα. Ανέβηκα τη μεγάλη γέφυρα, κοίταξα τα αυτοκίνητα που περνούσαν απο κάτω, κοίταξα και για το δικό σου, αλλά είχες φύγει. Συνέχισα να περπατάω με το μυαλό μου να έχει αδειάσει απο σκέψεις. Καμία άλλη σκέψη παρα μόνο εσύ, εσύ κι εγώ, εμείς. Παίζω με τις λέξεις το ξέρω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Χάσαμε, αλλα επειδή είμαστε εγωιστές δε θέλουμε να το παραδεχτούμε εύκολα. Και τι είναι αυτό που μας κρατάει δεν ξέρω να σου πω την αλήθεια.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Δεν είχα όρεξη να πάω στη δουλειά, με τι κέφια, με τι μούτρα, με τι μυαλό.Εφτασα στο σπίτι της γιαγιάς.Δε χτύπησα κανένα κουδούνι γιατί δεν ήσουν εκεί ωστε να με δεις και να με κοροιδέψεις. Περίμενα να βγει ή να μπει κάποιος και να μου ανοιξει. </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Ανέβηκα πάνω. Ακόμα είχε τη μυρωδιά σου και ακουγόταν η ανάσα σου. Ξάπλωσα στο κρεβάτι, έκλεισα τα μάτια μου μήπως και με πάρει ο ύπνος αλλα τίποτα. Κλάμα και κακό. Ήθελα να τα σπάσω όλα. Ηθελα να τσιρίξω, ήθελα να σηκωθώ να πάω να πάρω το τρένο ήθελα να κάνω πολλά. Ξανάφερνα το λόγια σου. Τα χθεσινά, τα προχθεσινά... Σ'ακουσα να με ρωτάς αν σ'αγαπώ..Γέλασα οταν μου βγήκε αυθόρμητα ένα πειραχτικό "όχι".</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;"> Μακάρι να μπορούσες να με βρίσεις, να με προσβάλεις, να με πονέσεις ωστε να μπορέσω να σε αφήσω. Τώρα όμως που ξέρω οτι μ'αγαπάς δε μπορώ να το κάνω, δεν έχω δύναμη. Τώρα? Τώρα που μ'αγαπάς? Ιδρωσα μέχρι να με αγαπήσεις...Γιατί δε με άφησες τότε που ξενέρωσες μαζί μου? Γιατί δε με άφησες τότε που σου ήμουν αδιάφορη.Γιατί έδινες και δίνεις ακόμα ευκαιρίες. </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Με έπνιγε κι εκείνο το σπίτι. Σηκώθηκα κι έφυγα. Κατέβηκα κάτω, χαιρέτησα καποιους γνωστούς. </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Κάποιος πήγε να παρκάρει εκεί που είχες το αυτοκίνητο σου. Ηθελα να τον σταματήσω. Να κρατήσω τη θέση για σένα, για όταν ξανάρθεις. Θα ξαναρθείς??Έλα σε παρακαλώ.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Δεν αντέχεται η απόσταση άλλο, έχεις δίκαιο. Η απόσταση αντέχεται μόνο όταν δεν υπάρχει κάποιο συναίσθημα. Μόνο όταν υπάρχει μόνο το σεξ. Αλλα εδώ με μας υπάρχει κάτι. Κάτι βαθύ. </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Προχτές όταν περίμενα να φτάσεις, έλεγα σε μια φίλη μου οτι πιστεύω πως θα είναι η τελευταία φορά που θα σε δω. Η τελευταία φορα... </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Οταν έστριψα το στενό και πέρασα μπροστά απο τον παιδικό σταθμό, είδα να κάθεται σε μια γώνια, ένα ξανθό κοριτσάκι, μόνο του, ήσυχο και μου θύμισε εκείνο το κοριτσάκι πριν 16 χρόνια που καθόταν πάλι σε μια γωνιά και δε μιλούσε, που αργότερα έλεγε την προσευχή στο σχολείο συχνά και που ήταν το αγαπημένο παιδί κάθε δασκάλας. Ναι για εκείνο το κοιμησμένο ξανθό κοριτσάκι σου λέω που έβλεπες εχθές στις φωτογραφίες.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Πήγα στο σπίτι μου μεθυσμένη απο τις σκέψεις, τα γιατί, τις κατηγορίες.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Ξέρεις γιατί είμαι χαρούμενη? Γιατί σου έδειξα αυτά που ήθελα στην πόλη μου. Πήγαμε εκεί που ήθελα να πάμε. Μόνο που δε τα έζησα, δε τα ζήσαμε μάλλον, όπως θα ήθελα να τα ζήσουμε. </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">"Στρίψε δεξιά"--->Αδιέξοδο, </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">"Στρίψε αριστερά"---> Πάλι αδιέξοδο. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">"Κι ευθειά?"---> Αν μπορείς να πας ευθεία μόνο με μία πεταλιά τότε όλα είναι μια χαρά!! </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">"και που πάμε τώρα?"--->Τώρα κάνουμε γύρους στην πλατεία.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Που να έχεις φτάσει αυτή τη στιγμή που γράφω? Δε μ'έχεις πάρει κι ένα τηλέφωνο. Είσαι καλά?</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Ξέρεις, θα είναι δύσκολο αν χωρίσουμε να μη μαθαίνω νέα σου. Θα είναι όμως και δύσκολο να μαθαίνω. Να σου μιλάω και να ξέρω οτι δεν είμαστε μαζί.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Πως να μαζευτούν αυτά τα πράγματα απο εκεί? Τι να τα κάνουμε? Να σπάσουμε τα πιάτα? Να βάλουμε φωτιά στο κρεβάτι? Γιατί να ξανανοίξω τις κούτες και να τα ξαναβάλω πίσω στη θέση τους, εκεί πουήταν τόσα χρόνια? Γιατί να μην αλλάξει κάτι?</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-weight: bold;">Μόνο τη φωτογραφική!! Και μη σβήσεις τις φωτογραφίες που τράβηξες απο τις Ροβιές. Τις θέλω κι εγώ. Θέλω κι εγώ να δω το ηλιοβασίλεμα που δεν μπόρεσα εγώ να φωτογραφίσω, γιατί δεν ήθελα να δεις κι εκεί πόσο χαρούμενη ήμουν. Όπως στο βιντεάκι με το σπίτι. Ενα πορτοκαλί ηλιοβασίλεμα, φαντάζομαι όπως τον πορτοκαλι τοίχο του σπιτιού. Και μακάρι αυτά που σκέφτομαι να ήταν γραμμένα πάνω του, να τα περάσω άλλο ένα χέρι μπογιάς και να σβηστούν...Με μια στρώση ακόμα πορτοκαλί μπογιάς.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-2108574136138210440?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-73622378639245627022007-10-01T10:33:00.000+03:002007-10-01T10:34:41.268+03:00Σήμερα όλα τελειώνουν...<br /><br /><br /> ή θα νικήσουμε...<br /><br /><br /> ή θα μας νικήσουν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-7362237863924562702?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-74517845557013342622007-09-25T23:52:00.000+03:002007-09-26T00:05:35.365+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rvl4DBCpFKI/AAAAAAAAAQY/2DCnVh3bGh0/s1600-h/hold.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rvl4DBCpFKI/AAAAAAAAAQY/2DCnVh3bGh0/s400/hold.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5114250845070365858" border="0" /></a><br />hey baby you oughta be free<br />you gotta get out and chase all your dreams<br />there ain't no point in you waiting for me<br />hey baby you oughta be free<br /><br />hey baby it's gonna be fine<br />you goin' your way and me goin' mine<br />we'll be together somewhere down the line<br />hey baby it's gonna be fine<br /><br />hey baby - you got to give it a try<br />hey baby - spread out your wings and just fly<br />hey baby - you know that i'm on your side<br />hey baby - you better take care<br /><br />harden your heart cause it's lonely out there<br />it won't be easy and it won't be fair<br />hey baby you better take care<br /><br />hey baby - you got to give it a try<br />hey baby - spread out your wings and just fly<br />hey baby - <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">you know that i'm on your side</span><br /><br />hey baby you gotta be strong<br />you've had this feeling inside all along<br />you can only deny yourself for so long<br />hey baby you gotta be strong<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-7451784555701334262?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-68849640539618984172007-09-22T21:59:00.000+03:002007-09-22T22:13:11.872+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RvVpHhCpFJI/AAAAAAAAAQQ/jBsJ-Wfv4BM/s1600-h/heartache.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RvVpHhCpFJI/AAAAAAAAAQQ/jBsJ-Wfv4BM/s400/heartache.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5113108529798517906" border="0" /></a><br />It's a heartache<br />Nothing but a heartache<br /><br />Hits you when it's too late<br />Hits you when you're down<br />It's a fool's game<br /><br />Nothing but a fool's game<br />Standing in the cold rain<br /><br />Feeling like a clown.<br /><br />It's a heartache<br /><br />Nothing but a heartache.<br />Love him till your arms break<br /><br />Then he lets you down.<br />It ain't right with love to share<br />When you find he doesn't care for you.<br />It ain't wise to need someone<br />As much as I depended on you.<br /><br />It's a heartache<br />Nothing but a heartache<br /><br />Hits you when it's too late<br />. . .<br /><br />It ain't r'ight with love to share<br />. . .<br /><br />Oh it's a heartache<br /><br />Nothing but a heartache.<br />Love him till your arms break<br /><br />Then he let's you down<br />It's a fool's game<br /><br />Standing in the cold rain<br /><br />Feeling like a clown.<br /><br />It's a heartache<br />Love him till your arms break<br />Then he let's you down<br />It's a heartache<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-6884964053961898417?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-82501106462190682802007-09-20T00:30:00.000+03:002007-09-20T01:10:12.922+03:00Άρχισε να βρέχει κι εγώ έχω κουρνιάσει μπροστά στο παράθυρο, κοιτάω τη βροχή και κάνω όνειρα για το σπίτι μας.<br /><br /><div style="text-align: center;">Oh, why you look so sad? Tears are in your eyes<br />Come on and talk to me now.<br />Don't be ashamed to cry, let me see you through<br />Cause I've seen the dark side too.<br />When the night falls on you, you don't know what to do,<br />Nothing you confess can make me love you less<br />I'll stand by you, I'll stand by you, I won't let nobody hurt you,<br />I'll stand by you.<br />So, if you're mad get mad, don't hold it all inside,<br />Come on and talk to me now.<br /><class id="NoSteal">[I'll Stand By You lyrics on http://www.metrolyrics.com]</class><br /><br />And hey, what you got to hide? I get angry too<br />Well I'm alot like you.<br />When you're standing at the crossroads, don't know which path to choose,<br />Let me come along, cause even if your wrong<br />I'll stand by you, I'll stand by you, I won't let nobody hurt you,<br />I'll stand by you.<br />Take me in into your darkest hour, and I'll never desert you.<br />I'll stand by you.<br />And when, when the night falls on you baby, you're feeling all alone,<br />You won't be on your own, I'll stand by you. I'll stand by you, won't let nobody hurt you. I'll stand by you<br />Take me in into your darkest hour and I'll never desert you<br />I'll stand by you. ooooh, I'll stand by you. I'll stand by you.<br /></div><br />Είχες δίκαιο, αν μπορούσε να μιλήσει αυτό το σπίτι, θα έλεγε πολλά...!!<br /><br />Θα έλεγε οτι στέκει άδειο τόσες μέρες κι ετοιμάζεται σιγά σιγά, θα παρηγορούταν όμως στη σκέψη οτι ετοιμάζεται με αγάπη.<br /><br />Θα έλεγε οτι δεν έχει πολλά πράγματα μέσα, αλλά θα χαιρόταν γιατί έχει γεμίσει απο όνειρα.<br /><br />Θα μαρτυρούσε οτι περιμένει να το κατοικήσουν εραστές των ονείρων..<br /><br />Θα διαμαρτυρόταν για τις αναποδιές που τυχαίνουν..<br /><br />Θα άνοιγε όμως τις πόρτες για να υποδεχθεί κόσμο και να ξεχειλίσει απο χαρές και γέλια.<br /><br />Θα άνοιγε και τα παράθυρα για να γεμίσει φως.<br /><br />Και το βράδυ θα έβγαζε τη ζεστή ανάσα του για να ζεστάνει τους γητευτές της ζωής.<br /><br />Γαμώτο!! Ακόμα βρέχει!!! Έχω γεμίσει μελαγχολία...νιώθω όπως όταν βλέπω ένα αστέρι να πέφτει... σα να τελειώνει κάτι, κάπου πάνω στη γη.<br /><br /><div style="text-align: center;"> How can I just let you walk away<br />Just let you leave without a trace<br />When I stand here taking<br />Every breath with you ohhhh<br />You're the only one<br />Who really knew me at all<br />How can you just walk away from me<br />When all I can do is watch you leave<br />'Cause we've shared the laughter and the pain<br />And even shared the tears<br />You're the only one<br />Who really knew me at all<br /><br />So take a look at me now<br />'Cause there's just an empty space<br />And there's nothing left here to remind me<br />Just the memory of your face<br />So take a look at me now<br />'Cause there's just an empty space<br />And you coming back to me is against the odds<br />And that's what I've got to face<br /><br />I wish I could just make you turn around<br />Turn around and see me cry<br />There's so much I need to say to you<br />So many reasons why<br />You're the only one<br />Who really knew me at all<br /><br />So take a look at me now<br />'Cause there's just an empty space<br />And there's nothing left here to remind me<br />Just the memory of your face<br />So Take a look at me now<br />So there's just an empty space<br />But to wait for you is<br />All I can do<br />When that's what I've got to face<br />Take a good look at me now<br />'Cause l'll still be standing (standing here)<br />And you coming back to me is against all odds<br />That's the chance I've got to take<br /></div><br />Λες να έχει τελειώσει κάτι?<br /><br />-Θέλω να ξέρω αν μ'αγαπάς...<br />-Σε παρακαλώ, μη παίζεις με τις λέξεις.<br />-Θέλω να ξέρω αν είμαι ο ανθρωπος σου.<br />-Μάθε καλύτερα αν σε ένιωσα ποτέ σαν άνθρωπό μου.<br />-Ένιωσες ποτέ να έχουμε γίνει ένα?<br />-Σημασία έχει οτι τώρα είμαστε δύο...<br /><br />Κι ομως πριν μια βδομάδα μου έλεγε οτι δε μπορεί να ζήσει χωρίς εμένα.. Πριν μια βδομάδα σχεδιάζαμε το μέλλον. Με χαρτί και με μολύβι. Όπως και αυτό το σπίτι.<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> I know there's something in the wake of your smile.</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> I get a notion from the look in your eyes, yea.</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> You've built a love but that love falls apart.</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> Your little piece of heaven turns too dark. </span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> </span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> Listen to your heart</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> when he's calling for you.</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> Listen to your heart</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> there's nothing else you can do.</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> I don't know where you're going</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> and I don't know why,</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> but listen to your heart</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> before you tell him goodbye. </span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> </span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> Sometimes you wonder if this fight is worthwhile.</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> The precious moments are all lost in the tide, yea.</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> They're swept away and nothing is what is seems,</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> the feeling of belonging to your dreams. </span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> </span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> And there are voices</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> that want to be heard.</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> So much to mention</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> but you can't find the words.</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> The scent of magic,</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> the beauty that's been</span></span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> when love was wilder than the wind.</span></span><br /></div><span style="font-family:Verdana;font-size:180%;"><span style="font-size:85%;"> </span></span><br /><br />-Δε μπορώ άλλο, κουράστηκα απο την αναβλητικότητα. Κουράστηκα απο τα χιλιόμετρα. Κουράστηκα να σε περιμένω σε έναν σταθμό. Κουράστηκα να μιλάω στο τηλέφωνο. Κουράστηκα να σε περιμένω τα βράδια να γυρίσεις σπίτι σου. Τόσα χρόνια πριν, κι αλλα τόσα στο μέλλον..όχι δε μπορώ να περιμένω άλλο..σ'αγαπώ αλλά κουράστηκα.<br /><br />Κι είναι εκείνες οι ρημάδες οι στιγμές που θες να κλείσεις τα μάτια σου και τα αυτιά σου και όταν τα ξανανοίξεις, να είναι όλα όπως πριν.<br /><br />Αναζητάς μέρη να πας να κρυφτεις, μέχρι να περάσει η μπόρα και φανεί ξανά το ουράνιο τόξο. Τα ανταμώνεις στο μυαλό σου..και είναι αυτά που ήσουν εκεί, μαζί του...<br /><br />Δεν ξέρω σε τι πρόσωπο να γράψω..σε ποιον να απευθυνθώ..θέλω μόνο να πω όσα σκέφτομαι, όσα νιώθω και είναι πολλά..<br /><br />-Μα πως?!! Αφου ήμουν η ζωή του..το έλεγε, το ορκιζόταν...Αλλα θα δει αυτός... κάποια μέρα θα το μετανιώσει, αλλα εγώ θα είμαι αλλού..Σίγουρα θα το μετανιώσει...Σιγά μη βρει άλλη σαν εμένα.<br /><br />Ακούει και η βροχή τις σκέψεις μου και πέφτει πιο δυνατή. Σα να θέλει να ξεπλύνει αμαρτίες. Σα να θέλει να πνίξει συναισθήματα. Σα να θέλει να ακουστεί πιο δυνατά κι απο το κλάμα μου.<br /><br />Εδώ βρέχει... Εκεί?<br /><br />Θα βγει κάποια στιγμή κι ο ήλιος..έτσι είναι ο καιρός, κύκλους κάνει όπως η ζωή. Οπως και οι σχέσεις..<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"> Who's gonna tell you when,<br />It's too late,<br />Who's gonna tell you things,<br />Aren't so great.<br /><br />You cant go on, thinkin',<br />Nothings' wrong, but bye,<br />Who's gonna drive you home,<br />tonight.?<br /><br />Who's gonna pick you up,<br />When You fall?<br />Who's gonna hang it up,<br />When you call?<br /><br />Who's gonna pay attention,<br />To your dreams?<br />And who's gonna plug their ears,<br />When you scream?<br /><br />You can't go on, thinkin'<br />Nothings wrong, but bye,<br />(who's gonna drive you)<br />(who's gonna drive you)<br />Who's gonna drive you home, tonight?<br />(who's gonna drive you home)<br /><br />(bye baby)<br />(bye baby)<br />(bye baby)<br />(bye baby)<br /><br />Who's gonna hold you down,<br />When you shake?<br />Who's gonna come around,<br />When you break?<br /><br />You can't go on, thinkin',<br />Nothin's wrong, but bye,<br />(Who's gonna drive you)<br />(who's gonna drive you)<br />Who's gonna drive you home, tonight?<br />(who's gonna drive you home)<br /><br />Oh, you know you can't go on, thinkin',<br />Nothin's wrong,<br />(Who's gonna drive you)<br />(Who's gonna drive you home)<br />Who's gonna drive you home, tonight?<br /><br />(bye baby)<br />(bye baby)<br />(bye baby)<br /></div>-Κλείσε τώρα τα μάτια σου και κοιμήσου.. κι όταν ξυπνήσεις, θα βρισκόμαστε στο σπίτι μας..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8250110646219068280?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-48197841340324795732007-09-18T11:22:00.000+03:002007-09-18T12:24:38.616+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Ru-XfW4dS6I/AAAAAAAAAQI/ONkKQNixQbk/s1600-h/68421882_343b499239_m.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Ru-XfW4dS6I/AAAAAAAAAQI/ONkKQNixQbk/s400/68421882_343b499239_m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111470667062922146" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Με αφορμή τον πρόσφατο χωρισμό της ξαδέρφης μου, μετά απο σχέση απο απόσταση 4 χρόνων κάθομαι και σκέφτομαι κάποια πράγματα.. όχι οτι δε τα σκέφτηκα πιο μπροστά, αφού κι εγώ είμαι μέσα σε μία τέτοια κατάσταση (8 μήνες), απλά κάποια απο αυτά επιβεβαιώνονται..<br /><br /></div>Μια σχέση απο απόσταση (ακόμα και 70χλμ), είναι δύσκολη κατάσταση...<span style="font-style: italic;">Τι γίνεται όμως όταν αυτή η απόσταση είναι περίπου 500χλμ? </span><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div>Τότε οι απαιτήσεις, οι προσπάθειες και οι θυσίες αυξάνονται. Τα νεύρα και τα συναισθήματα δοκιμάζονται κάθε στιγμή και όλα ακροβατούν πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί.<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div>Ανα πάσα στιγμή μπορεί να σημάνει το τέλος. Είτε απο κούραση, είτε απο ανυπομονισία...<br /><div style="text-align: justify;"><br />Ναι, ανυπομονισία, γιατί ξέρεις οτι κάπου υπάρχει ένας άνθρωπος που σε σκέφτεται και που λαχταράει να ζήσει μαζί σου κάποιες στιγμές, τις στιγμές που ζουν όλα τα ζευγάρια (ακόμα και την καθημερινότητα). <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">Η απόσταση κλέβει στιγμές!!!</span><br />Έχω πει πολλές φορές σε συζητήσεις γι αυτό το θέμα οτι "Κάποιος κάνει τα χιλιόμετρα και κάποιος την υπομονή". Αυτό ισχύει, εν μέρει. Και οι δύο κάνουν υπομονή. Όσο βέβαια μπορούν. <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">Η απόσταση παίζει με την αντοχή μας!!!</span><br /><br />Μετά απο κάποιο διάστημα (το πόσο διάστημα, παίζει, ανάλογα με το χαρακτήρα και τα θέλω του άλλου) αρχίζουν οι απαιτήσεις. Χρόνος, τόπος όλα παίζουν ρόλο.<br /><br />Έρχεσαι αντιμέτωπος με διλήματα.."Καλά τα συναισθήματα δε λέω, αλλα να που τον χρειάζομαι και δίπλα μου τώρα που δεν είμαι καλά. Τώρα που θέλω μια αγκαλιά" Και μην είμαστε ψεύτες, όλοι έχουμε την ώρα μας που θέλουμε μια αγκαλιά, ακόμα και οι πιο σκληροί.<br /><span style="font-weight: bold;">Προγραμματισμός..</span><br />-<span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);">Αλλάζω το πρόγραμμα μου στη δουλειά για να έρθω να σε δω, μπορείς τότε?</span><br />-Τοτε ε? Χμ...όχι, δε μπορείς να το κάνεις για εκείνη την ημέρα?<br />-Οχι δε γίνεται..<br />-<span style="font-style: italic;">Καλά..άστο για την άλλη βδομάδα...</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Θυσίες...</span><br />-<span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);">Όλο εγώ ανεβοκατεβαίνω..εσύ τίποτα!</span><br />-Αφου ξέρεις οτι έχω δουλειά και δε γίνεται.<br />(Εγώ ξέρω οτι όποιος θέλει μπορεί)<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Μοναξιά..</span><br />-Τι έχεις?<br />-Είμαι στεναχωρημένος, κάτι έγινε στη δουλειά και χαλάστηκα.<br />-Κρίμα..μη στεναχωριέσαι όμως..θα περάσει. Βγες μια βόλτα για να ηρεμήσεις.<br />-Μάλλον.. <span style="font-style: italic; color: rgb(153, 51, 153);">πόσο θα ήθελα να ήσουν τώρα εδώ.</span><br />Σχέσεις που επιβιώνουν μέσα απο το τηλέφωνο, απο το ίντερνετ, και με όποιο άλλο τρόπο μπορεί κάποιος να επικοινωνήσει με κάποιον που είναι μακρυά.<br /><br />Και μετά απο κάποιο διάστημα αναρωτιέσαι... "Αξίζει?" <span style="font-style: italic;">Πως μπορείς να ξέρεις αν αυτό που κάνετε και οι δύο αξίζει, αν δεν μπείτε στην αρένα να πολεμήσετε? </span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Πως μπορείς να γνωρίζεις τον άλλον όταν είσαι μακρυά του? </span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Παγίδα</span><br />Λογικό είναι όταν τον βλέπεις, όσο στεναχωρημένος και να είσαι, να φορέσεις τη μάσκα, αυτή με το χαμόγελο, να βάλεις τα όμορφά σου ρούχα και να γλυκάνεις τη φωνή σου, μόνο και μόνο για να μη του χαλάσεις τον χρόνο που θα είστε μαζί. <span style="font-style: italic;">Έτσι όμως σε γνωρίζει?</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Πως μπορείς να γνωρίζεις τον άλλον όταν ο πραγματικός χρόνος σχέσης που έχετε δεν είναι π.χ 4 χρόνια,</span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" > αλλα</span><span style="font-style: italic;"> κάτι μήνες</span> (υπολογίζοντας μόνο τον χρόνο που έχετε περάσει μαζί).?<br /><br />Όταν δεν είσαι δίπλα του στα μικροπράγματα. Απο ένα καλημέρα που θα σου πει όταν ξυπνήσεις δίπλα του, όταν πιείτε τον καφέ μαζί, μέχρι το καληνύχτα και την αγκαλιά της νύχτας? Στα νέυρα, στη λύπη, στη χαρά, στο ξεφάντωμα, στο μεθύσι, στην αρρώστια, στην αυθόρμητη στιγμή.<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Πολλές φορές "ζήλεψα" τα γεγονότα τα οποία δεν έχω μοιραστεί μαζί του</span>.<br /><br />Κι ομως κι αυτό είναι ένα τίμημα που πρέπει να πληρώσετε <span style="color: rgb(0, 153, 0);">και οι δύο. </span><br /><br />-Μα αφού μ'αγαπάει!!! Πως γίνεται να θέλει να χωρίσουμε?<br />Ναι σ'αγαπάει και τον αγαπάς. Πολύ καλό αυτό..αλλα πρέπει να γίνει κάτι παραπάνω.. Ένας απο τους δύο πρέπει να κάνει ένα μεγάλο βήμα. <span style="font-style: italic;">Να αφήσει τα πάντα πίσω του και να πάει κοντά σε αυτόν που νομίζει για άνθρωπό του. Ρίσκο μεγάλο ναι, αλλά αν είναι για καλό?</span> Ξέρεις οτι απο κόντα θα είναι καλυτερα. Θα δοκιμαστείτε και θα "πλάσετε" ο ένας τον άλλον. Θα γνωριστείτε. Και τι διάολο...όσες αναποδιές και να έρθουν, θα είστε μαζί για να το παλέψετε.<br /><br />-Μα καλά, θα αφήσω πίσω μου την οικογένεια μου, τις παρέες μου, τα μέρη μου, το σπίτι μου για να είμαι μαζί του?<br />-Ναι, έχεις δίκαιο. Δεν "φύτρωσες" έχεις οικογένεια που πρέπει να υπολογίσεις, αλλά κοίτα κι εκείνον. Κοίτα και τον εαυτό σου. Κοίτα τη ζωή σου. Κάποια στιγμή δε θα φύγεις απο το σπίτι για να κάνεις οικογένεια? Για να κάνεις τη ζωή σου? Γιατί όχι τώρα?!<br /><br />Σκεφτόμενη το παραπάνω, αρχίζω να επεξεργάζομαι πλέον τους λόγους για τους οποίους φεύγω στην Αθήνα. Η σχολή..ναι η σχολή. Η ανεξαρτησία..ναι η ανεξαρτησία. Αλλά αφού λέω για ανεξαρτησία απο την οικογένεια μου, γιατί θέλω να μείνω μαζί του? Μήπως ενδόμυχα, αλλάζουν οι προτεραιότητές μου? Χωρίς αυτό να σημαίνει οτι θα παρατήσω αυτά που θέλω να κάνω. Μήπως τελικά είχα αρχίσει κι εγώ να κουράζομαι απο την απόσταση?<br /><br />Και όταν όλα πάνε καλά, όλοι είναι ευχαριστημένοι. Τί γίνεται όταν δε μπορεί να βρεθεί λύση στην απόσταση κι αρχίζει η κούραση και τα νεύρα?<br /><br />...<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">Χωρισμός!!</span><br /><br />Και τότε?<br /><br />Τότε αρχίζεις και σκέφτεσαι διάφορα. Απο τη μία στεναχωριέσαι, κλάις, πονάς, όχι μόνο για αυτόν που έχασες, αλλά και για τις στιγμές που έχασες μαζί του, για τις αναμνήσεις και για όλα εκείνα τα όνειρα που έκανες, αλλα τα έχασες στην διαδρομή.<br /><br />Απο την άλλη, ανακουφίζεσαι, όσο μπορεί βέβαια κανείς να το πει αυτό γιατί πλέον δε δεσμεύεις και τον άλλον σε μία κατάσταση που δεν αντέχει. Δε του τρως χρόνο απο την ζωή του. Ανακουφίζεσαι σε εκείνο το ηλίθιο μότο που σου λένε όλοι για να σε παρηγορήσουν "Και τι στεναχωριέσαι? Θα βρεις κάποιον απο εδώ.."<br /><br />-Οχι ρε!! Δε θέλω κάποιον απο εδώ, εγω θελω ΕΚΕΙΝΟΝ!!!!<br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(153, 153, 255);">Δε ξέρω..μακάρι να ήξερα..</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-4819784134032479573?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-22788202445612200322007-09-16T13:46:00.000+03:002007-09-16T13:52:44.338+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Ru0K5m4dS5I/AAAAAAAAAQA/9C-DJgBz_gY/s1600-h/kite.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Ru0K5m4dS5I/AAAAAAAAAQA/9C-DJgBz_gY/s400/kite.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5110753136941550482" border="0" /></a><br />Έσβησαν τα όνειρα, έσβησαν<br />έγινε πρωί<br />άνοιξε την πόρτα, άνοιξε<br />ήλιος να με δει<br /><br />ήρθες και στο δρόμο μου<br />φώτισε ο ουρανός<br />να η καρδιά μου πέταξε<br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> κόκκινος χαρταετός</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;"> σ' έχω ανάγκη σαν παιδί</span> <span style="font-weight: bold;"><br />μη μ' αφήσεις να γυρίσω εκεί</span><br /> <span style="font-weight: bold;">στον εαυτό μου στη σιωπή</span> <span style="font-weight: bold;"><br />κρύα θάλασσα έρημο νησί</span><br /><br />άψυχα κορμιά στα χέρια μου<br />άχρηστα κλειδιά<br />δε μου μένει τίποτα<br />τίποτα δε μου φτάνει πια<br /><br />έλα ας περπατήσουμε<br />μακριά απ' το θόρυβο<br />τις πληγές να κλείσουμε<br />έχουμε όλο τον καιρό<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);"> σ' έχω ανάγκη σαν παιδί...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-2278820244561220032?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-9075852545475692332007-09-08T23:59:00.000+03:002007-09-09T00:24:43.907+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RuMSJaY1jII/AAAAAAAAAP4/GwNGoyeHsq4/s1600-h/289631408_a24edfd5f2_m.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RuMSJaY1jII/AAAAAAAAAP4/GwNGoyeHsq4/s400/289631408_a24edfd5f2_m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5107946355279891586" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Είχαν, δεν είχαν περάσει 10 λεπτά απο τότε που κάθησε στα σκαλοπάτια της παραλίας μπροστά στο Macedonia Palace.<br /><br />Είχε ψυχρούλα εκείνο το βράδυ, αλλά δεν την ένοιαζε αυτό..<br /><br />Ήθελε να είναι μόνο αυτή, η θάλασσα, η φωτισμένη πόλη και ο ουρανός.. και οι σκέψεις της βεβαίως που δεν την άφηναν στιγμή μόνη της.<br /><br />Παρατηρούσε γύρω της τι συνέβαινε.. ζευγαράκια, παιδιά με τα ποδήλατα, γονείς που κυνηγούσαν τους άτακτους μπόμπιρες,νεολαία ντυμένη στα καλά της που πήγαινε για βόλτα, παπούδες που περπατούσαν σχολιάζοντας τα πολιτικά δρόμενα, μικρά κυματα που σχηματίζονταν μες την θάλασσα, καραβάκια που έκαναν βόλτες, πολλά μικρά φώτα σε όλη την πόλη λες και είχε γιορτή, πολλά αυτοκίνητα..κι ένας ξάστερος ουρανός!!<br /><br />Είχε να δει έναν τέτοιον ουρανό περίπου ένα μήνα.<br /><br />Απο τις Ροβιές που είχε πάει. Ένα βράδυ στην παραλία καθόταν και κοιτούσε τον ουρανό. Κι εκείνος δίπλα της, έπαιζε με τον φακό. Της έδειχνε την Αφροδίτη, την Μεγάλη Άρκτο..<br /><br />Εκείνο το βράδυ στις Ροβιές, είχε δει τα πιο πολλά αστέρια που θα μπορούσε να έχει ο ουρανός, απο κάθε άλλη φορα..<br /><br />Πολλά, μικρά, μεγάλα, φωτεινά...<br /><br />Της φαινόταν όμως τόσο κοντινά, που νόμιζε οτι αν άπλωνε το χέρι της, θα μπορούσε να κρατήσει ένα στην παλάμη της.<br /><br />"Είναι επειδή δεν έχει φώτα, όπως στην πόλη, κι έτσι ο ουρανός φαίνεται πιο καθαρά και διακρίνουμε τόσα αστέρια...". Αυτή ήταν η απάντηση του, στο ερώτημα της..<br /><br />Τόσα πολλά και τόσο κοντινά που είχαν χάσει την Μικρή Άρκτο απο τα μάτια τους.<br /><br />Ξάπλωσε προς τα πίσω και τα κοιτούσε...<br /><br />Πω πω!! Τι υπέροχο θέαμα..!!<br /><br />Λες και είχαν στήσει χορό..<br /><br />Εκείνη, εκείνος, η θάλασσα, ο ξάστερος ουρανός..αλλά καθόλου σκέψεις. Απολάμβανε τη στιγμή.<br /><br />Ξάφνου το πλακώστροτο της παραλίας, μετατράπηκε σε βότσαλα. Ο κόσμος εξαφανίστηκε. Τα φώτα της πόλης απομακρύνθηκαν, ο ουρανός γέμισε αστέρια,η θάλασσα έβρεχε τα πόδια της και τα κύματα που σχηματίζονταν ήταν απο τα βοτσαλάκια που πετούσε μέσα της και οι σκέψεις δεν την τυραννούσαν πια..<br /><br />Όπως εκείνο το βράδυ στις Ροβιές... ... ... ... ... ...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-907585254547569233?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-18873616659851079212007-09-03T17:58:00.000+03:002007-09-03T17:59:03.050+03:00Εκείνο το βράδυ ήθελε να του δείξει την πόλη απο ψηλά. Ήθελε να τον οδηγήσει στα μέρη που μεγάλωσε, που έπαιξε, που γέλασε, που χτύπησε.<br /><br />Ήθελε εκείνη τη βραδιά να τη ζήσει, σα να είναι η τελευταία τους.<br /><br />Κι όμως εκείνη τη βραδιά ευχαριστούσε το Θεό που βρέθηκε στο δρόμο της. Όλα έχουν κάποιο λόγο που γίνονται. Ακόμα κι εκείνος, ήρθε στη ζωή της για κάποιον λόγο. Για να την αφυπνήσει, απο τον λίθαργο στον οποίο ζούσε.<br /><br />Ήταν τόσο χαρούμενη. Τόσο ενθουσιασμένη.. Είχε καιρό να νιώσει έτσι. Ήθελε να του πει τα πάντα για εκείνην. Για τη ζωή της. Να του πει για εκείνες τιςφορές που είχε πονέσει. Αλλα και για εκείνες που είχε χαρεί.<br /><br />Τα είχε ξεχάσει όλα δίπλα του. Τίποτα δε την πονούσε πλέον. Ακόμα και το βουνό που νόμιζε οτι υψωνόταν μπροστά της, πλέον φάνταζε λόφος. Θα έφτανε στην κορυφή του πάση θυσία..<br /><br />Για αρχή έκανα βόλτα στη γειτονιά της, στην περιοχή που μεγάλωσε. Κάθησαν στις αυλές των σχολείων που πήγε. Έκαναν κούνια στα πάρκα που έπαιζε μικρή.<br /><br />Έπειτα κατευθήθηκαν στο κέντρο της πόλης. Στην πλατεία Αριστοτέλους, είδαν τον κόσμο, τη νεολαία. Στρίψαν στην Τσιμισκή, χάζεψαν τις βιτρίνες, πήραν παγωτό απο τον Τερκενλή. Τα στενά τους έβγαλαν στην παραλία.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtweiKY1jGI/AAAAAAAAAPo/3KMPKUxOy0s/s1600-h/Tsimiski_Street_Thessaloniki.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtweiKY1jGI/AAAAAAAAAPo/3KMPKUxOy0s/s400/Tsimiski_Street_Thessaloniki.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105989649784212578" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rtwbr6Y1jCI/AAAAAAAAAPI/YSVDZoiQRcM/s1600-h/%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82+.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rtwbr6Y1jCI/AAAAAAAAAPI/YSVDZoiQRcM/s400/%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82+.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105986518753053730" border="0" /></a><br /><br /><br />Ήταν ένα ζεστό βράδυ. Όλοι είχαν βγει βόλτα με τα καραβάκια στον Θερμαικό. Ανέβηκαν σε ένα απο αυτα. Είδαν την πόλη να απομακρύνεται, καθώς έμπαιναν πιο βαθιά στον κόλπο. Μόλις τελείωσαν απο το καραβάκι, περπάτησαν στην προκυμαία. Το τρενάκι της παραλίας συνέχιζε τις διαδρομές του, και πάνω σε αυτό τα παιδιά τραγουδούσαν το σκοπό "Χαρωπά τα δυο μου χέρια να χτυπω!!...".<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rtwbk6Y1jBI/AAAAAAAAAPA/TvSXORtR19U/s1600-h/DSC00317.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rtwbk6Y1jBI/AAAAAAAAAPA/TvSXORtR19U/s400/DSC00317.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105986398493969426" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtwbgKY1jAI/AAAAAAAAAO4/wgDc9A5FJbU/s1600-h/DSC00315.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtwbgKY1jAI/AAAAAAAAAO4/wgDc9A5FJbU/s400/DSC00315.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105986316889590786" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtwbQqY1i9I/AAAAAAAAAOg/53XbMXY3srU/s1600-h/DSC00305.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtwbQqY1i9I/AAAAAAAAAOg/53XbMXY3srU/s400/DSC00305.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105986050601618386" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtwbKqY1i8I/AAAAAAAAAOY/h1Iv3KTwMZw/s1600-h/DSC00226.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtwbKqY1i8I/AAAAAAAAAOY/h1Iv3KTwMZw/s400/DSC00226.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105985947522403266" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtwbDqY1i7I/AAAAAAAAAOQ/mA3Q19ypBpg/s1600-h/DSC00225.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtwbDqY1i7I/AAAAAAAAAOQ/mA3Q19ypBpg/s400/DSC00225.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105985827263318962" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br />Γύρισαν πίσω εκεί που άφησαν το αμάξι, ανεβαίνοντας την Ναυαρίνου και μετά έστριψαν αριστερά την Εγνατία.Πέρασαν απο όλες τις μεγάλες πλατείες.Έβαλε μπρος το αυτοκίνητο και συνέχισαν την βόλτα τους στα Κάστρα..<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtweKKY1jFI/AAAAAAAAAPg/y7VYT8YIN4Y/s1600-h/egnatia.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtweKKY1jFI/AAAAAAAAAPg/y7VYT8YIN4Y/s400/egnatia.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105989237467352146" border="0" /></a><br />Φωτιζαν επιβλητικά πάνω στην πόλη. Άγρυπνοι φρούροι, τα πνεύματα για τα οποία μιλάνε χρόνια κάποιοι θρύλοι. Και πιο πάνω το Σειχ Σου και ο ζωολογικός κήπος...και πιο πέρα ένα μικρό δασάκι...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtwewqY1jHI/AAAAAAAAAPw/mSX0wTPB5Oc/s1600-h/kastra.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtwewqY1jHI/AAAAAAAAAPw/mSX0wTPB5Oc/s400/kastra.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105989898892315762" border="0" /></a><br />Στα δεξιά μια εσοχή, κι ένα μικρό κιόσκι που σε άφηνει να ξεκουραστείς και να απολαύσεις την θέα...<br /><br />Κάθησαν εκεί. Αμίλιτοι για πολύ ώρα. Παραδομένοι στην εκπληκτική εικόνα που αντίκρυζαν τα μάτια τους. Όλη η πόλη στα πόδια τους..<br /><br />Ακόμα ησυχία. Τέτοια βουβαμάρα δε υπήρξε ποτέ μεταξύ τους άλλοτε...<br /><br />Έκανε κίνηση να την πλησιάσει. Την έπιασε με το χέρι του πίσω στην πλάτη της. Την έφερε πιο κοντά του. Έγειρε να τη φιλήσει...<br /><br />Καθώς ακουμπούσε το πρόσωπό της, ένιωσε ένα δάκρυ στο μάγουλό της.<br /><br />"Θέλω να σε θυμάμαι έτσι, όπως είσαι τώρα. Σιωπηλός, γαλήνιος. Θέλω να θυμάμαι τα φώτα της πόλης, έτσι όπως τα βλέπω απο τα μάτια σου αυτή τη στιγμή. Θέλω να θυμάμαι αυτό το αεράκι, μέσα απο την ανάσα σου που χαιδεύει το πρόσωπό μου. Θέλω να θυμάμαι αυτό το φεγγάρι, τόσο φωτεινό, όσο το χαμόγελο σου... Θέλω να με θυμάσαι στις άσχημές σου στιγμές, στις δύσκολες. Στις αξημέρωτες βραδιές. Στα μακρινά σου ταξίδια. Όπως ήταν και η σχέση μας..ένα μακρινό ταξίδι...."<br /><br />Έσκυψε προς το μέρος του, τον αγκάλιασε..και πριν το τελευταίο αντίο, του έδωσε ένα γλυκό φιλί στο μάγουλο και του έδειξε για τελευταία φορά την πόλη απο ψηλά..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rtwbb6Y1i_I/AAAAAAAAAOw/_6hTa2QCr8A/s1600-h/DSC00314.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rtwbb6Y1i_I/AAAAAAAAAOw/_6hTa2QCr8A/s400/DSC00314.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105986243875146738" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtwbW6Y1i-I/AAAAAAAAAOo/fc6YWdGEyG4/s1600-h/DSC00308.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RtwbW6Y1i-I/AAAAAAAAAOo/fc6YWdGEyG4/s400/DSC00308.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105986157975800802" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-1887361665985107921?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-56213377222680571812007-08-17T14:54:00.000+03:002007-08-17T15:28:01.365+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RsWUQ6Y1i5I/AAAAAAAAAOA/57eb4nz6Y-8/s1600-h/46697021_8cde51cd62_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RsWUQ6Y1i5I/AAAAAAAAAOA/57eb4nz6Y-8/s400/46697021_8cde51cd62_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099645171339201426" border="0" /></a><br />Ζηλεύω τα πουλιά.. τα ζηλεύω απο μικρή. Πετούν ελεύθερα, πετάνε σε ομάδες, κοιμούνται οπουδήποτε θελήσουν, τρώνε απο δω κι απο κει.. Αυτά είναι τα θέματα που τους απασχολούν τροφή, και "στέγη".<br /><br />Ακόμα και το πιο μικρό κι αδύναμο πουλί, όταν ανοίξει τα φτερά του νιώθει σαν αετός..<br /><br />Μου είπαν προσφατα οτι επειδή με βρήκαν πολλά άσχημα πράγματα απο μικρή, δε μπόρεσα να μάθω τι σημαίνει να ζεις. Πως είναι να ζεις..Ίσως βέβαια και να δίνω εγώ η ίδια λάθος σημασία στη λέει ΖΩΗ. Να την προσαρμόζω στους κανόνες και στα θέλω των άλλων.<br /><br />Συγνώμη..Να την προσάρμοΖΑ ήθελα να πω.. Όπως είπα και στο προηγούμενο μου κείμενο, είναι ώρα για ανακατατάξεις στη ζωή μου και για αλλαγές (Μια εγώ και μια η ΝΔ).<br /><br />Θέλω να γίνω πουλί, να ανοιξω τα φτερά μου και να πετάξω στον ουρανό της ζωής. Θέλω να βγω πέρα απο τον κόσμο που ξέρω. Να ζήσω με λίγο ρίσκο, να ζήσω λίγο απρογραμμάτιστα. Να λέω "Θέλω να πάω μια εκδρομή..χωρίς να ξέρω που" και το επόμενο λεπτό να ετοιμάζω το σάκο μου και να φεύγω. Θέλω λίγη αναρχία ρε πούστη μου..Χωρίς κανένας να βρέθει να μου πει "πρέπει να κάνεις αυτό, μετά να πας εκεί, να σκεφτείς γι αυτο κτλ κτλ". Η αλήθεια είναι οτι θα χρειαστώ βοήθεια για να το κάνω, και το ατομο που θα μου τα δείξει, θα πρέπει να θέλει κι αυτό να ΖΗΣΕΙ.<br /><br />Αυτό θα ήθελα να μου μάθουν, άτομα που βρέθηκαν παλιότερα στο δρόμο μου, κι οχι να μου δίνουν την αίσθηση οτι εγώ πρέπει να πατάω στη γη ΠΑΝΤΑ. Οτι ο ουρανός είναι πάντα μπλε το πρωί και μαύρος το βράδυ. Ποιος το είπε αυτό? Ενας ουρανός είναι γαλάζιος, μπλε, γκρι, άσπρος, κίτρινος, μωβ,ροζ, κοκκινος.. Και ποιος δε τα έχει δει αυτά τα χρώματα στον ουρανό.<br /><br />Με θεωρούν ρομαντική, επειδή κάθομαι και γράφω. Κι επειδή πολλές φορές χρησιμοποιώ παράξενες εκφράσεις και προσωποποιώ πράγματα. Δεν καταλαβαίνουν οτι το κάνω γιατί έτσι μπορώ να εκφραστώ, γιατί έτσι ξεσπάω και οτι οι εκφράσεις απλά γλυκαίνουν τα όποια συναισθήματα μου.<br /><br />Πριν ένα μήνα είχα ζωγραφίσει ένα τοπίο στο οποίο υπήρχε ένα δέντρο και στη θέση κάποιων πράσινων φύλλων υπήρχαν μαύρα. Αν αυτό το έκανε ένα παιδί, θα λέγαν κάποιοι οτι αυτό το παιδί είναι θλιμένο, κάποιοι άλλοι, οτι είναι φυσιολογικό μιας και τα παιδιά έχουν την τάση να ζωγραφίζουν εξωπραγματικά πράγματα. Όταν το έδειξα σε μια φίλη μου, είπε οτι είμαι σε στάδιο κατάθλιψης (γίναμε όλοι ψυχολόγοι μη χέσω...), δε σκέφτηκε όμως πιο βαθιά. Μέσα σε ένα καταπράσινο δέντρο υπήρχαν κάποια μαύρα φύλλα τα οποία σε λίγο καιρό θα πέσουν. Όπως οι άνθρωποι στη ζωή μας. Μέσα στους πολύ καλούς ανθρώπους που μα περιβάλουν, υπάρχουν και 2-3 που απλά ανήκουν στην ομάδα των "λυκόφιλων" και οι οποίοι σιγα σιγα θα φανερωθούν και θα φύγουν, είτε απο μόνοι τους, είτε με το δικό μας "κλάδεμα".<br /><br />Αυτοι οι λυκόφιλοι στη ζωή μας, είναι σαν τους κυνηγούς που κυνηγούν πουλιά. Στήνουν ενέδρα πίσω απο έναν θάμνο και μόλις πετάξει κάποιο, το πυροβολούν. Κάποια γλιτώνουν τα σκάγια, άλλα όμως πάλι είτε πεθαίνουν κατευθείαν, είτε πέφτουν στη γη και ψυχοραγούν.<br /><br />Το θέμα είναι, πόσα απο αυτά που έχουν τραυματιστεί απλά, γιατρεύονται και πως...Κι αν γιατρευτούν..για πόσο ακόμα θα θυμούνται αυτές τις πληγές...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-5621337722268057181?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-23616291625831262582007-08-14T15:28:00.000+03:002007-08-14T15:51:29.394+03:00Κι ενώ είμαστε 30 μέρες πριν την μετακόμιση μου στην Αθήνα, κυκλοφορώ στην Θεσσαλονίκη τις τελευταίες μέρες και παρατηρώ κάποια πράγματα σαν να είναι η τελευταία φορά που τα βλέπω.<br /><br />Δε νιώθω κάποια μελαγχολία.. όσο νοσταλγία. Ξέρω όμως οτι αυτό που πάω να κάνω το βήμα, πρέπει να το κάνω, γιατί το θέλω πολύ. Θα είναι κρίμα να προδώσω ακόμα ένα όνειρό μου.<br /><br />Μιλούσα πριν μιάμιση βδομάδα με μία κοπέλα που γνώρισα σε ένα κάμπινγκ η οποία είναι απο την Λάρισα, αλλά σπουδάζει στην Αθήνα και σκέφτεται να μείνει μόνιμα εκεί. Την ρώτησα λοιπόν για το πως ήταν η προσαρμογή της εκεί και αν υπάρχουν στιγμές που της λείπει η πόλη της. Αφου μου απάντησε στις ερωτήσεις μου..αρχίσαμε να απαριθμούμε αυτά που μας λείπουν ή θα μας λείπουν..<br /><br />Θα μου λείπει..<br /><ul><li>Το οτι δε θα μπορώ να πηγαίνω στην παραλία, κάθε φορα που θα θέλω να ηρεμήσω, να ξεφυγω..</li><li>Το οτι το να συναντάω γνωστούς στο δρόμο, στην αγορά θα είναι πολύ πολύ σπάνιο</li><li>Το οτι δε θα είναι εύκολο το να πω σε κάποιον "αντε σήκω να πάμε για καφέ..." (Ξέρετε, αυτό το χαλλλαρά που έχουμε εδώ πάνω)</li><li>Το ηλιοβασίλεμα (που πραγματικά είναι μαγεία στη Θεσσαλονίκη)</li><li>Η βόλτα με το καραβάκι στον θερμαικό</li><li>Το παρκάκι της ΧΑΝΘ </li><li>Το Harry's pot που μαζεύονται οι φοιτητές.</li><li>Η χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα απο τα μέσα Νοέμβρη</li><li>Τα ψώνια (έχουν άλλη αίσθηση εδώ)</li><li>Τα φαγάδικα (Σολομωνίδης, Η πλατεία Σκρά, Ούζου Μέλαθρον...)</li><li>Οι βραδιές της Παρασκευής στην Άθωνος με τη ζωντανή μουσική</li></ul>Και άλλα τόσα που θα ήθελα να σας δείξω...<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">Welcome to Thessaloniki..</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-2361629162583126258?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-48890957020911294762007-08-07T23:54:00.000+03:002007-08-08T00:33:08.789+03:00Και πάνω που λες οτι όλα μπαίνουν σε μια σειρά..τσουπ!! ξεφυτρώνουν άλλα... ε όχι ρε Θεε..ζωή είναι αυτή??<br /><br />Και αντε καλά... κάπως βρίσκεις δύναμη να παλέψεις..λες "θα το προσπαθήσω..δε θα τα παρατήσω", τι κάνεις όμως όταν νιώθεις οτι εσύ έχεις όλα τα προβλήματα του κόσμου??<br /><br />Και με το δίκιο σου θα μου πεις, "Ο καλός, καλό δε βρίσκει...", πλέον δεν πιστεύω στη φράση "Κάνε το καλό και ρίξτο στο γυαλό"..<br /><br />Τέρμα ο μαλάκας!! Τα έχω πάρει κανονικά στο κρανίο..Χάλασα τις διακοπές μου για παπαριές.. κι οχι μόνο τις δικές μου, αλλα και του δικού μου. Του άνθρωπου μου... που δεν τόλμησα να του πω το πρόβλημα μου..Που φοβήθηκα να του πω κατι σημαντικό...κι εκτός αυτού, με ανέχτηκε και 4 μέρες με τις στεναχώριες μου..<br /><br />"Μα είναι ο ανθρωπός σου, τι πάει να πει σε ανέχτηκε..?"<br /><br />Βρε άκου με που σου λέω...<br /><br />Ίσως αυτές οι μέρες μου δίδαξαν κάποια πράγματα..(με άσχημο τρόπο βέβαια, αλλά έμαθα)..<br />-Διακοπές σε ελεύθερο κάμπινγκ <span style="color: rgb(0, 153, 0);">ΓΑΜΑΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ!!!</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">-Κανείς κοντινότερος, απο την οικογένεια σου και τη σχέση σου..</span><br /><br />-Θες να κάνεις καλο σε κάποιον?? <span style="color: rgb(204, 0, 0);">ΠΡΟΣΕΞΕ ΣΕ ΠΟΙΟΝ!!!</span><br /><br />-Μια σχέση εξαρτάται απο τη <span style="color: rgb(0, 0, 153);">ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ</span>, την<span style="color: rgb(255, 204, 51);"> ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ</span> και την<span style="color: rgb(153, 51, 153);"> ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ!!</span><br /><br /><br /><br /><br />Ετσι λοιπόν, μετά απο ώριμη σκέψη (και μη γελάτε..είμαι ωριμη, άσχετα τι νομίζετε..) αποφάσισα και διέταξα...<br /><div style="text-align: right;">-Δε θα ξαναφήσω να χαλάσει <span style="font-weight: bold;">ΤΙΠΟΤΑ</span> και <span style="font-weight: bold;">ΠΟΤΕ </span>τις διακοπές μου..<br /><br />-<span style="font-style: italic;">Θα έχω τα μάτια μου ανοιχτά και θα γίνω πιο καχύποπτη σε κάποια θέματα.</span><br /><br />-Οι άνθρωποι που θα ξέρουν τα <span style="color: rgb(0, 102, 0);">ΠΑΝΤΑ </span>για μένα, θα είναι η μαμά μου και το αγόρι μου.<br /><br />-<span style="color: rgb(255, 102, 0);">Η ζωή συνεχίζετα</span>ι... οι ζωντανοί με τους ζωντανους και οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους..<br /></div><br />Δε θα πεθάνω εγώ εξαιτίας κάποιων ανθρώπων και καταστάσεων... <span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-size:180%;" >να πάνε στο διάολο και ακόμα παραπέρα!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-4889095702091129476?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-47747708758313570002007-08-06T12:19:00.000+03:002007-08-06T12:25:20.373+03:00<div style="text-align: center;"><span class="txt_1">Έρχονται κάποιες στιγμές που έρχεσαι αντιμέτωπος με τον χρόνο, και κάπου εκεί στριμώχνονται και οι αναμνήσεις. Όπως προχτές που έμαθα για τον θάνατο σου.. Όμως τα δάκρυα μου κράτησαν μόνο για 5 λεπτά. Έπρεπε να φανώ δυνατή, να σταθώ στα πόδια μου, όσο κι αν απο κάτω είχε φύγει η γη. Συνέχισα τη μέρα μου.. πήγα στη θάλασσα, γέλασα, κοιμήθηκα, αλλά δεν έφυγες απο το μυαλό μου. Όπως δεν έφυγαν απο το μυαλό μου και τα χρόνια στο σχολείο, οι στιγμές που έκανες πλάκα, που γελούσες, που κορόιδευες τους καθηγητές, που ερχόσουν δίπλα μου και μου έλεγες "Θες να σου κάνω κατάσταση με το Θάνο?", η επταήμερη, οι τριήμερες...και όλα εκείνα τα οποία δε θα ξαναθυμηθούμε ποτέ μαζί..<br /><br />goodbye to you my trusted friend</span><br /><span class="txt_1"> we´ve known each other since we</span><br /><span class="txt_1"> were nine or ten</span><br /><span class="txt_1"> together we´ve climbed hills and trees</span><br /><span class="txt_1"> learned of love and abc´s</span><br /><span class="txt_1"> skinned our hearts and</span><br /><span class="txt_1"> skinned our knees</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> goodbye my friend it´s hard to die</span><br /><span class="txt_1"> when all the birds are singing</span><br /><span class="txt_1"> in the sky</span><br /><span class="txt_1"> now that spring is in the air</span><br /><span class="txt_1"> pretty girls are everywhere</span><br /><span class="txt_1"> think of me and i´ll be there</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> we had joy we had fun we had</span><br /><span class="txt_1"> seasons in the sun</span><br /><span class="txt_1"> but the hills that we climbed were</span><br /><span class="txt_1"> just seasons out of time</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> goodbye papa please pray for me</span><br /><span class="txt_1"> i was the black sheep of the family</span><br /><span class="txt_1"> you tried to teach me right from wrong</span><br /><span class="txt_1"> too much wine and too much song</span><br /><span class="txt_1"> wonder how i got along</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> goodbye papa it´s hard to die</span><br /><span class="txt_1"> when all the birds are singing in the sky</span><br /><span class="txt_1"> now that the spring is in the air</span><br /><span class="txt_1"> little children everywhere</span><br /><span class="txt_1"> when you see them i´ll be there</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> we had joy we had fun we had</span><br /><span class="txt_1"> seasons in the sun</span><br /><span class="txt_1"> but the wine and the songs like the</span><br /><span class="txt_1"> seasons have all gone</span><br /><span class="txt_1"> we had joy we had fun we had</span><br /><span class="txt_1"> seasons in the sun</span><br /><span class="txt_1"> but the wine and the song like</span><br /><span class="txt_1"> the seasons have all gone</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> goodbye michelle my little one</span><br /><span class="txt_1"> you gave me love and helped</span><br /><span class="txt_1"> me find the sun</span><br /><span class="txt_1"> and every time that i was down</span><br /><span class="txt_1"> you would always come around</span><br /><span class="txt_1"> and get my feet back on</span><br /><span class="txt_1"> the ground</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> goodbye michelle it´s hard to die</span><br /><span class="txt_1"> when all the birds are singing in</span><br /><span class="txt_1"> the sky</span><br /><span class="txt_1"> now that the spring is in the air</span><br /><span class="txt_1"> with the flowers everywhere</span><br /><span class="txt_1"> i wish that we could both be there</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> we had joy we had fun we had</span><br /><span class="txt_1"> seasons in the sun</span><br /><span class="txt_1"> but the hills that we climbed were</span><br /><span class="txt_1"> just seasons out of time</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> we had joy we had fun we had</span><br /><span class="txt_1"> seasons in the sun</span><br /><span class="txt_1"> but the wine and the song like the</span><br /><span class="txt_1"> seasons have all gone</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> we had joy we had fun we had</span><br /><span class="txt_1"> seasons in the sun</span><br /><span class="txt_1"> but the wine and the song like the</span><br /><span class="txt_1"> seasons have all gone</span><br /><span class="txt_1"> </span><br /><span class="txt_1"> we had joy we had fun we had</span><br /><span class="txt_1"> seasons in the sun</span><br /><span class="txt_1"> but the wine and the song like the</span><br /></div><span class="txt_1"> seasons have all gone</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-4774770875831357000?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-50717229141744486492007-07-25T16:27:00.000+03:002007-07-25T17:19:48.685+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RqdbxXguczI/AAAAAAAAANo/WCfncxiEQwQ/s1600-h/62513424_26f8d16e3a_m.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RqdbxXguczI/AAAAAAAAANo/WCfncxiEQwQ/s400/62513424_26f8d16e3a_m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091138807448630066" border="0" /></a><br />Καινούρια αρχη.. απο τη μία μου αρέσει αυτή η ιδέα, με αξιτάρει, με ξυπνάει.. απο την άλλη με τρομάζει. Και πιστεύω οχι μόνο εμένα, οποιονδήποτε.<br /><br />Και μια που λεω για καινούριες αρχές, αλήθεια, πόσες φορές είπαμε<br /><br />-Ήρθε ο καιρός για μια <span style="color: rgb(255, 102, 102);font-size:130%;" >καινούρια αρχή</span>...<br />-Ελα να τα σβήσουμε όλα, να τα αφήσουμε πίσω μας και να κάνουμε μια <span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" >καινούρια αρχή</span>..<br />-Θα ήθελα τώρα να μπορούσα να κάνω μια <span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:130%;" >καινούρια αρχη</span>..<br />-Αυτή η κατάσταση με κάνει να νιώθω οτι κάνω <span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:130%;" >καινούρια αρχή.</span>.<br /><br />Αχ αυτή η καινούρια αρχη...αναγέννηση!! Πιστεύω οτι χρειάζεται <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rqdb1nguc0I/AAAAAAAAANw/7ctsz0gnvrE/s1600-h/76813799_f0d06f18f5.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rqdb1nguc0I/AAAAAAAAANw/7ctsz0gnvrE/s400/76813799_f0d06f18f5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091138880463074114" border="0" /></a>που και που ένα τέτοιο βήμα. Μια καινούρια ζωή, μια καινούρια αρχη..<br /><br />Νιώθω μια ανησυχία, μια υπερένταση..όχι όμως απο τις κακές. Απο τις καλές, απο τις πολύ καλές..Εχω απίστευτη ενέργεια μέσα μου. Θέλω να χορεύω, να τραγουδάω, να τρέχω...<br /><br />Να αγαπώ και να αγαπιέμαι, να γελάω, να κάνω τους άλλους να γελάνε. Να κάνω σαν μικρό παιδί. Να πάω διακοπές. Δε με νοιάζει πόσα φράγκα θα έχω στην τσέπη μου. Θέλω αυτές τις γαμημένες διακοπές που έχω ονειρευτεί...<br /><br />Να περάσω αξέχαστες στιγμές με την παρέα μου. Αμέτρητες ώρες με το αγόρι μου...<br /><br />Και για όλα αυτά φταίει αυτή η καινούρια αρχή που κάνω.. :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-5071722914174448649?