Η αγάπη είναι περίεργη μπορεί να σε κάνει να λιώνεις από πόθο...
και την ίδια στιγμή να τρέμεις από θυμό.. ζήλια και φθόνο. Δεν γνωρίζει σύνορα δεν καταλαβαίνει από πρέπει και δεν πρέπει... μπορεί να κάνει τα αδύνατα δυνατά... φέρνει τα πάνω κάτω και υπόσχεται πολλά... μα λίγες κρατάει.
Μας τρέφει με όνειρα τα οποία λίγες φορές πραγματοποιεί... αυτό είναι η αγάπη...! είναι τόσο εύκολο στο στόμα να την πούμε μα τόσο δύσκολο στο κόσμο να τη βρούμε...
Και εγώ την βρήκα σε εσένα...

Ποτέ στη ζωή μου, δεν είχα φαναστεί ότι θα μπορούσα να αγαπήσω τόσο πολύ έναν άνθρωπο. Δεν ήταν η πρώτη ματιά, αλλά ένα εκατομμύριο μικρές λεπτομέρειες, που έκαναν το κάθε δευτερόλεπτο μαζί σου ξεχωριστό.
Πολλές φορές γελάσαμε, κλάψαμε, θυμώσαμε, αλλάξαμε... Με αποτέλεσμα η σχέση μας να γίνεται ολό και πιο δυνατή.. και δεν ήταν κάτι το συνηθισμένο αλλά κάτι το διαφορετικό, κάτι το αλλιώτικο. Σου πρόσφερα απλόχερα την αγάπη μου, μοιράστηκαμε τις σκέψεις μας και τα προβλήματα μας και δε δίστασαμε να εκφράσουμε τα συναισθήματα μας.
Εσύ, τους έδωσες αξία και μου έδειξες πόσο ωραία μπορεί να είναι η ζωή. Περάσαμε από πολλές δοκιμασίες και στεναχώριες όμως η αγάπη μας αντέχει! Μαζί σου έμαθα να εκτιμώ αυτό που έχω. Τώρα πια.. μια αγκαλιά κι ένα χαμόγελο σου, είναι αρκετά να με κάνουν να νιώσω υπέροχα και μοναδικά!
Σ'αγαπάω σπασικλάκι μου.....
εγώ...
μόνο...
τόσο...
όσο...
κανείς...
άλλος...