-Μην πας!!
-Δε γινεται Νίκο..
-Γίνεται..και το ξέρεις οτι γίνεται..
-...(το ήξερα πως γινόταν να μην πάω)
-Γιατί θες να φύγεις τόσο πολύ?? Καλά δεν περνάμε??Τώρα ποιος ξέρει πότε θα κατέβεις ξανά...
-Φεύγω..για να μη με μάθεις..
-Τι μου λες τώρα ρε Αναστασία??? Είμαστε τόσες μέρες μαζί.. και..τι είναι αυτό που μου λες??
Εκείνο το Σαββατοκύριακο είχαμε μια εκπαίδευση της εταιρίας κι έπρεπε να πάω..αν και δεν ήθελα. Ηθελα να είμαι μαζί σου.. όντως περνούσαμε πολύ ωραία κι ας βγάζαμε τη μέρα μας μέσα στο αυτοκίνητο πηγαίνοντας σε υπέροχα μέρη...
Κι ας σου έκανα τη δύσκολη...στην πραγματικότητα φοβόμουν... όχι εσένα, αλλά εμένα.
Φοβόμουν μην κάνω πίσω την τελευταία στιγμή..μη τυχόν και δε χωρίσω και φανώ αδύναμη..
Ήταν οι πρώτες μας μέρες, κι όμως η επιμονή σου να μη φύγω ήταν μεγάλη!! Μέχρι και γάιδαρο έσκαγες... Αυτα τα "παρακαλετα" με τυράννησαν για δύο βράδια...
Κι όταν εκείνη τη μέρα που θα έφευγα, πήρα ένα τηλέφωνο.. "Εγώ φεύγω απο εδώ...εσύ αν θες έλα στο διήμερο, ή αν θες κάτσε εκεί" με έκανε να πετάξω μέχρι το ταβάνι. Ήμουν με την παιδίσκη και με το που έκλεισα το τηλέφωνο, άρχισα να τσηρίζω, να χοροπηδάω στο κρεββάτι και να παίζουμε σαν μικρά παιδιά και οι δύο :)) (Κατα τα άλλα είμαι σοβαρό άτομο)
Κι έτσι..είχα την ευκαιρία να σε απολαύσω και να σε μάθω..άλλες δύο μέρες!! :)
"Φεύγω..για να μη με μάθεις.." Η αλήθεια είναι οτι φοβόμουν να αφεθώ. Δεν ήθελα να αφεθείς κι εσύ. Την απόσταση την φοβήθηκα απο την αρχή. Τη φοβάμαι και τώρα... Αυτά τα 500χλμ άλλοτε μου φαίνονται βολτούλα κι άλλοτε μου φαίνονται μια διαδρομή χωρίς τέλος.
Η άλλη αλήθεια είναι πως ακόμα και τώρα, ακόμα και τώρα που μου είπες οτι μ'αγαπας και οτι έχεις σιγουρευτεί γι αυτά που νιώθεις, φοβάμαι. Μη σε πληγώσω...μη πληγωθώ. Μη το μετανιώσεις.. μη νιώσεις οτι αυτοί οι 4 μήνες πήγαν χαμένοι στη ζωή σου. Μη νιώσεις κενός απο συναισθήματα. Φοβάμαι μην έρθει μια μέρα που δε θα σε πάρω τηλέφωνο να ακούσω τη φωνή σου, που δε θα πάρω το τρένο για να κατέβω να σε δω...οχι γιατί δε θα μπορώ..απλά γιατί δε θα έχω εσένα στη ζωή μου. Φοβάμαι...κι αυτός ο φόβος δε μ'αφήνει να σου δείξω το παιδί που κρύβω μέσα μου.Δε μ'αφήνει να ζήσω με απόλυτη ελευθερία μέσα σε αυτή τη σχέση..
Παρασκευή 25 Μαΐου 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου