Πέμπτη 7 Ιουνίου 2007

Με φοβίζει η ελπίδα...
Αναρτήθηκε από στις

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα silent_tears έλαβα την πρόσκλησή σου για το μπλογκ σου και σε ευχαριστώ.
Αυτή τη στιγμή είμαι στο γραφείο και δεν μπορώ να διαβάσω όλα τα ποστ θα ξανάρθω το απόγευμα

Καλή σου μέρα

7 Ιουνίου 2007 στις 9:49 π.μ.
Ανώνυμος είπε...

Για πες μας λοιπόν , τι έγινε διάβασα κάτι για έναν Νίκο στο προηγούμενο ...ερωτευμένη είσαι ?

Αυτό φυσικά ειναι ωραίο , μακάρι παντα ερωτευμένοι να μπορούσαμε να ειμαστε.

Την ελπίδα όμως γιατι την φοβάσαι?
Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν ελπίζει σε κάτι..χωρίς αυτήν τη νόημα έχει να υπομένουμε?
Φιλάκια και καλή σου μέρα

8 Ιουνίου 2007 στις 4:41 μ.μ.
silent_tears είπε...

Ναι δε λεω...χωρίς ελπίδα δε ζεις...και δεν αντλεις δύναμη για να συνεχίσεις...αλλα είναι κάποια πράγματα που ελπίζεις να γίνουν...και μόλις πανε να πραγματοποιηθούν..φοβάσαι...

Κι εγώ αυτή τη στιγμή φοβάμαι...γιατι έχω ένα όνειρο..και το βλέπω να απομακρύνεται μέρα με τη μέρα...

Φιλάκια!!!

11 Ιουνίου 2007 στις 3:16 μ.μ.

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)