Ενα αστέρι μακρινό λίγο φως απ΄τη ματιά σου
κι έχω τόσο ουρανό στην αγκαλιά σου
Πέφτει η νύχτα σιωπηλά κι όπως γέρνω στο κορμί σου
κλέβω λίγα σου φιλιά κι ορκίζομαι ξανά να ζω απ΄τη ζωή σου
Πόσο φοβάμαι αν όλα αυτά
που είσαι για μένα
δεν θα ΄σαι πια
πόσο φοβάμαι που δεν μπορώ
να σταματήσω το χρόνο εδώ
πόσο φοβάμαι το ξέρω είναι κουτό
μα πόσο σ΄αγαπώ
Ολα γύρω μαγικά δυο καρδιές μαζί μεθάνε
πίνοντας γουλιά γουλιά χρόνο ξεχνάνε
Κι όπως είναι πια αργά δυο κουβέντες ψιθυρίζεις
σ΄αγαπάω μου λες απλά κι έτσι αφήνεις τον ύπνο να σε πάρει
Πόσο φοβάμαι αν όλα αυτά
που είσαι για μένα
δεν θα ΄σαι πια
πόσο φοβάμαι που δεν μπορώ
να σταματήσω το χρόνο εδώ
πόσο φοβάμαι το ξέρω είναι κουτό
μα πόσο σ΄αγαπώ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 σχόλια:
o fobos einai aytos poy kanei ta panta pio dhskola
o fobos soy einai aytos poy koyrazei
o fobos einai aytos poy se krataei makria
kai telos einai kai aytos poy ta se paei piso se mia shgoyra anoysia zwh
pare thn apofasah na apofasizeis xoris fobo kai anasfalies
kai na eisai pio apolith sth skepsh soy
giati opos pas eisai poli konta sto terma apla eksantleis ths eykeries kai ths prospaties moy gia na kratisei kati poy telw poli
an kai as mhn exei ths basikes proipoteseis
pantos prolabeneis akoma
h malon aksizei kialo
nikos
Μου ειπαν για την απαντηση σου στο παρτυ προχθες και μπορώ να πω οτι ταραχτηκα...Οι φόβοι που βλέπεις εσύ, είναι απλά σκέψεις που δε σου έχω πει ποτε...
Εχεις δικαιο σε ο,τι λες για την ανούσια ζωή, ίσως κι αυτός είναι ένας λόγος που λέω οτι αξίζει να προσπαθήσω...
Το αν το θέλεις πολύ ή οχι, το ξέρεις μόνο εσύ...και λογικό είναι μια σχέση με απόσταση να μην έχει κάποιες βασικές προυποθέσεις..
Θα τα πούμε απο κοντά καλύτερα..
Δημοσίευση σχολίου