Μου λένε πολλές φορές οτι είμαι προλητπική....Ε ναι λοιπόν είμαι!!!

Απο την πρώτη στιγμή που μπήκαμε σε αυτό το σπίτι...όλα μας πάνε στραβά..Λίγο άρχισαν να στρώνουν τον τελευταίο μήνα...αλλα δε μου έφτανε μόνο αυτό..Ήθελα να είμαστε καλά σε όλους τους τομείς...Γι αυτό λοιπόν κι εμείς....πέρνουμε τις βαλίτσες μας και σας χαιρετάμε (*Για σένα το λέω αυτό παππού)

Βρήκαμε καινούριο σπιτάκι...μεγαλύτερο, ομορφότερο....

με 2 μπάνια... Αμεεεε...γιατί να κάθομαι και να πιέζομαι για το πότε θα τελειώσω το μπανάκι μου (με τα αιθέρια έλαια) και να έχω απο έξω τον Ν, να μου λέει "Αντε τελειώνεις...?"

με 2 υπνοδωμάτια....το ένα θα το κάνουμε γραφείο....όχι που θα κάτσω να στριμώξω (όπως τώρα) σε ένα σαλόνι, καναπέ και γραφείο μαζί....

με μια ΓΑ-ΜΑ-ΤΗ κουζίνα...που έχει πολλά και λειτουργικά ντουλάπια....όχι σαν και αυτά που στριμωχνα τα μπισκοτάκια μου στα γωνιακά ντουλάπια και δυσκολευόμουν σε ώρες υπογλυκαιμίας να τα βγάλω....

βεράντα (καλά μη φανταστείτε και υπερβολικα μεγάλη) με μία μεγαααααλη ζαρντινιέρα για να βάλω λουλουδάκια που μου αρέσουν...και βλέπεις σχεδόν όλη την Αθήνα...!!
όχι σαν τώρα που απο τη μία πλευρά είναι ακόμα με τσιμέντο (σα να ζώ σε παλιές αυλές δεκαετίας του 60 ακόμα με τα χαμόσπιτα, και απο την άλλη δε μπορείς να βγεις γιατί έχει φασαρία) και βλέπεις σχεδόν όλη την Αθήνα...!!

Με ένα σαλόνι, που χωρίζεται απο την κουζίνα με πάσο...είναι μακρόστενο, χωράει τον υπέροχο (για μένα) καναπέ που *"κλείσαμε" εχθές στις 10 το βράδυ...τζάκι (για ρομαντικά βραδάκια)

Με κλειστό γκαράζ για να μη μας παραβιάζουν το αυτοκινητάκι μας, (όπως έγινε πριν 2 βδομάδες), αλλα και να βάζουμε τα ποδήλατά μας.

Η πολυκατοικία έχει ασανσέρ (ευτυχώς γιατί δε θα άντεχα άλλο ανεβοκατέβασμα και φόρτωμα στις σκάλες σα το γαιδούρι για να ανεβάσω τα ψώνια)

Με μεγάλη είσοδο και διακοσμημένο κηπάριο...και δεν εννοώ τα μηχανάκια του Παύλου...

Πετάω στον 7ο ουρανό....ή μάλλον καλυτερα ...στον 6ο όροφο!!!!

Αντε επιτέλους...μπας και φύγει αυτή η γρουσουζιά που μας έπιασε με το που μπήκαμε σε αυτο που είμαστε τώρα...

Θα ήθελα να ευχαριστήσω...
Την μούχλα, που εμφανίστηκε σε αυτό το σπίτι(αν και το αέριζα κάθε μέρα απο το πρωί μέχρι το μεσημέρι) και μας έκανε να πάρουμε την απόφαση για να φύγουμε...
*Τον παππού(νοικάρης), που κατάντησε κουραστικός και σπαστικός....
Τη μαμά μου, που δε μου μιλάει εδώ και μιάμιση βδόμαδα κι έτσι μου έδωσε αφορμή να κάτσω, να ψάξω σπίτι και δουλειά...και να κάνω την επόμενη βδομάδα την μετακόμιση
Τις εταιρίες που έχουν βαφές για τους τοίχους γιατί μου δίνουν την ευκαιρία να δημιουργήσω στο καινούριο σπίτι (το παλιό το έχει επιμεληθεί ο Ν)
*Τον τύπο που μας άνοιξε εχθές το βράδυ το μαγαζί στις 10 η ώρα (για μια ερώτηση μπήκαμε, με καναπέ βγήκαμε)

Αναμείνατε φώτος απο παλιό και νέο σπίτι λίαν συντόμως...