Μίνι blogική χρυσή ευκαιρία...

Ζητάω να μου προτείνετε...
1)Αισθητικό (Για αποτρίχωση είτε με laser είτε την κλασσική κι επώδυνη μέθοδο του κεριού)
2)Κομμωτή-τρια (που να βάζει τρέσες στα μαλλιά)
3)Ψυχολόγο (κατα προτίμηση γυναίκα και όχι πολύ μεγάλη σε ηλικία)
4)Ράφτρια (Για να πηγαίνω τα παντελόνια μου για κόντεμα..... Υ.Γ Α ρε μάνα...όλο τον πλούτο, αλλού βρήκες να μου τον δώσεις...δε μου το έδωσες σε ύψος!!)

Παρακαλείσθε, όσοι βοηθήσετε στην έρευνα μου, να μου λέτε και πάνω κάτω τιμές καθώς επίσης να φροντίσετε να είναι στα βόρεια προάστια.. (ακόμα δε μπορώ να κινηθώ σε όλο το λεκανοπέδιο.... )

Ευχαριστώ πολύ!!!

Μου λένε πολλές φορές οτι είμαι προλητπική....Ε ναι λοιπόν είμαι!!!

Απο την πρώτη στιγμή που μπήκαμε σε αυτό το σπίτι...όλα μας πάνε στραβά..Λίγο άρχισαν να στρώνουν τον τελευταίο μήνα...αλλα δε μου έφτανε μόνο αυτό..Ήθελα να είμαστε καλά σε όλους τους τομείς...Γι αυτό λοιπόν κι εμείς....πέρνουμε τις βαλίτσες μας και σας χαιρετάμε (*Για σένα το λέω αυτό παππού)

Βρήκαμε καινούριο σπιτάκι...μεγαλύτερο, ομορφότερο....

με 2 μπάνια... Αμεεεε...γιατί να κάθομαι και να πιέζομαι για το πότε θα τελειώσω το μπανάκι μου (με τα αιθέρια έλαια) και να έχω απο έξω τον Ν, να μου λέει "Αντε τελειώνεις...?"

με 2 υπνοδωμάτια....το ένα θα το κάνουμε γραφείο....όχι που θα κάτσω να στριμώξω (όπως τώρα) σε ένα σαλόνι, καναπέ και γραφείο μαζί....

με μια ΓΑ-ΜΑ-ΤΗ κουζίνα...που έχει πολλά και λειτουργικά ντουλάπια....όχι σαν και αυτά που στριμωχνα τα μπισκοτάκια μου στα γωνιακά ντουλάπια και δυσκολευόμουν σε ώρες υπογλυκαιμίας να τα βγάλω....

βεράντα (καλά μη φανταστείτε και υπερβολικα μεγάλη) με μία μεγαααααλη ζαρντινιέρα για να βάλω λουλουδάκια που μου αρέσουν...και βλέπεις σχεδόν όλη την Αθήνα...!!
όχι σαν τώρα που απο τη μία πλευρά είναι ακόμα με τσιμέντο (σα να ζώ σε παλιές αυλές δεκαετίας του 60 ακόμα με τα χαμόσπιτα, και απο την άλλη δε μπορείς να βγεις γιατί έχει φασαρία) και βλέπεις σχεδόν όλη την Αθήνα...!!

Με ένα σαλόνι, που χωρίζεται απο την κουζίνα με πάσο...είναι μακρόστενο, χωράει τον υπέροχο (για μένα) καναπέ που *"κλείσαμε" εχθές στις 10 το βράδυ...τζάκι (για ρομαντικά βραδάκια)

Με κλειστό γκαράζ για να μη μας παραβιάζουν το αυτοκινητάκι μας, (όπως έγινε πριν 2 βδομάδες), αλλα και να βάζουμε τα ποδήλατά μας.

Η πολυκατοικία έχει ασανσέρ (ευτυχώς γιατί δε θα άντεχα άλλο ανεβοκατέβασμα και φόρτωμα στις σκάλες σα το γαιδούρι για να ανεβάσω τα ψώνια)

Με μεγάλη είσοδο και διακοσμημένο κηπάριο...και δεν εννοώ τα μηχανάκια του Παύλου...

Πετάω στον 7ο ουρανό....ή μάλλον καλυτερα ...στον 6ο όροφο!!!!

Αντε επιτέλους...μπας και φύγει αυτή η γρουσουζιά που μας έπιασε με το που μπήκαμε σε αυτο που είμαστε τώρα...

Θα ήθελα να ευχαριστήσω...
Την μούχλα, που εμφανίστηκε σε αυτό το σπίτι(αν και το αέριζα κάθε μέρα απο το πρωί μέχρι το μεσημέρι) και μας έκανε να πάρουμε την απόφαση για να φύγουμε...
*Τον παππού(νοικάρης), που κατάντησε κουραστικός και σπαστικός....
Τη μαμά μου, που δε μου μιλάει εδώ και μιάμιση βδόμαδα κι έτσι μου έδωσε αφορμή να κάτσω, να ψάξω σπίτι και δουλειά...και να κάνω την επόμενη βδομάδα την μετακόμιση
Τις εταιρίες που έχουν βαφές για τους τοίχους γιατί μου δίνουν την ευκαιρία να δημιουργήσω στο καινούριο σπίτι (το παλιό το έχει επιμεληθεί ο Ν)
*Τον τύπο που μας άνοιξε εχθές το βράδυ το μαγαζί στις 10 η ώρα (για μια ερώτηση μπήκαμε, με καναπέ βγήκαμε)

Αναμείνατε φώτος απο παλιό και νέο σπίτι λίαν συντόμως...

Τη θλίψη απ' τα μάτια μου να πάρεις
και να τη ρίξεις στου πελάγου το βυθό
κι αν τύχει μες σ'ανέμους να χαθώ
μη μ'αρνηθείς, μη μ'αποπάρεις

Το πιο ακριβό σου χάδι να μου δώσεις
κι αν η λαχτάρα σου κουρσέψει το κορμί
αιτία, πρόφαση να γίνει κι αφορμή
ποτέ μη μ'αρνηθείς, μη με προδώσεις

Σύννεφα του γυαλού θε ν'αρματώσω
θα'μαι στο πλάι σου και ας ματώσω
Σύννεφα του γυαλού θε ν'αρματώσω
θα'μαι στο πλάι σου και ας ματώσω
θα'μαι στο πλάι σου.....

Την πιο βαθιά ανάσα μου να νιώσεις
σαν άρωμα φερμένο απ'τη βροχή
κι αν γίνει τ΄όνειρο ταξίδι και ευχή
που αγάπησες πολύ, μη μετανιώσεις

Ό,τι αγαπώ... είναι η ζωή που χουμε ζήσει μαζί...
και ας μην θυμάσαι τώρα τίποτα εσύ
Δε θα ξεχάσω εγώ...
Ότι ζητώ... είναι κρυμμένο σε ότι πήρες μαζί...
Μα όσα παράτησες κοντά μου εσύ
δε θα πειράξω εγώ...

Και θα μαι εδώ
μ' ένα παράπονο που πάει μακριά
και κουβαλάει την δική μου σκιά
μες στον δικό σου βυθό
Και θα μαι εδώ
γεμάτος όνειρα, γεμάτος φιλιά
να περιμένω μια δική σου αγκαλιά
για λίγο να αναστηθώ
μες στον δικό σου βυθό...

Ότι μισώ... είναι όσα αφήσαμε στην μέση μαζί...
Αυτά που έσβησες απότομα εσύ
και τα προσέχω εγώ...
Ότι κοιτώ θυμίζει όσα έχουμε κάνει μαζί
και άλλα τόσα που θα κάνεις εσύ

χωρίς να μάθω εγώ...