Το είχα ακούσει στο Chris λίγο πριν φύγω για το σουαρέ και είμασταν "μαλωμένοι". Το άκουσα και σήμερα, λίγο μετά που έκλεισα την πορτά όταν έφευγες απο το σπίτι....
Πάλι μέτρησα τ΄αστέρια κι όμως κάποια λείπουνε
μόνο τα δικά σου χέρια δε μ΄ εγκαταλείπουνε
πώς μ΄αρέσουν τα μαλλιά σου στη βροχή να βρέχονται
τα φεγγάρια στο κορμί σου να πηγαινοέρχονται
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας
Τα φιλιά σου στο λαιμό μου μοιάζουνε με θαύματα
σαν τριαντάφυλλα που ανοίγουν πριν απ΄τα χαράματα
στων ματιών σου το γαλάζιο έριξα τα δίχτυα μου
στις δικές σου παραλίες θέλω τα ξενύχτια μου
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας
Κυριακή 10 Ιουνίου 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

1 σχόλιο:
Καλημέρα, τι όμορφα να διαβάζεις κάτι τόσο ρομαντικό κι αγαπησιάρικο πρωι πρωι...ευχαριστω!
Δημοσίευση σχολίου