Αν και κλεμμένο...αφιερωμένο..σε σενα!!!

Πολλές φορές αισθάνομαι πως η καρδιά μου θα σταματήσει να χτυπά, τα πόδια μου δεν θα μπορούν να με κρατήσουν, τα μάτια μου θα βαρύνουν και θα κλείσουν. Για πάντα.

Πολλές φορές αγαπάς κάποιον τόσο πολύ που νομίζεις πως θα πεθάνεις. Κάποιες φορές σου λείπει κάποιος τόσο πολύ που λες "δεν αντέχω άλλο, θα πεθάνω΄΄. Κάποιες φορές φοβάσαι και ανησυχείς για κάποιον που είναι μακριά σου και που αγαπάς τόσο πολύ που χρειάζονται εκατομμύρια καρδιές για να χωρέσουν αυτήν την αγάπη, που νομίζεις ότι η ζωή για ΄σένα δεν έχει πια νόημα. Πως το να ζεις μακριά του και το να μη ζεις είναι ακριβώς το ίδιο. Απλά δεν αντέχεις, πονάς. Πονάς και ο πόνος είναι αβάσταχτος. Και το μόνο φάρμακο είναι το να τον δεις, να τον αγγίξεις, να δεις τα μάτια του, το χαμόγελο του, να χαθείς στην αγκαλιά του, να νιώσεις τα απαλά χέρια του να περιτριγυρίζουν το κορμί σου και να μην σ? αφήνουν. Να μεθύσεις απ΄ τα φιλιά του τόσο που ν΄ ανοίγεις τα μάτια σου μόνο για να δεις τα δικά του. Να ακούσεις τη φωνή του, να μυρίσεις τ΄ άρωμα του κορμιού του και να κρατήσεις αυτή τη μυρωδιά σαν φυλαχτό. Να είσαι κοντά του, δίπλα του, να ξέρεις ότι είστε μαζί.

Τότε μόνο σταματάει ο κόσμος να γυρίζει γύρω σου. Είσαι σε έναν άλλον κόσμο, στον κόσμο των ερωτευμένων. Κι εκεί δεν φοβάσαι, δεν ανησυχείς, δεν πονάς, γιατί είσαι μαζί του. Και όταν είσαι μαζί του ό,τι κι αν συμβεί δεν σε νοιάζει... γιατί ξέρεις πως είσαι δίπλα του. Τον κρατάς απ΄ το χέρι, τον έχεις αγκαλιά και ξέρεις πως με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο όλα θα πάνε κατ΄ ευχήν.

Δεν ξέρω πως αλλά το ξέρεις...