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-39499873401433672642007-07-25T15:49:00.000+03:002007-07-25T15:55:40.800+03:00<div class="te">Δεν ξέρω γιατί, αλλά απο την Κυριακή έχω πολύ καλοκαιρινή διάθεση. Και ειδικά σήμερα..μέσα σε ένα πολύ καυτό μεσημέρι στην Αθήνα.. ένα αεράκι αισιοδοξίας φυσάει στο μέτωπο μου.<br /><br />Πήρα κόκκινα γυαλιά, κι όλα γύρω σινεμά τα βλέπω</div> <div class="te">κι ούτε ξέρω πως να ζω, ούτε και πως ν' αγαπώ</div> <div class="te">τη ζωή μου επιβλέπω</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Πήρα κόκκινο στυλό και τραβάω γιαλό-γιαλό και γράφω</div> <div class="te">τραγουδάκια της φωτιάς, της φωτιάς της πυρκαγιάς</div> <div class="te">τη ζωή μου αντιγράφω</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Πως μ’ αρέσει αυτός ο ήλιος, πως μ’ αρέσει αυτός ο ήλιος</div> <div class="te">πως μ’ αρέσει το πρωί</div> <div class="te">κι είναι βάσανο ο φίλος, κι είναι βάσανο ο φίλος</div> <div class="te">που φωνάζει εκδρομή</div> <div class="te">Πως μ’ αρέσει το φεγγάρι, πως μ’ αρέσει το φεγγάρι</div> <div class="te">όταν βγαίνει να μας δει</div> <div class="te">και κρατάει το φανάρι και κρατάει το φανάρι</div> <div class="te">στης αγάπης την γιορτή</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Πήρα κόκκινη καρδιά και πουκάμισα φαρδιά φοράω</div> <div class="te">και ρωτάω να μου πουν όσοι ξέρουν ν’ αγαπούν</div> <div class="te">σε ποιον έρωτα χρωστάω</div> <div class="no"> </div> <div class="te">Πήρα κόκκινα φτερά και περνάω μια χαρά γελάω</div> <div class="te">πιάνω σώμα του χιονιού και ουρά χελιδονιού</div> <div class="te">στου Θεού τ' αυτί μιλάω<br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">Υ.Γ Ιω μου στο αφιερώνω και σου εύχομαι καλά να περάσεις στις διακοπούλες σου..</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3949987340143367264?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-37302308999135936052007-07-20T12:36:00.001+03:002007-07-20T12:50:19.508+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RqCEEYSYjGI/AAAAAAAAANg/TnNcXgqvEcY/s1600-h/summer.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RqCEEYSYjGI/AAAAAAAAANg/TnNcXgqvEcY/s400/summer.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089212789702560866" border="0" /></a><br />Στη μέση του καλοκαιριού..κι ενώ κάποιοι φεύγουν για διακοπές..κάποιοι άλλοι μένουμε πίσω στην πόλη και τις ονειρευόμαστε....<br /><br />Καλοκαίρι και τι άλλο μπορεί να μας έρχεται στο νου, εκτος απο θάλασσες, βουτιές <span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(153, 153, 153);">(άσχετα αν δεν κάνω)</span></span>, παραλίες, παρέες, ξεγνοιασιά, τρέλλες..<span style="font-family: courier new;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(255, 255, 0);">ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!</span><br /></span><br />Και φυσικά, μέσα στο καλοκαίρι... μη ξεχνάμε και τις σχέσεις... Είτε είναι σχέσεις του καλοκαιριού (<span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(153, 153, 153);">ξέρετε, απο αυτές που συναντάς κάποιον στις διακοπές σου και ξέρετε οτι η σχέση σας θα είναι για όσο διαρκέσει το καλοκαίρι, γιατί μετά πρέπει να γυρίσετε στις πόλεις σας)</span></span>, είτε είναι σχέσεις που δημιουργήθηκαν μια κρύα νύχτα του χειμώνα, έτσι ξαφνικά απο κει που δε το περιμένατε και απλά αντέξατε μέχρι το καλοκαίρι, είτε είναι κάποιο one night stand(<span style="color: rgb(153, 153, 153);"> τα οποία πάνε κι έρχονται τέτοια περίοδο</span>), είτε είναι μια σχέση πολλών χρώνων που ανανεώνεται και φορτώνει μπαταρίες...<br /><br /><br />Είναι ένα απο τα αγαπημένα μου τραγούδια... και όση σημασία είχε πέρυσι για μένα, άλλη τόση έχει και φέτος..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">Θέλω να αφεθώ και ας παρεξηγηθώ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">σε σένα που μπορείς να απαντάς και να απορείς</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">θέλω να αφεθώ και ας φοβηθώ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">σε σένα που μπορείς με ένα χάδι να αδικείς</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">Χρόνο έχεις για ότι αντέχεις</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">είσαι ουρανός που πονάει</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">και όλο βρέχεις</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">Κι όλο βρέχεις.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">Διώξε τα σύννεφα σταμάτα την βροχή</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">το καλοκαίρι αυτό μαζί σου αλλιώς το είχα φανταστεί</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">Διώξε τα σύννεφα σταμάτα την βροχή</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">το καλοκαίρι αλλιώς το είχα φανταστεί.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">Να, να, να, να</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">Θέλω να αφεθώ και ας παρασυρθώ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">σε σένα που μπορείς σε σταγόνα να πνιγείς</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">θέλω να αφεθώ και ας φοβηθώ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">σε σένα που μπορείς με ένα χάδι να αδικείς.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">Χρόνο έχεις για ότι αντέχεις</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">είσαι ουρανός που πονάει</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">και όλο βρέχεις</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 255);">Κι όλο βρέχεις.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">Διώξε τα σύννεφα σταμάτα την βροχή</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">το καλοκαίρι αυτό μαζί σου αλλιώς το είχα φανταστεί</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">Διώξε τα σύννεφα σταμάτα την βροχή</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">το καλοκαίρι αλλιώς το είχα φανταστεί.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">Να, να, να, να</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3730230899913593605?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-980194021065566772007-07-18T18:24:00.000+03:002007-07-18T18:25:27.287+03:00Για όλα αυτά που δεν πρόλαβα να πω<br />και για όλα εκείνα που ντράπηκα να νιώσω..<br /><br />Για όλα εκείνα τα βουβά σ'αγαπώ..<br />και όλα τα δάκρυα που προσπάθησα να κλειδώσω..<br /><br />Για όλες τις νύχτες που γινόμασταν ένα<br />και για όλες τις προσευχές που έκανα για σένα..<br /><br />Για όλα τα όνειρα που πήγαν χαμένα<br />και για το τίποτα που κράτησα για μένα...<br /><br />Εγώ απλά είμαι για όλα αυτά μια ξένη...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-98019402106556677?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-82627668138875464112007-07-13T02:05:00.000+03:002007-07-13T14:32:00.139+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RpdiaYSYjDI/AAAAAAAAANI/2jf06aA4b8s/s1600-h/%CF%83%CE%AC%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B70012_3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RpdiaYSYjDI/AAAAAAAAANI/2jf06aA4b8s/s400/%CF%83%CE%AC%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B70012_3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086642509473942578" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">Απο μικρή ήθελα να εμφανιστεί ξαφνικά μια νεράιδα απο το πουθενα. Απρόσκλητη. Να με πλησιάσει και να μου φανερώσει το σκοπό της. Και τι σκοπό μπορεί να έχει μια νεράιδα που με πλησιάζει ? Μα φυσικά έναν και μοναδικό, να κάνει τα όνειρα μου πραγματικοτητα..</span><br /><br />Έχουν περασει 6 χρόνια απο εκείνη την ημέρα που η ζωή με το χειρότερο της τρόπο μου έδειξε οτι έπρεπε να ωριμάσω πολύ πιο γρήγορα απο την ηλικία μου και απο τα άλλα παιδιά της<span class="down" style="display: block;" id="formatbar_JustifyCenter" title="Στοίχιση στο κέντρο" onmouseover="ButtonHoverOn(this);" onmouseout="ButtonHoverOff(this);" onmouseup="" onmousedown="CheckFormatting(event);FormatbarButton('richeditorframe', this, 11);ButtonMouseDown(this);"></span> ηλικίας μου. Μόλις 15 χρονών...Έπρεπε να οργανώσω και να κοιτάξω σε βάθος τη ζωή μου...<br /><br />Το τελευταίο Σ/Κ που είχε έρθει στο σπίτι είχε νευρα- όπως βέβαια τις περισσότερες φορές. Με μάλωσε, μου φώναξε γιατί όταν μου ζήτησε να παώ σε ένα φαρμακείο να πάρω κάτι χάπια για την καρδιά του επειδή πονούσε, εγώ του απάντησα "Καλά οκ! Όταν ντυθώ και λίγο πριν βγω βόλτα θα πάω να στα φέρω". Ημουν πολύ γαδούρα αλλά πως να ήξερα οτι πονούσε τόσο πολύ ωστε να μην αντέξει να περιμένει μισή ωρίτσα...?<br /><br />Όταν είχα γυρίσει το βράδυ σπίτι εκείνος κοιμόταν.Το επόμενο πρωινο σηκώθηκα, ήπια το γάλα μου κι εφυγα. Σιγά μην καθόμουν Κυριακή κατακαλόκαιρο και πρωι σπίτι μου. Γύρισα το απόγευμα όταν εκείνος έφευγε για ακόμα μια φορά στην Αθήνα.<br /><br />Ειλικρινά αν ήξερα οτι θα ήταν η τελευταία φορά που τον έβλεπα θα του έλεγα για πρώτη και τελευταία φορά, αυτό που επιθυμούν να ακούσουν οι γονείς "<span style="font-style: italic;">Σ'αγαπώ μπαμπα. Γεια σου</span>" συνοδευόμενο απο μια πολύ σφιχτή αγκαλιά. Όχι μόνο αυτό δεν είπα, αλλά του κράτησα μούτρα για την μοναδική στιγμή στη ζωή μου, στη ζωή μας, που μου φώναξε.<br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Πολλές φορές δείχνουμε πολύ λίγη αγάπη σε αυτούς ακριβώς που αγαπάμε πιο πολυ.</span><br /><br />Τη Δευτέρα που ξημέρωσε ο ταχυδρόμος έφερε τους λογαριασμούς του ΟΤΕ. Ωσπού τον άνοιξε η μάνα μου και είδε το τεράστιο για τότε ποσό των 65.000δρχ. Πήγαν στον ΟΤΕ να ζητήσουν αναλυτικό λογαριασμο. Που να'ξερε η καημένη οτι γι αυτό ευθυνόταν η κορούλα της η οποία για 4 μήνες είχε "σχέση" με ένα παιδί ιταλό, ο οποίος έμενε στην Αθήνα και κάθε μέρα το αυτί της έλιωνε στο ακουστικό του τηλεφώνου χιχι (Και ναι!! Αυτή είμαι εγω!!!). Πήρε τηλέφωνο και τον μπαμπά να του πει τα μαντάτα και να στείλει λεφτά. Η αναλυτική κατάσταση θα έβγαινε την Παρασκευή..για μια βδομάδα είχα χάσει τον υπνο μου. Φοβόμουν για το τι θα έκανε οταν έβλεπε τα τηλεφωνήματα....<br /><br />Και έφτασε η Παρασκευή. Σαν σήμερα... 13 Ιουλίου 2001. Απο το πρωί πήγα στης φίλης μου το σπίτι να κάτσω, ωστε να γυρίσω όταν κάπως περάσουν τα νεύρα της μαμάς μου. Είχα κλείσει και το κινητό μου να μη με βρει η μαμά...<br /><br />Αφού πέρασαν 4 ώρα κατα τις 13:30 αποφάσισα οτι έπρεπε να φύγω...δε μπορούσα να κατασκηνώσω και για πάντα εκεί..<br /><br />-Λοιπόν, Κατερίνα φεύγω..να ξέρεις, αν ξαναγυρίσω, πάει να πει οτι με έδιωξε η μαμα (Το έλεγα για πλάκα...κοροιδευα τον εαυτό μου..)<br /><br />Μετά απο 10 λεπτά ήμουν στο σπίτι...<br /><br />Γκλουκ.. ξεροκατάπια, πήρα βαθιά αναπνοή και μπήκα να αντιμετωπίσω το θηρίο που λεγόταν ΜΑΜΑ!!<br /><br />Προς μεγάλη μου έκπληξη η μαμά δεν ήταν θυμωμένη, ίσα ισα ήρθε ήρεμα και ωραία με ρώτησε που εκανα αυτά τα τηλέφωνα. Και βέβαια της είπα την αλήθεια και οτι αυτά κόπηκαν (γιατί τα χαλάσαμε πριν 2 βδομάδες)..<br /><br />Ντριιιιν... (δεν ήταν ακριβώς αυτός ο ήχος, απλά δε μπορώ να τον θυμηθώ) χτύπησε το τηλέφωνο. Το σηκώνω.. (Η ώρα ήταν 13:50 μ.μ)<br /><br />-Ναι καλησπέρα σας!<br />-<span style="font-style: italic;">Καλησπέρα!</span><br />-Είστε η Καρ. Αναστασία?<br />-<span style="font-style: italic;">Ναι εγώ είμαι.</span><br />-Τηλεφωνό απο το αστυνομικό τμήμα Ομονοίας. Τηλεφωνό για τον Καρ. Ιωάννη. Είναι πατέρα σας?<br />-<span style="font-style: italic;">Ναι πείτε μου τι συμβαίνει </span>(τα πόδια μου άρχισαν να κόβονται)<br />-Μήπως θα μπορούσα καλύτερα να μιλήσω με τη μητέρα σου?<br />-<span style="font-style: italic;">Ναι ασφαλώς</span>.<br /><br />Παίρνει το ακουστικό η μαμά κι εγώ καθισμένη στο κρεβάτι μου, ακούω τι λέει. Ο αδερφός μου κάνει βόλτες στο χωλ..<br /><br />Εκεί που ένιωσα να χάνω τη ψυχή μου ήταν όταν άκουσα τη μάνα μου να λεει<br />-<span style="font-style: italic;">Ζει ο άντρας μου κύριε?</span><br />.....<br /><br />Σιωπή. Η φωνή της άλλαξε..τα μάτια της γυάλιζαν απο τα δάκρυα.<br /><br />Ετρεξα στο κινητό μου να το ανοίξω. Είχα 2 μηνύματα στον τηλεφωνητή. Το ένα δικό του!!! Ακόμα το έχω στα αυτια μου..<br />"<span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Σκατιάρικο μου, δεν είμαι καλά.. να προσέχεις</span>"<br /><br />Το άλλο ήταν απο την αστυνομία..<br />"Τηλεφωνώ απο το αστυνομικό τμήμα Ομονοίας. Παρακαλώ επικοινωνήστε με τον αριθμό.."<br /><br />Αυτό ήταν..τα έχασα... έχανα τη γη απο γύρω μου..πήρα τηλέφωνο έναν ανθρωπο που τον τελευταίο καιρό είχε γίνει πολύ φίλος μου και μάλιστα εκείνη τη βδομάδα μου είπε "Παρτον τηλέφωνο να του πεις συγνώμη, θα γίνει κάτι και μετά θα μετανιώνεις.."<br /><br />-Στέλιο τον έχασα το μπαμπά μου..πάει ο μπαμπάς μου...!!! (και το έκλεισα..δεν είχα κουράγιο να μιλησω άλλο)<br /><br />Ο αδερφός μου έριξε κάτω την καρέκλα της κουζίνας, η μαμά έλεγε να ηρεμήσουμε.. εγώ δεν άκουγα τίποτα. Εκλεισα τα αυτιά μου με τα χέρια μου, μπήκα στο ασανσέρ και πήρα το δρόμο για την Κατερίνα.Ούτε τους δρόμους πρόσεξα πως περνούσα, ούτε με ένοιαζε που έτρεχα μεσα στη ζέστη, ούτε αν με έβλεπε ο κόσμος που έκλαιγα με λυγμούς... Εγώ είχα χάσει τον πατέρα μου.. Χέστηκα για όλα τα άλλα..<br /><br />Όταν έφτασα στην Κατερίνα και με είδε νόμιζε οτι η μαμά μου θύμωσε τόσο πολύ που με έδιωξε... αν θυμάστε που της ειπα (να ξέρεις, αν ξαναγυρίσω, πάει να πει οτι με έδιωξε η μαμα)..<br /><br />Για κάμποση ώρα καθόμουν στον καναπέ και δε μιλούσα..έκλαιγα, έκλαιγα και η Κατερίνα έλεγε τα δικά της για τον λογαριασμό του ΟΤΕ. Οταν βρήκα τη δύναμη να της πω..είχε μείνει αναυδη..<br /><br />Εκείνο το απόγευμα βγήκα κανονικά βόλτα με την παρέα μου στο στέκι μας. Πήγα πρώτα απο το σπίτι, φόρεσα μαύρο παντελόνι, μια καφέ σκούρη μπλούζα με τιράντα κι απο πάνω ένα μαύρο χειμωνιάτικο πουκάμισο.(<span style="color: rgb(192, 192, 192);">Στη ζωή μου φόρεσα 2 φορές μαύρα για αρκετό καιρό, μιά φορα στον μπαμπάμου και μια φορά τώρα πρόσφατα</span>) Πήγα στην καφετέρια και δεν ειπα στους υπολοιπούς τιποτα..το είπαν βέβαια η Κατερίνα και η Ζωή που το ήξεραν.. Ερχόντουσαν όλοι και με ρωτούσαν αν είμαι καλα..κι εγω τους απαντούσα "Αφου έχω τη δύναμη να είμαι εδώ με σας και να γελάω..είμαι καλά"...<br /><br />Το βράδυ καθόμουν στην πολυθρόνα κι ακουγα μουσική. Το κλάμα μου σκέπαζε τα τραγούδια. Δεν άναψα φως "Θα μπούνε ζουζούνια στο δωμάτιο." Ψέματα. Νοθευα απλά την πραγματικότητα. Ντοπαριζα τα συναισθήματα μου. <span style="font-weight: bold;">Δεν ήθελα το ξημέρωμα εκείνης της νύτας.</span><br /><br />Για τα επόμενα 2 βράδια έμενα στης Κατερίνας. Η κηδεία θα γινόταν την Δευτέρα... Την επόμενη της κηδείας έφυγα στη Χαλκιδική...<br /><br />Απο τότε μέχρι και σήμερα όταν χτυπάει το τηλέφωνο, φοβάμαι, τρομάζω κι ας είναι και απο γνωστά άτομα.<br /><br />Απο εκείνο το τηλεφώνημα και μετά μεγάλωσα.<br /><br />Έπειτα απο εκείνη τη μέρα έκανα μια σχέση με αρκετά μεγαλύτερο μου, μόνο και μόνο απο ανάγκη να καλύψω ενα κενό. Με το καιρό όμως έχανα την ουσία της ζωής. Μέχρι σήμερα όμως, που προσπαθώ να κάνω μια καινούρια άρχή.. Έκανα καινούριες παρέες και καινούρια σχέση. Πλαισιώνομαι απο άτομα που νοιάζονται για μένα. Δεν ψάχνω να καλύψω κανένα κενό. Θέλω απλά να ζήσω..<br /><br /><span style="font-style: italic;">Οσοι έχουν πληγές μαθαίνουν να αγαπούν καλύτερα</span>.. Κι εγώ αγαπώ πολλές φορές σε υπερβολικό βαθμό. Θέλω να τα δίνω όλα στους ανθρώπους μου..Φίλους, σχέσεις, οικογένεια..<br /><br />Δεν ξέρω αν στη ζωή μας το μόνο που μαθαίνουμε είναι να αποχωριζόμαστε...ξέρω οτι αυτό το βιώνω εδώ και πολλά χρόνια. Ανθρωποι που αγαπάω φεύγουν απο κοντά μου...είτε είναι αιτία ο θάνατος..είτε τα όνειρα του..Κι όμως..είμαι εδώ και παλεύω ακόμα...<br /><br />Επρεπε να σ υμβιβαστώ με την απώλεια, να δεχτώ τον πόνο που τη γεννούσε, να μάθω να ζω με αυτήν. Είναι άλλο πράγμα οι αναμνήσεις και άλλο οι αυτοκαταστροφικές σκέψεις. Τώρα μπορώ τουλάχιστον να διακρίνω την διαφορά και αν επιμένω, οι αναμνήσεις θα χάσουν την οδυνηρή τους δύναμη.<br /><br />Μερικές φορές νιώθω την ανάγκη να μείνω μόνη μου, να βρω χρόνο να θυμηθώ, να παλέψω μετα συναισθήματα μου, να ηρεμήσω και να συνέλθω συναισθηματικά. Να παραμερίσω τον πανικό και την απόγνωση, προσβλεποντας σε κάποιο θετικό μέλλον.<br /><br />Θετικό μέλλον..μάλιστα...Ας πούμε οτι έχω αρχίσει να κάνω πράγματα για το μέλλον μου.. Ήδη στα σχέδια μου είναι μια μετακόμιση στην Αθήνα...Καινουρια αρχή..Παρέα..Σχέση..Δράση..<br /><br />Αρκετά έμεινα στην αδράνεια και αρκετά κλείστηκα στον εαυτό μου. Κι αυτά που λέω για το μέλλον δεν είναι λόγια του αέρα. Είναι λόγια που θα γίνουν πράξεις.<br /><br />Υπαρχουν στιγμές που σκέφτομαι, οτι αν όντως εσείς που βρίσκεστε εκεί πάνω βλέπετε, σίγουρα θα ήσουν περήφανος για μένα.<br /><br />Για κοίτα.. Έκανα αυτό που μου άρεσε σε ειδικότητα. Οι περισσότεροι λένε οτι είμαι καλός ανθρωπος. Και δεν το βάζω κάτω εύκολα...<br /><br />Θυμάσαι που μου είχες πει στα 11 μου οτι ήθελες να μετακομίσουμε στην Αθήνα κι εγώ έκλαιγα γιατί δεν ήθελα να φύγω απο τη Θεσσαλονίκη? Τώρα γίνεται το αντίθετο.. Θέλω να φύγω όσο τίποτα άλλο...<br /><br />Θυμάσαι που ενα πρωί σου έιχε πει η Καίτη "Μη τη μάθαινεις πως γίνεται ο γλυκός και ο μέτριος καφές... αλλα να της μάθεις πως είναι ο γλυκός και μέτριος άντρας" κι εσύ της απάντησες... "Όταν χάσει αυτόν με τον οποίο θα έχει σχέση, απο λάθος της, και το καταλάβει, και παρακαλέσει να γυρίσει πίσω, και κλάψει σαν να είναι η τελευταία της στιγμη στη ζωη,και είναι έτοιμη να κάνει τα πάντα γι αυτόν..τότε θα καταλάβει..."<br /><br />Η σκατιάρα σου μεγάλωσε...και κατάλαβε...<br /><br />Η Τάσο σου μεγάλωσε, κι αγάπησε, και πόνεσε κι έκλαψε, και μετάνιωσε, και παρακάλεσε, και ξαγρύπνησε...<br /><br />Η μπιρμπίλω σου σχεδιάζει, ονειρεύεται, στοχεύει...<br /><br />Η κόρη σου προχωράει..και είναι περήφανη που σου μοιάζει!!<br /><br />Κι εσύ είσαι εκεί, έστω και απο μακρυα... να μου δίνεις τη βοήθεια σου..<br /><br />Μετανιωμένη για όσα δε σου είπα, για όσες στιγμές μας στέρησε ο χρόνος, για όσα συναισθήματα δε σου έδειξα..<br /><br />ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΟΤΑΝ ΜΕ ΦΩΝΑΖΟΥΝ "<span style="font-weight: bold;">ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ</span>"<br /><br />Θα τα ξαναπούμε..<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8262766813887546411?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-21553226237787494402007-07-11T05:39:00.000+03:002007-07-11T05:49:46.029+03:00Καλημέρα!! Η ώρα είναι 5:39π.μ και σιγά σιγά αρχίζει και ξημερώνει..εδώ στην Αθήνα που βρίσκομαι κι εγώ θυμάμαι εκείνο το ξημέρωμα που είμασταν κάτω απο το σπίτι, στο αυτοκίνητο κι εγώ σου ζήτησα να πάμε πάνω στο βουνό. Τι μέρες κι εκείνες... :)<br /><br />Ήθελα να σου πω τα νέα μου κι έτσι τρύπωσα στο ιντερνετ καφέ της γειτονιάς..<br /><br />Πριν λίγο γύρισα απο την Βικούλα. Είμασταν ξανά και οι 4 μαζεμένες. Μιλήσαμε, είπαμε αυτά που μας απασχολούν, κάναμε πλάκα, κουτσομπολεύσαμε... αλλά κατάλαβα οτι μεγαλώσαμε και ωριμάσαμε αρκετά μέσα σε αυτούς τους 5 μήνες...<br /><br />Ακουσα τα λόγια σου, που μου είπες να μη διακόψω και να κάνω κάποιο βήμα να τις πλησιάσω.<br /><br />Βρήκα και σπίτι. Είναι ενός γνωστού, στο οποίο έχω ξαναμείνει εδώ στην Αθήνα. Είναι πολύ ωραίο. Στην Νέα Πολιτεία. Επιπλωμένο αλλά έτσι όπως το ήθελα. Τα έπιπλα είναι μοντέρνα και καινούρια. Νεανικό. Ήσυχο. Βέβαια δεν έχει μπαλκόνι γιατί είναι στο ισόγειο τριώροφης πολυκατοικίας, αλλα δε με πειράζει γιατί έχει μεγάλα παράθυρα και πολύ ωραία θέα...<br /><br />Αυτά προς το παρόν.. Ίσως σε λίγο γυρίσω Θεσσαλονίκη. Θα ξαναέρθω όμως στις 19 Ιουλίου μαζί με την Στέλλα..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-2155322623778749440?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-67389201486550774132007-07-03T21:49:00.000+03:002007-07-03T21:51:56.579+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Roqat4oGMBI/AAAAAAAAANA/CqcUT6i3Jyo/s1600-h/373116541_eefda95560.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Roqat4oGMBI/AAAAAAAAANA/CqcUT6i3Jyo/s400/373116541_eefda95560.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083045242526380050" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 255);">Καλη τύχη στη νέα σου ζωή και στα όνειρα σου...</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 102, 255);">Εμείς θα τα πούμε και απο κοντά!!</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-6738920148655077413?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-11179718311829867882007-06-22T11:27:00.000+03:002007-06-22T11:30:33.908+03:00Ενα αστέρι μακρινό λίγο φως απ΄τη ματιά σου<br />κι έχω τόσο ουρανό στην αγκαλιά σου<br />Πέφτει η νύχτα σιωπηλά κι όπως γέρνω στο κορμί σου<br />κλέβω λίγα σου φιλιά κι ορκίζομαι ξανά να ζω απ΄τη ζωή σου<br /><br />Πόσο φοβάμαι αν όλα αυτά<br />που είσαι για μένα<br />δεν θα ΄σαι πια<br />πόσο φοβάμαι που δεν μπορώ<br />να σταματήσω το χρόνο εδώ<br />πόσο φοβάμαι το ξέρω είναι κουτό<br />μα πόσο σ΄αγαπώ<br /><br />Ολα γύρω μαγικά δυο καρδιές μαζί μεθάνε<br />πίνοντας γουλιά γουλιά χρόνο ξεχνάνε<br />Κι όπως είναι πια αργά δυο κουβέντες ψιθυρίζεις<br />σ΄αγαπάω μου λες απλά κι έτσι αφήνεις τον ύπνο να σε πάρει<br /><br />Πόσο φοβάμαι αν όλα αυτά<br />που είσαι για μένα<br />δεν θα ΄σαι πια<br />πόσο φοβάμαι που δεν μπορώ<br />να σταματήσω το χρόνο εδώ<br />πόσο φοβάμαι το ξέρω είναι κουτό<br />μα πόσο σ΄αγαπώ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-1117971831182986788?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-36739961815653132462007-06-21T17:44:00.000+03:002007-06-21T17:45:24.727+03:00Μη, τ' αστέρια μη κοιτάς..<br />Μη, γι΄αγγέλους μη μιλάς..<br />Στις μεγάλες λεωφόρους που περνάς<br />η αγάπη κάπου κρύβεται για μας.<br /><br />Μες στα δύσκολα εσύ να μου γελάς,<br />μες στα δύσκολα εσύ να με κρατάς,<br />με τον πόνο εσύ να μ' αγαπάς,<br />ο παράδεισος δεν φτιάχτηκε για μας..<br /><br />Μη,στον ήλιο μη πετάς,<br />μη,στο άπειρο μη πας<br />Μες στο κόσμο,στα βαγόνια του μετρό<br />η αγάπη είναι εδώ που σ' αγαπώ..<br /><br />Μες στα δύσκολα εσύ να μου γελάς,<br />μες στα δύσκολα εσύ να με κρατάς,<br />με τον πόνο εσύ να μ' αγαπάς,<br />ο παράδεισος δε φτιάχτηκε για μα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3673996181565313246?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-25618541868412216852007-06-21T00:55:00.000+03:002007-06-21T01:13:01.993+03:00Αδιέξοδο??...<br /><br />Ισως προς το παρον ναι, να έχουμε βρει ένα αδιέξοδο... όμως εγώ θα τον γκρεμίσω και αυτόν τον τοιχο που υψώθηκε μπροστά μας..<br /><br />Μπορεί να δείχνω, άβουλη, "δυσκίνητη", και αναποφάσιστη όμως στο εχω ξαναπει οτι δεν είμαι... και στο έχω αποδείξει στο παρελθόν..<br /><br />Αυτό θα κάνω και τώρα...θα αναλάβω ο,τι χρειάζεται...έστω και σιγά σιγά εγώ θα κατέβω..<br /><br />Σου έχω πει αρκετές φορές οτι δεν κατεβαίνω για σένα, οτι θα το κάνω έτσι κι αλλιως...ίσως στην αρχη να το πιστευα, να ένιωθα οτι δε κατεβαίνω για σένα..όμως με το καιρό αυτό εξαφανίζεται απο μέσα μου...<br /><br />Υπάρχουν κάποιοι λόγοι που θέλω να το κάνω..<br />*Να ξεφύγω απο εδώ, απο το παρελθόν μου και απο κάποια άτομα<br />*Να ξεκινήσω μια καινούρια ζωή στεκοντας μόνη μου στα πόδια μου<br />*Να δοκιμαστώ και γιατί όχι να φάω τα μούτρα μου<br /><br />Εχω λόγους και για τους δυο μας..<br />*Να ξυπνάω δίπλα σου (είναι το πιο ώραιο ξύπνημα, ό,τι ώρα και να είναι)<br />*Να κοιμάμαι στην αγκαλιά σου (ποτέ δε μ'εχεις ξυπνήσει για να τραβήξεις το χέρι σου στο οποιο κοιμάμαι πάνω του για ώρες...και ειδίκα όταν γυρνάς πλευρό και μ'αγκαλιάζεις..με κανεις και ανατριχιάζω απο συγκίνηση)<br />*Να σε βλέπω πως συγκρατιέσαι και δε μου φωνάζεις οταν σε νευριάζω.<br />*Να μου φωνάζεις κι εγώ να νιώθω σαν ένα μικρό παιδί που το τσάκωσε ο γονιός του να τρώει κρυφά σοκολάτα..<br /><br />Και για πολλάαααα άλλα... που κάνουν τις μέρες μου, τις ώρες μου, τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα δίπλα σου πραγματικό παραδεισο...<br /><br />Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μας "κρατάει" τώρα... αλλα να ξέρεις οτι δε θα το αφήσω να μας νικήσει τώρα!!<br /><br />Σε καληνυχτώ... θα χωρίσουμε άλλη στιγμή...ΌΧΙ ΤΩΡΑ!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-2561854186841221685?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-17877400758680041992007-06-10T16:58:00.000+03:002007-06-10T17:00:23.139+03:00Το είχα ακούσει στο Chris λίγο πριν φύγω για το σουαρέ και είμασταν "μαλωμένοι". Το άκουσα και σήμερα, λίγο μετά που έκλεισα την πορτά όταν έφευγες απο το σπίτι....<br /><br />Πάλι μέτρησα τ΄αστέρια κι όμως κάποια λείπουνε<br />μόνο τα δικά σου χέρια δε μ΄ εγκαταλείπουνε<br />πώς μ΄αρέσουν τα μαλλιά σου στη βροχή να βρέχονται<br />τα φεγγάρια στο κορμί σου να πηγαινοέρχονται<br /><br />Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας<br />και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας<br />Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας<br />για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας<br /><br />Τα φιλιά σου στο λαιμό μου μοιάζουνε με θαύματα<br />σαν τριαντάφυλλα που ανοίγουν πριν απ΄τα χαράματα<br />στων ματιών σου το γαλάζιο έριξα τα δίχτυα μου<br />στις δικές σου παραλίες θέλω τα ξενύχτια μου<br /><br />Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας<br />και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας<br />Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας<br />για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-1787740075868004199?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-7707035727459514232007-06-07T00:04:00.001+03:002007-06-07T00:06:52.951+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rmchwgrw9JI/AAAAAAAAAM4/xipnr9wSSJU/s1600-h/untitled44.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rmchwgrw9JI/AAAAAAAAAM4/xipnr9wSSJU/s400/untitled44.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5073060622547088530" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Με φοβίζει η ελπίδα...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-770703572745951423?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-88620760761069549232007-06-04T18:01:00.000+03:002007-06-04T18:38:14.386+03:00Το εβγαλα!!!! Ναι το έβγαλα!!!! :):):):):)<br /><br />Ξέρεις κάτι? Εχθες βγήκα με κάτι φίλες μου (θα σου πω γι αυτες απο κοντα... :) ) και οταν πήγα να τις βρω ήταν μαζί μου και ο Στέλιος.. (μη θυμώσεις!!! μετά απο το μονοήμερο ήταν και γυρίσαμε μαζί γιατι η καφετέρια που πήγαν τα κορίτσια ήταν κάτω απο το σπίτι του).. Μόλις έφυγε γύρισαν και είπαν κάτι γι αυτόν και μετά η Ευγενία με ρώτησε τι έγινε με σένα τελικά για το Σαββατοκύριακο και μόλις άρχισα να μιλάω με διακόπτει η Ειρήνη και μου λεει..<br /><br />-Ρε Τασούλα, ξέρεις τι παρατηρώ.. οτι όταν μιλάς για τον Νίκο λάμπει το πρόσωπο σου...<br />-Αντε ρε συ.. αυτό μου είπαν οτι συνέβαινε για τον άλλον..<br />-Οχι!! Προχτες που μίλησες για τον άλλον, ήταν λες και μιλούσες για τον γείτονα σου..ενώ με τον Νίκο είσαι διαφορετικά..<br /><br />Πω πω.. πάλι ρομπα έχω γίνει!!! χιχι... αλλά μου αρέσει να γίνομαι γι αυτόν τον λόγο ρόμπα!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8862076076106954923?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-17993434417725008282007-06-03T05:31:00.000+03:002007-06-03T05:37:43.313+03:00Είναι ξημερώματα Κυριακής... 05:32π.μ... δε μπορώ να κοιμηθώ γιατί πονάει για άλλη μια φορά η καρδιά μου(κυριολεκτικά)..<br />Απο την άλλη με εχει πιάσει εκείνη η χαρά και η ανυπομονησία για να σε δω...<br />Φτου κι απ'την αρχή η αντίστροφη μέτρηση μέχρι να σε δω...<br />Αλλες 4 μέρες (δευτέρα-Τρίτη-Τετάρτη-Πέμπτη)<br />Την Κυριακή και τη Παρασκευή δε τις μετράω για να μου βγουν πιο λίγες οι μέρες...<br />Θα πάω να βγάλω εισητήριο..σήμερα κι όλας!!! Πριν πάω στο μονοήμερο, θα παω απο το<a href="javascript:void(0)" onclick="return false;" tabindex="7"><span></span></a> σταθμό και θα βγάλω εισητήριο...<br />Καλά να περάσεις καρδιά μου...Συγνώμη για την τρυφερότητα μου, αλλα έτσι μου βγήκε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-1799343441772500828?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-87999261020896830172007-06-02T16:37:00.000+03:002007-06-02T17:26:35.540+03:00Έχω να σε δω...σχεδον ενα μήνα...<br />Έχω να σε αγκαλιάσω...σχεδόν ένα μήνα...<br />Έχω να σε φιλήσω...σχεδόν ένα μήνα...<br /><br />και να σου πω την αλήθεια, νιώθω χαμένη..<br /><br />με τα λίγα και τα πολλά, κατάλαβα οτι φταίω μόνο εγώ τελικά...<br /><br />εγώ ΜΟΥ φταίω, εγώ ΜΑΣ φταίω...<br /><br />εγώ, εγώ και ΜΟΝΟ εγώ...<br /><br />κι ας με αφήσεις..πάλι ΕΓΩ θα φταίω γι αυτό...<br /><br />Σου μίλησα απότομα.. στο είπα, ξεσπάω στον καθένα..μάλλον είχε έρθει και η σειρά σου..<br /><br />και τι κατάφερα?<br /><br />Να κάνω μια συνενόηση άστα να πάνε...<br /><br />Να κάνω μπάχαλο τη μέρα που κλείναμε 4 μήνες<br /><br />(Ναι, εχθές κλείσαμε 4 μήνες)<br /><br />Να χαλαστώ..<br /><br />Και να ρίξω το φταίξιμο πάλι σε μένα..<br /><br />Αλλα φοβήθηκα.. την ώρα που θα έπρεπε να σε δω...φοβήθηκα το χρόνο που θα περνούσα μαζί σου... αλλα θέλω να ξέρεις οτι δύο βράδια δεν είχα κοιμηθεί απο τη χαρά μου που θα ήμασταν μαζί ένα διήμερο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8799926102089683017?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-87294877251608630132007-05-27T15:11:00.000+03:002007-05-27T15:29:07.572+03:00Μόλις χθές το βράδυ σου έλεγα οτι δεν ξέρω τι έχω..<br />Νεύρα?<br />Στεναχώρια?<br />Θλίψη?<br />και μετά απο λίγη ώρα με έκανες να καταλάβω τι έχω..<br /><br />Οργή και θυμό...!!! Ναι!! Αυτό έχω...<br /><br />Πραγματικά, θα ήθελα να είσασταν (εσύ, η Ιω...) απο μια μεριά την ώρα που βγάζω το εισητήριο για Αθήνα..που γελάνε μέχρι και τα αυτιά μου... ΜΙΑ ΦΟΡΑ μονο να με βλέπατε....<br /><br />αλλα μάλλον δε μπορείτε να το καταλάβετε... να το νιώσετε...οχι, δε μπορείτε να με νιώσετε δυστυχώς...<br /><br />δεν πήγα στην εκπαίδευση, μπας και μπορέσω και κατέβω σαββατοκύριακο.<br /><br />δε μπόρεσα να μαζέψω λεφτά για να μείνω σε κάποιο ξενοδοχείο κι όμως, αποφάσισα να έρθω έστω και για 6 ώρες να σε δω...<br /><br />Και τελευταία στιγμή μου λες "κατσε να δούμε αν θα βρεθούμε..". Δηλαδή τι περίμενες? Να φτάσω Λειβαδιά και τότε να μου πεις "Ξέρεις Αναστασία, έχω να πάω σε μια υποχρέωση"...<br /><br />Τελικά, ξέρεις τι πιστεύω? Οτι με περνάτε όλοι για ΜΑΛΑΚΑ..ναι αυτό είναι...<br /><br />Ένα μήνα τώρα δε μιλάω, δε λέω τίποτα, σε αφήνω στην ησυχία σου όπως μου ζήτησες.. Άντε λιγο ακόμα υπομονή, άντε να περάσει κι αυτή η εβδομάδα να δούμε τι θα γίνει... αντε το ένα, άντε το άλλο...και μένα με έχεις βγάλει πραγματικά έξω απο τη ζωή σου...<br /><br />Εδώ κι ένα μήνα, δεν ξέρεις τι κάνω, μπορεί βέβαια να σου αρκεί το οτι σου λέω πως είμαι καλά, αλλά μέχρι εκεί... Δεν ξέρεις πως αισθάνομαι, δεν ξέρεις αν βγαίνω ή αν κλείνομαι μέσα στο σπίτι, δεν ξέρεις αν έχω πάρει κάποιες αποφάσεις και ποιες είναι αυτές..ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ!!!!<br /><br />Σε αυτόν τον μήνα κατέβηκα στην Αθήνα 2 φορές...σύνολο...68 ώρες... και τις 2 φορές κατέβηκα ΓΙΑ ΣΕΝΑ και απο αυτές τις 68 ώρες σε είδα σύνολο τις 12 ώρες!!! Και μπήκα πολλές φορές στη διαδικασία.....τελικά μήπως δεν αξίζει να κατεβαίνω πια?? Εσύ ή κοιμάσαι ή έχεις δουλειά..η Ιω..μένει αλλού... η Βίκυ και η Αννα σιγά να μη με δουν...κι εγώ τι κάνω εκεί? Μένω μονη μου σε ένα σπίτι και γνωρίζω τον κόσμο του ιντερνετ απο το νετ καφέ της γειτονιάς.<br /><br />Ξέρω τι θα πεις..οτι δε σε καταλαβαίνω...όμως δεν είναι έτσι....καταλαβαίνω οτι δεν είσαι καλά..αλλα υπάρχω κι εγώ ρε ΓΑΜΩΤΟ...<br /><br />Θα τα πούμε...κάποτε...<br /><br />(Το blog επίτηδες το έκανα ιδιωτικό, χωρίς να μπορεί κανείς να το δει)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8729487725160863013?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-86273761661804445192007-05-26T13:45:00.001+03:002007-05-26T13:48:53.085+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RlgP9Sd6KdI/AAAAAAAAAMw/pJpj0_Oqf-E/s1600-h/1340227_8967392565_m.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RlgP9Sd6KdI/AAAAAAAAAMw/pJpj0_Oqf-E/s400/1340227_8967392565_m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068818926209214930" border="0" /></a>Σάββατο 26 Μαιου 2007 13:47μ.μ...<br /><br />....<br /><br />σε...<br /><br />25 ώρες...<br /><br />και..<br /><br />32 λεπτα...<br /><br />θα είμαι εκεί!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8627376166180444519?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-83228665194232922292007-05-25T01:45:00.000+03:002007-05-25T12:43:28.990+03:00<span style="font-weight: bold;">-Μην πας!!</span><br />-Δε γινεται Νίκο..<br /><span style="font-weight: bold;">-Γίνεται..και το ξέρεις οτι γίνεται..</span><br />-...(το ήξερα πως γινόταν να μην πάω)<br /><span style="font-weight: bold;">-Γιατί θες να φύγεις τόσο πολύ?? Καλά δεν περνάμε??Τώρα ποιος ξέρει πότε θα κατέβεις ξανά...</span><br /><span style="font-style: italic;">-Φεύγω..για να μη με μάθεις..</span><br /><span style="font-weight: bold;">-Τι μου λες τώρα ρε Αναστασία??? Είμαστε τόσες μέρες μαζί.. και..τι είναι αυτό που μου λες??</span><br /><br />Εκείνο το Σαββατοκύριακο είχαμε μια εκπαίδευση της εταιρίας κι έπρεπε να πάω..αν και δεν ήθελα. Ηθελα να είμαι μαζί σου.. όντως περνούσαμε πολύ ωραία κι ας βγάζαμε τη μέρα μας μέσα στο αυτοκίνητο πηγαίνοντας σε υπέροχα μέρη...<br /><br />Κι ας σου έκανα τη δύσκολη...στην πραγματικότητα φοβόμουν... όχι εσένα, αλλά εμένα.<br /><br />Φοβόμουν μην κάνω πίσω την τελευταία στιγμή..μη τυχόν και δε χωρίσω και φανώ αδύναμη..<br /><br />Ήταν οι πρώτες μας μέρες, κι όμως η επιμονή σου να μη φύγω ήταν μεγάλη!! Μέχρι και γάιδαρο έσκαγες... Αυτα τα "παρακαλετα" με τυράννησαν για δύο βράδια...<br /><br />Κι όταν εκείνη τη μέρα που θα έφευγα, πήρα ένα τηλέφωνο.. "Εγώ φεύγω απο εδώ...εσύ αν θες έλα στο διήμερο, ή αν θες κάτσε εκεί" με έκανε να πετάξω μέχρι το ταβάνι. Ήμουν με την παιδίσκη και με το που έκλεισα το τηλέφωνο, άρχισα να τσηρίζω, να χοροπηδάω στο κρεββάτι και να παίζουμε σαν μικρά παιδιά και οι δύο :)) (Κατα τα άλλα είμαι σοβαρό άτομο)<br /><br />Κι έτσι..είχα την ευκαιρία να σε απολαύσω και να σε μάθω..άλλες δύο μέρες!! :)<br /><br /><span style="font-style: italic;">"Φεύγω..για να μη με μάθεις.." Η αλήθεια είναι οτι φοβόμουν να αφεθώ. Δεν ήθελα να αφεθείς κι εσύ. Την απόσταση την φοβήθηκα απο την αρχή. Τη φοβάμαι και τώρα... Αυτά τα 500χλμ άλλοτε μου φαίνονται βολτούλα κι άλλοτε μου φαίνονται μια διαδρομή χωρίς τέλος.<br />Η άλλη αλήθεια είναι πως ακόμα και τώρα, ακόμα και τώρα που μου είπες οτι μ'αγαπας και οτι έχεις σιγουρευτεί γι αυτά που νιώθεις, φοβάμαι. Μη σε πληγώσω...μη πληγωθώ. Μη το μετανιώσεις.. μη νιώσεις οτι αυτοί οι 4 μήνες πήγαν χαμένοι στη ζωή σου. Μη νιώσεις κενός απο συναισθήματα. Φοβάμαι μην έρθει μια μέρα που δε θα σε πάρω τηλέφωνο να ακούσω τη φωνή σου, που δε θα πάρω το τρένο για να κατέβω να σε δω...οχι γιατί δε θα μπορώ..απλά γιατί δε θα έχω εσένα στη ζωή μου. Φοβάμαι...κι αυτός ο φόβος δε μ'αφήνει να σου δείξω το παιδί που κρύβω μέσα μου.Δε μ'αφήνει να ζήσω με απόλυτη ελευθερία μέσα σε αυτή τη σχέση..<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8322866519423292229?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-32335367182575259182007-05-19T02:03:00.000+03:002007-05-19T18:48:50.831+03:00<div style="text-align: justify;">Εχει εδώ και 25 λεπτά που παίζω το ίδιο και ίδιο κομμάτι στο winamp, το theme απο τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα... Το άκουγα εδώ και ένα χρόνο στον Ερωτικό όμως δεν ήξερα οτι ήταν αυτό...<br /><br />Σήμερα είναι μια απο τις βραδιές που είχε πέρυσι τέτοιο καιρό.. ακούω μουσική και αναπολώ... σκέφτομαι και με κρίνω...<br /><br />Είμαι η Αναστασία που σαν μικρό παιδί φώναζε τα καλοκαιρινά απογεύματα στη γειτονιά της. Που με τις 2 άλλες φίλες της (ακόμα και τώρ είναι μαζί μου) έκαναν μαγαζάκια κάτω στην πυλωτή της πολυκατοικίας της και πουλούσαν απο ειδη βιβλιοπωλείου μέχρι και πορτοκαλάδες (φρέσκες φρέσκες..στημένες απο τα χεράκια μας)..Που τον άσπρο τοίχο τον έκαναν μαύρο απο τα χτυπήματα της μπάλας πάνω του και απο πατημασιές. Που χόρευαν ό,τι χορό είχαν μάθει στο σχολείο και στις κατασκηνώσεις. Που έπαιζαν μήλα, ψείρες, λάστιχο. Που έκαναν βόλτα με το μικρό της ποδήλατο στο δρόμο της γειτονιάς χωρίς να τους νοιάζει αν έρχεται απο πίσω κανένα αμάξι. Που πηδούσαν το τοιχάκι πίσω στη πρασιά και έμπαιναν στη δίπλα πολυκατοικία. Που φοβόντουσαν το παιδί που είχε κάποια νοητική καθυστέρηση γιατί τις απειλούσε οτι θα τους χαλάσει τα παιχνίδια.<br /><br />Είμαι η Αναστασια που στο νηπιαγωγείο έπαιζε με τα αγόρια διαστημόπλοιο, γιατί τα κορίτσια δε την έπαιζαν.. Στο δημοτικό ήταν το πιο φοβιτσιάρικο, κλαψιάρικο, και ήσυχο μέσα στην τάξη. Που ήταν η μόνη μαθήτρια απο μικρότερες τάξεις που έπαιρνε το μικροφωνο κι έλεγε τα πρωινά προσευχή και συμμετείχε στη χορωδία. Είχε ερωτευτει μάλιστα και τον Γιώργο.. ένα ψηλό παιδάκι (ένας πολύ καλός της φίλος απο το νηπιαγωγείο και τη γειτονιά του παππού της) με μάγουλα και κοιλίτσα. Τα έφτιαξαν μάλιστα και στην 3η δημοτικού. Στο γυμνάσιο κόλλησε με το Θάνο. Παρέμεινε το ίδιο ντροπαλό κορίτσι. Στα 13 της όταν της ήρθε περίοδος δεν ήξερε τι ήταν αυτό και δε την ένοιαζε και να μάθει. Στα λευκώματα έλεγε οτι θέλει να παντρευτεί στα 23 της και να κάνει 2 παιδιά. Στην 3η γυμνασίου τα έφτιαξε με τον Θάνο..για...5 μέρες... Στο λύκειο ήταν "αλλού πατώ, αλλού βρίσκομαι"... Στη δευτέρα λυκείου, έχοντας μια σχέση με 20 χρόνια μεγαλύτερό της, αποτυγχάνει στις εξετάσεις και μένει μεταξεταστέα, όχι γιατί δε διάβασε..αλλα δεν ήταν καλά λόγω του πατέρα της. Εγκαταλείπει τις φίλες της γιατί την κοιτούσαν με οίκτο (ορφανή γαρ...). Στην τρίτη λυκείου αποτυγχάνει στις πανελλαδικές, δεν περνάει πουθενά και τα όνειρα της...χάνονται σιγά σιγα..Μετά ΙΕΚ λογιστική, και άλλη μια προσπάθεια για πανελλαδικές. Φίλες αρκετές... Και μετά απο δύο χρόνια ΙΕΚ παιδαγωγική.. Κι άλλες φίλες...<br /><br />Είμαι η Αναστασια που ενώ είχε σχέση (ναι..με εκείνον τον 20 χρόνια μεγαλύτερο της), ερωτεύτηκε παράφορα τον Νίκο (2,5 χρόνια αργότερα)... Που τόλμησε πράγματα μαζί του... Ένιωσε τα όνειρα της να ξαναγεννιούνται. Άρχισε να νιώθει δυνατή κι ελεύθερη... Του δόθηκε για πρώτη φορά.. Το κορμί της ήθελε να δοθεί μόνο σε αυτόν. Ο άλλος, ο μεγάλος.. πιο πολύ φίλος έγινε παρά σύντροφος. Χάνει τον Νίκο, πάνω που ήταν στα πολύ καλά τους.. Ο λόγος..άγνωστος... Πόνεσε κι έκλαψε αρκετά γι αυτόν. όμως η ζωή έχει τα στραβά της έχει και τα καλά της... Βρήκε τον άλλον Νίκο..στην αρχή ίσως να τον έβλεπε σαν σανίδα σωτηρίας, όμως ήταν κάτι παραπάνω... Έγινε γρήγορα ο άνθρωπος της, ο κολλητός της, ο αδερφός της... Τώρα είναι όλο της το είναι...Πονάει μαζί του..Χαίρεται μαζί του..Μοιράζεται μαζί του...<br /><br />Είμαι η Αναστασια που έχει αρχίσει να ξαναονειρεύεται...που πιστεύει οτι δε σταματάει η ζωη΄...<br /><br />Είμαι η Αναστασία που έχασε μικρή (μόλις 15) τον πατέρα της, πιο πριν έχασε παππού και θείο (3 άτομα που λάτρευε σε αυτή τη ζωή). Κόλλησε σχεδόν στη μητέρα της, χωρίς όμως να γίνει "το παιδί της μαμάς". Ιδιαίτερη σχέση... με αρκετή δόση ελευθερίας, χωρίς όμως υπερβολές. Αναγκάστηκε να ωριμάσει γρήγορα...<br /><br />Είμαι η Αναστασία που στα 21 της, θέλει να κάνει γρήγορα οικογένεια. Να κάνει 2-3 παιδιά και να τα μεγαλώσει όπως ονειρευόταν απο μικρή...Με πολύ αγάπη και με μία ισορροπημένη οικογενειακή ζωή..<br /><br />Είμαι η Αναστασία που τον τελευταίο καιρό διώχνει άτομα απο δίπλα της. Κάνει ένα ξεκαθάρισμα. Ίσως να διώχνει και λάθος άτομα..αυτό θα το δείξει ο καιρός... Φίλες, φίλοι, γνωστές και γνωστοί γίνονται παρελθόν..ίσως γιατί δεν ταιριάζουν στα καινούρια της όνειρα. Ισως γιατί με τον τρόπο τους την εμποδίζουν να τα πραγματοποιήσει..<br /><br />Είμαι η Αναστασία που λατρεύει τις εκδρομές, τη μουσική, τη ζωγραφική, το διάβασμα.. Και τώρα τελευταία το ποδήλατο κι αυτό χάρη σε δύο άτομα (το ένα δυστυχώς δε ζει πλέον). Δύο άτομα που την έκαναν μέσα σε 2 μήνες να νιώσει τόσα πολλά συναισθήματα, όσα δεν ζει σε έναν χρόνο.<br /><br />Είμαι η Αναστασία που περιμένει να δει τι θα της φέρει το φετινό καλοκαίρι...το περσινό έλεγε οτι ήταν το καλύτερο της ζωής της..το φετινό άραγε, πως θα την βρει? Θα είναι αγκαλιά με αυτόν που αγαπάει? Η θα κοιτάει τον ουρανό με τα άστρα μόνη της??<br /><br />Είμαι η Αναστασία που πονάει γιατί ο Νίκος της πονάει και δεν είναι δίπλα του. Που θέλει να του μιλήσει και ο πόνος δε τους αφήνει χρόνο. Που σήμερα έβγαλε εισητήριο για αύριο κι επιστροφή, με προορισμό την αγκαλιά του, όμως το ακύρωσε γιατι δεν τον βρήκε να του το πει.<br /><br /><span style="font-style: italic;">Συγνώμη καρδιά μου που είμαι μακρυά σου..θέλω τόσα πολλα να σου πω, όμως νιώθω οτι δε θα στα πω ποτέ... </span><br /><br />Είμαι η Αναστασία που δε φοβάται πλέον στο σκοτάδι. Που δε φοβάται να τα δώσει όλα σε έναν έρωτα κι ας πληγωθει στο τέλος. Που τα όνειρά της είναι μεγαλύτερα απο αυτά που μπορεί να πραγματοποιήσει. Που χαμογελάει ακόμα κι αν πονάει, μόνο και μόνο για να μη τη λυπηθούν οι άλλοι. Που σφίγγει τα δόντια της και βάζει τις φωνές σε όποιον της βάζει εμπόδια στο δρόμο της. Που θέλει πολλά...<br /><br />Είμαι η Αναστασία που τον τελευταίο καιρό, τον περνάω μόνη μου.<br /><br /></div>Είμαι η Αναστασία που και αυτό το βράδυ...είμαι μόνη μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-3233536718257525918?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-91880866562327867762007-05-18T16:47:00.001+03:002007-05-18T16:47:43.375+03:00Είμαι δίπλα σου , χωρίς να είμαι..<br />Πονάω όταν πονάς...<br />Χαίρομαι όταν γελάς..<br />Λυπάμαι όταν στεναχωριέσαι..<br />Μα , θυμώνω , που είμαι μακρυά σου<br />kαι δεν μπορώ απο κοντά να δώ τα μάτια σου,<br />αυτά ίσως όταν συναντηθούν δεν λογαριάσουν την λογική,<br />που την φωνή μπλοκάρει...<br />Κλείσε μου ένα ραντεβού<br />θέλουν τα μάτια μου να συναντήσουν τα δικά σου..<br />και μην μιλάς...<br />σσσσσ.......<br />Είναι δική τους η στιγμή , μην τη χαλάς...<br />Σιωπή....<br />----------------------------------------------------------------<br />ΣΕ ΘΕΛΩ...<br />- Κι εγώ..<br />----- ΜΕΙΝΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ..<br />- Για λίγο μόνο..<br />----- ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ...<br />----- ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑΣ?<br />- Φίλησε με..μωρο μου!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-9188086656232786776?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-83544660666863472432007-05-17T13:53:00.000+03:002007-05-17T13:54:48.975+03:00Βαδίζω μεσ΄τα μάτια σου<br />δικές μας διαδρομές<br />αφήνομαι στα χάδια σου<br />κι εσύ γλυκά με καις<br />και λέξεις δεν χρειάζονται<br />τι νιώθω να σου πω<br />τα χρόνια όμως βιάζονται<br />κι εγώ σε θέλω εδώ<br /><br />Θέλω μαζί σου όλα να τα ζήσω<br />όπου ζητήσεις εσύ θα σ΄ακολουθήσω<br />πάρε με αγκαλιά δεν υπάρχει το μετά<br />τώρα δωσ΄μου μια στιγμή να χωρέσει μια ζωή<br />είσαι όλη μου η ζωή<br /><br />Χορεύω μεσ΄τα χέρια σου αόρατο χορό<br />κι εσύ σκορπάς στ΄αστέρια σου<br />στο σώμα το γυμνό<br />και λέξεις δεν χρειάζονται<br />τι νιώθω να σου πω<br />τα χρόνια όμως βιάζονται<br />κι εγώ σε θέλω εδώ<br /><br />Θέλω μαζί σου όλα να τα ζήσω<br />όπου ζητήσεις εσύ θα σ΄ακολουθήσω<br />πάρε με αγκαλιά δεν υπάρχει το μετά<br />τώρα δωσ΄μου μια στιγμή να χωρέσει μια ζωή<br />είσαι όλη μου η ζωή<br /><br />Χορεύω μεσ΄τα χέρια σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8354466066686347243?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-86557036214440620462007-05-17T00:38:00.001+03:002007-05-17T02:49:44.776+03:00Ερχονται μερικές μέρες και νύχτες που είναι δύσκολες για μένα. Γιατί εισαι μακρυά. Είμαστε μακρύα. Κλαίω... μετανιώνω για την αποφάση μου, να είμαι με έναν ανθρωπο που μας χωρίζουν τόσα χιλιόμετρα... Είναι νύχτες σα τη σημερινή που μου λες βιαστικά "καληνύχτα" είτε γιατί δεν είσαι καλά, είτε γιατί είσαι κουρασμένος. Κι εγω δε μπορώ να κάνω αλλιώς παρα να σε καταλάβω και να σου δώσω χρόνο. Είναι κάποιες ώρες που θέλω να σου σπασω το κεφάλι γιατι έτυχε να με γράψεις... όπως τώρα που κατέβηκα στην Αθήνα. Όμως πάντα μετά απο αυτές τις εκρήξεις θυμού και στεναχώριας, κλείνω τα μάτια και βλέπω μόνο ωραία πράγματα...το πρόσωπο σου, τα μάτια σου όταν γελάς, τη φωνή σου όταν με πειράζεις με τα αστεία σου, το αυτοκίνητο όταν έρχεσαι να με πάρεις (και σε βλέπω πρώτη φορά μετά απο καιρο), τις εκδρομές μας. Και στα αυτιά μου αυτές τις μέρες για να μην ξεσπάσω πουθενά ακούω μόνο εκείνες τις δύο λέξεις που μου είπες προχτες.. και τις είπες πρώτη φορά με τόση γλύκα που δακρύζω και μόνο στην αναπόληση τους.."Μου έλειψες", "Σ'αγαπω" και μετά εκείνο το βλέμα της επιβεβαίωσης που μ'εκανε να νιώσω οτι πλέον το "Σ'αγαπώ" σημαίνει όντως "σ'αγαπώ" κι όχι "Σε εκτιμώ" όπως λέγαμε στις αρχές...<br /><br />Ετσι λοιπόν, σήμερα είδα κάπου ένα κείμενο, που ένιωσα να με εκφράζει και ήταν το κείμενο, που έδιωξε τα σημερινά μου σύννεφα...<br /><br /><br /><br />"Αυτός είσαι ψυχούλα μου...<br /><br />Με κάνεις να νιώθω ζωντανή...<br />να χαμογελώ κάθε στιγμή που σε σκέφτομαι...<br />δηλαδή όλη την ημέρα...<br />να χαμογελώ ακόμη περισσότερο όταν διαβάζω μήνυμα σου...<br />να χαμογελώ καθώς πέφτω για ύπνο με τη σκέψη σου...<br />και να ξυπνώ με αυτή πάλι χαμογελώντας...<br />να κοκκινίζω στην ιδέα ότι όλοι αντιλαμβάνονται την κατάσταση μου..<br />κι όμως να μη δίνω σημασία...<br />ίσα ίσα να το απολαμβάνω και να τους αφήνω να κλέψουν λίγη από την ευτυχία μου...<br />λίγο από το γέλιο μου...<br />γιατί έτσι με κάνεις να νιώθω...<br />ευτυχισμένη... ερωτευμένη... γεμάτη... δυνατή...<br />Μπορεί να έχει περάσει ελάχιστος χρόνος...<br />μπορεί να φοβάμαι το μέλλον...<br />μπορεί να φοβάμαι πολλά...<br />όμως είμαι σίγουρη για ένα...<br />ότι νιώθουμε τόσο όμορφα, τόσο δυνατά, τόσο ζωντανοί που πρέπει να<br />ευχαριστούμε τη ζωή και το Θεό που μας έκαναν αυτό το πολύτιμο δώρο...<br /><br /><div style="text-align: left;">γιατί για μένα είσαι ένα πολύτιμο δώρο..."</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-8655703621444062046?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-2444287419022631322007-05-12T18:27:00.000+03:002007-05-12T18:29:32.721+03:00Πολλές φορές αισθάνομαι πως η καρδιά μου θα σταματήσει να χτυπά, τα πόδια μου δεν θα μπορούν να με κρατήσουν, τα μάτια μου θα βαρύνουν και θα κλείσουν. Για πάντα.<br /><br />Πολλές φορές αγαπάς κάποιον τόσο πολύ που νομίζεις πως θα πεθάνεις. Κάποιες φορές σου λείπει κάποιος τόσο πολύ που λες "δεν αντέχω άλλο, θα πεθάνω΄΄. Κάποιες φορές φοβάσαι και ανησυχείς για κάποιον που είναι μακριά σου και που αγαπάς τόσο πολύ που χρειάζονται εκατομμύρια καρδιές για να χωρέσουν αυτήν την αγάπη, που νομίζεις ότι η ζωή για ΄σένα δεν έχει πια νόημα. Πως το να ζεις μακριά του και το να μη ζεις είναι ακριβώς το ίδιο. Απλά δεν αντέχεις, πονάς. Πονάς και ο πόνος είναι αβάσταχτος. Και το μόνο φάρμακο είναι το να τον δεις, να τον αγγίξεις, να δεις τα μάτια του, το χαμόγελο του, να χαθείς στην αγκαλιά του, να νιώσεις τα απαλά χέρια του να περιτριγυρίζουν το κορμί σου και να μην σ? αφήνουν. Να μεθύσεις απ΄ τα φιλιά του τόσο που ν΄ ανοίγεις τα μάτια σου μόνο για να δεις τα δικά του. Να ακούσεις τη φωνή του, να μυρίσεις τ΄ άρωμα του κορμιού του και να κρατήσεις αυτή τη μυρωδιά σαν φυλαχτό. Να είσαι κοντά του, δίπλα του, να ξέρεις ότι είστε μαζί.<br /><br />Τότε μόνο σταματάει ο κόσμος να γυρίζει γύρω σου. Είσαι σε έναν άλλον κόσμο, στον κόσμο των ερωτευμένων. Κι εκεί δεν φοβάσαι, δεν ανησυχείς, δεν πονάς, γιατί είσαι μαζί του. Και όταν είσαι μαζί του ό,τι κι αν συμβεί δεν σε νοιάζει... γιατί ξέρεις πως είσαι δίπλα του. Τον κρατάς απ΄ το χέρι, τον έχεις αγκαλιά και ξέρεις πως με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο όλα θα πάνε κατ΄ ευχήν.<br /><br />Δεν ξέρω πως αλλά το ξέρεις...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-244428741902263132?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-63238736949787732682007-05-09T10:51:00.001+03:002007-05-15T16:53:36.590+03:00Η αγάπη είναι περίεργη μπορεί να σε κάνει να λιώνεις από πόθο...<br />και την ίδια στιγμή να τρέμεις από θυμό.. ζήλια και φθόνο. Δεν γνωρίζει σύνορα δεν καταλαβαίνει από πρέπει και δεν πρέπει... μπορεί να κάνει τα αδύνατα δυνατά... φέρνει τα πάνω κάτω και υπόσχεται πολλά... μα λίγες κρατάει.<br />Μας τρέφει με όνειρα τα οποία λίγες φορές πραγματοποιεί... αυτό είναι η αγάπη...! είναι τόσο εύκολο στο στόμα να την πούμε μα τόσο δύσκολο στο κόσμο να τη βρούμε...<br />Και εγώ την βρήκα σε εσένα...<br /><br />Ποτέ στη ζωή μου, δεν είχα φαναστεί ότι θα μπορούσα να αγαπήσω τόσο πολύ έναν άνθρωπο. Δεν ήταν η πρώτη ματιά, αλλά ένα εκατομμύριο μικρές λεπτομέρειες, που έκαναν το κάθε δευτερόλεπτο μαζί σου ξεχωριστό.<br />Πολλές φορές γελάσαμε, κλάψαμε, θυμώσαμε, αλλάξαμε... Με αποτέλεσμα η σχέση μας να γίνεται ολό και πιο δυνατή.. και δεν ήταν κάτι το συνηθισμένο αλλά κάτι το διαφορετικό, κάτι το αλλιώτικο. Σου πρόσφερα απλόχερα την αγάπη μου, μοιράστηκαμε τις σκέψεις μας και τα προβλήματα μας και δε δίστασαμε να εκφράσουμε τα συναισθήματα μας.<br />Εσύ, τους έδωσες αξία και μου έδειξες πόσο ωραία μπορεί να είναι η ζωή. Περάσαμε από πολλές δοκιμασίες και στεναχώριες όμως η αγάπη μας αντέχει! Μαζί σου έμαθα να εκτιμώ αυτό που έχω. Τώρα πια.. μια αγκαλιά κι ένα χαμόγελο σου, είναι αρκετά να με κάνουν να νιώσω υπέροχα και μοναδικά!<br />Σ'αγαπάω σπασικλάκι μου.....<br />εγώ...<br />μόνο...<br />τόσο...<br />όσο...<br />κανείς...<br />άλλος...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-6323873694978773268?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-26249220643090604602007-05-07T16:57:00.000+03:002007-05-12T18:19:45.520+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RkXaxlXZfVI/AAAAAAAAAMo/fnbuKDPEt34/s1600-h/Inoi_man621201%2B202a.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RkXaxlXZfVI/AAAAAAAAAMo/fnbuKDPEt34/s320/Inoi_man621201%2B202a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5063693901426687314" border="0" /></a><br /><br />Τον Νίκο τον είδα για πρώτη φορά (απο μακρυά) σε μια μεγάλη εκπαίδευση της εταιρίας στην οποία είμαστε. Άκουσα για ένα μεγάλο του κατόρθωμα που πέτυχε και τον θαύμασα... Κατάλαβα οτι έχει δύναμη και θάρρος..Ήθελα να τον γνωρίσω κι απο κοντά..<br /><br />Ένα μήνα, σχεδόν, μετά μέσα σε μια σελίδα που είμαι γραμμένη, με βρήκε και μου μίλησε εκείνος. "Γεια σου..είμαι ο τάδε..." χάρηκα πάρα πολύ όταν κατάλαβα ποιος ήταν...<br /><br />Η χαρά μου είχε κρατήσει για λίγο.. μέσα απο κάποιους διαλόγους μας μου έδωσε την εντύπωση ενός δύστροπου ανθρώπου.. μυστήριου, περίεργου..ιδιότροπου...<br /><br />Δε μιλούσαμε και πολύ...Αραιά και που...<br /><br />Ωσπου κάποια μέρα στο msn άρχισε να μου μιλάει πολύ. Ακαταπαυστα... Πετούσε βλακείες κι έπαιζε με τα emoticons. Νόμιζα οτι είχε πιει..οτι τα είχε χάσει. Άρχισε να μου πετάει κάποιες σπόντες...και την άλλη μέρα..και την επόμενη...<br /><br />Μέσα απο σοβαρά αστεία άρχισα να τον "πλησιάζω" όλο και πιο πολύ. Ανυπομονούσα για την πρώτη μας συνάντηση. Ωσπου..δεν άργησε και να έρθει....<br /><br />31/1/07 Σταθμός Οινόης..<br />Οποιος με έβλεπε εκείνη τη στιγμή, θα καταλάβαινε οτι η αμηχανία μου ήταν μεγάλη. Μπηκαμε στο αυτοκίνητο κι εγώ ήμουν σαν ένα άγαλμα..Απαντουσα σχεδον μονολεκτικα. Με φωνή που ίσα έβγαινε απο τις χορδές μου.<br /><br />Πήγαμε πάνω στην Βαρυμπόμπη σε ένα μέρος που βλέπεις όλο το λεκανοπέδιο. Ηταν μαγεία!!<br /><br />Εννοείται οτι όσο περνούσε η ώρα τόσο εγώ χαλάρωνα...και αφηνόμουν στην αγκαλιά του και στα κάποια πρώτα χάδια του...<br /><br />......<br />....<br />..<br />.<br /><br />3 μήνες μετά...αφήνομαι με κλειστα τα μάτια σε οτιδήποτε... τον λατρεύω και είναι ό,τι πιο όμορφο μου έφερε η ζωή την καινούρια χρονιά!!<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RkXaD1XZfUI/AAAAAAAAAMg/rGoq2Gu6v0g/s1600-h/131816177_de3867ba3a.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/RkXaD1XZfUI/AAAAAAAAAMg/rGoq2Gu6v0g/s400/131816177_de3867ba3a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5063693115447672130" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-2624922064309060460?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2931468745168097981.post-26456213444489551922007-05-06T17:08:00.000+03:002007-05-06T17:12:08.377+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rj3iMFXZfTI/AAAAAAAAAMY/y8MRvJrIgQw/s1600-h/ll.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_F_sl-Hbr0lg/Rj3iMFXZfTI/AAAAAAAAAMY/y8MRvJrIgQw/s400/ll.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061450253460929842" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2931468745168097981-2645621344448955192?l=liveinyourheart.blogspot.com' alt='' /></div>silent_tearshttp://www.blogger.com/profile/09885555271567812948noreply@blogger.com0