Δεν αντέχω άλλο έλα,
έλα πάρε με αγκαλιά,
να πεθάνουμε στα γέλια,
να'ναι πάλι όπως παλιά..
έλα πάρε με αγκαλιά,
να πεθάνουμε στα γέλια,
να'ναι πάλι όπως παλιά..
Οταν με παίρνεις αγκαλιά νιώθω σαν ένα μικρό παιδί που απλά ονειρεύεται...και τότε εκείνο το φως γίνεται αστέρι, και το αστέρι γίνεται ευχή..και η ευχή, πραγματικότητα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου